Ανέγερση κτιριακών συγκροτημάτων

Αθήνα, 5 Δεκεμβρίου 2006

Κύριο Γιώργο Βουλγαράκη

Υπουργό Πολιτισμού

Μπουμπουλίνας 10682

Αθήνα

ΘΕΜΑ: Ανέγερση κτιριακών συγκροτημάτων στο λόφο Αγίου Αθανασίου

στην Ύδρα

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,

Το φυσικό τοπίο του προστατευόμενου από το Υπουργείο Πολιτισμού οικισμού της Ύδρας απειλείται από την ανοικοδόμηση νέων κτιριακών συγκροτημάτων και ήδη από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο εγκρίθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2006 μία άδεια οικοδομής συγκροτήματος κατοικιών, ενώ παράλληλα εκκρεμεί απόφαση για δεύτερο συγκρότημα στον ίδιο χώρο.

Η Ύδρα έχει χαρακτηρισθεί από το ΥΠΠΟ «ως τόπος ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, χρήζοντος ειδικής κρατικής προστασίας» με το ΦΕΚ 334/Β/22.3.1975 και στη συνέχεια «ως αρχαιολογικός χώρος» με το ΦΕΚ 453/Β/14.6.1996

Ο λόφος του Αγίου Αθανασίου, όπως αναφέρεται στην εισήγηση της 1^ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, «αποτελεί ένα από τα λίγα εναπομείναντα αδόμητα βραχώδη στον οικισμό, που συντελεί στο φυσικό κάλλος του νησιού και στο χαρακτηρισμό του ως μνημείο». Σε άλλο σημείο της εισήγησης αναφέρεται ότι η ανέγερση των κτιριακών συγκροτημάτων «θα έχει ως συνέπεια τον κατακερματισμό του φυσικού βραχώδους τοπίου».

Παράλληλα, η Δασική Υπηρεσία έχει χαρακτηρίσει την περιοχή ως δασική και το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) και η Πολεοδομική Μελέτη Προστασίας του οικισμού της Ύδρας που συντάχθηκαν προ δεκαπενταετίας, εγκρίθηκαν από τη Νομαρχία Πειραιά και το ΝΣΧΟΠ αλλά δεν πρόλαβαν να νομοθετηθούν δεδομένου ότι η Ύδρα εντάχθηκε στην αρμοδιότητα του ΥΠΠΟ, χαρακτηρίζουν το λόφο του Αγίου Αθανασίου ως αδόμητη περιοχή και κοινόχρηστο χώρο.

Σε έγγραφο της 28^ης Ιανουαρίου 1986 της 1^ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, που γνωμοδοτεί για την έγκριση του ΓΠΣ του οικισμού, που υπογράφεται από την τότε προϊσταμένη της Υπηρεσίας Ε. Τσοφοπούλου, αναφέρεται ρητά ότι «οι περιοχές που σημειώνονται σαν αστικό πράσινο – ελεύθεροι χώροι πρέπει να κρατηθούν με αυτή τη χρήση με κάθε τρόπο».

Κατόπιν όλων των ανωτέρω και σύμφωνα με το άρθρο 14 παρ. 2 του Ν. 3028 /2002 που αναφέρει ότι «στους ενεργούς οικισμούς που αποτελούν αρχαιολογικούς χώρους απαγορεύονται οι επεμβάσεις που αλλοιώνουν το χαρακτήρα και τον πολεοδομικό ιστό η διαταράσσουν τη σχέση μεταξύ των κτιρίων και των υπαίθριων χώρων» δεν νοείται ως δυνατή η έκδοση οικοδομικής αδείας δόμησης στο λόφο του Αγίου Αθανασίου, ο οποίος αποτελεί χαρακτηριστικό της φυσιογνωμίας του οικισμού βραχώδη και αδόμητο λόφο. Επίσης, η παρ. 6 του ίδιου άρθρου αναφέρει ότι «μέσα στους αρχαιολογικούς χώρους που είναι ενεργοί οικισμοί καθορίζονται με Π.Δ. που εκδίδεται ύστερα από πρόταση των υπουργών Πολιτισμού, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων ειδικές ρυθμίσεις όσον αφορά τους περιορισμούς της ιδιοκτησίας, τις χρήσεις γης ή κτιρίων, τους όρους δόμησης και τις επιτρεπόμενες δραστηριότητες».

Σχετικά με την ανωτέρω υποχρέωση η οποία αποδίδεται καταρχήν στις Υπηρεσίες του ΥΠΠΟ που ασκούν τον έλεγχο της προστασίας του οικισμού, σας παραπέμπουμε σε δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας του 1996 που αναφέρει ότι «το έργο της επανασύνταξης των όρων δόμησης στην Ύδρα εξετάζουν με απόφαση του ΚΑΣ οι υπηρεσίες του ΥΠΠΟ σε συνεργασία με το ΥΠΕΧΩΔΕ». Όμως, το έργο της σύνταξης των ειδικών όρων δόμησης, και των ειδικών ρυθμίσεων δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί, παρότι η ύπαρξη των πολεοδομικών μελετών που προτείνουν νομοθετικά εργαλεία προστασίας του οικισμού είναι γνωστή στις Υπηρεσίες του ΥΠΠΟ.

Πεποίθησή μας αποτελεί ότι η μόνη απόφαση που μπορεί να είναι αντάξια του κύρους του ΥΠΠΟ, είναι η αναστολή της έκδοσης όλων των αμφισβητούμενων οικοδομικών αδειών και η ταχύτατη ολοκλήρωση των διαδικασιών επιβολής των ειδικών πολεοδομικών ρυθμίσεων που προβλέπει ο αρχαιολογικός νόμος (Ν. 3028/ 2002).

Με εκτίμηση

Γεώργιος Γεράκης

Πρόεδρος

Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

Κώστας Καρράς

Πρόεδρος

ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

για την Προστασία του Περιβάλλοντος

και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς