Saturday, February 17, 2007

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΥΔΡΑΣ

Ο Σύλλογος Οικολόγων ΄Υδρας η «Η Υδραίισα Φώκια» ιδρύθηκε το 1988, με έδρα την ΄Υδρα και σκοπό την προστασία του περιβάλλοντος και του ελληνικού πολιτισμού όλων των περιόδων, στους τομείς της αρχαιολογίας, των παραδοσιακών οικισμών και των ενάλιων αρχαιοτήτων.

Όσον αφορά στον τομέα της οικολογίας, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του συλλόγου περιλαμβάνεται η προστασία των βιοτόπων, της πανίδας (προστατευομενα είδη: άλογα, γαιδούρια, μουλάρια, πουλιά-γερακίνες, πετρίτες κ.α) και ιδιαιτέρως της μεσογειακής φώκιας monachous-monachous, που ζεί και αναπαράγεται στο Μυρτώο πελαγος και στην ανατολική Πελοπόννησο.

Ο Σύλλογος έχει επίσης εκπονήσει μελέτες σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αθηνών (έδρα ζωολογίας), το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, την αρμόδια διεύθυνση του ΥΠΕΧΩΔΕ, την Ευρωπαική Ένωση και άλλους φορείς, οπως η WWF και το ΜΟm (εταιρεία για τη μελέτη και προστασία της μεσογειακής φώκιας).

Όσον αφορά στην προστασία των παραδοσιακών οικισμών και της αρχαιολογικής κληρονομιάς, με παρέμβαση του συλλόγου έχουν εκδοθεί έξι υπουργικές αποφάσεις υπέρ της 'Υδρας:


1993
Υστερα απο παρέμβαση του Συλλόγου Οικολόγων Υδρας, υλοποιηθηκε το Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για τη μεταβιβαση αρμοδιοτητων στο Υπουργειο Πολιτισμου απο το Υπουργειο Περιβαλλοντος, Χωροταξιας και Δημοσιων Εργων και το Υπουργειο Αιγαιου της νησου Υδρας.


1994
Κηρυξη της
αρχαίας νήσου "Απεροπία", σήμερα Δοκός Υδρας, ως Αδομητη Ζωνη Α και κηρυξη της θαλασσιας περιοχης που περικλυει το Δοκο, ως αρχαιολογικο παρκο.


1996
Κηρυξη ολοκληρης της Νησου Υδρας (οχι μονο των παραδοσιακων της οικισμων) ως αρχαιολογικου Χωρου και κηρυξη ολοκληρου του οικισμου της Υδρας ως χρηζοντος ειδικης κρατικης προστασιας και ιστορικου τοπου και την Προστασια του μνημειακου χαρακτηρα της Υδρας, χρησεις γης και οροι δομησης για τις εντος και εκτος σχεδιου και οικισμου περιοχες.


1998
Υστερα απο παρεμβαση του Συλλογου Οικολογων Υδρας στη διευθυνση Βυζαντινων και Μεταβυζαντινων Μνημειων, εγκριθηκε η τοποθετηση επιγραφων για τη νησο Υδρα
συμφωνα με συγκεκριμενες προδιαγραφες.



2002
Ο Συλλογος Οικολογων Υδρας με παρεμβαση του στο Υπουργειο Πολιτισμου, ρυθμισε τελεσιδικως το θεμα της απαγορευσης της κυκλοφοριας τροχοφορων στην Υδρα με την εκδοση Κοινης Υπουργικης Αποφασης σχετικα με την κυκλοφορια τροχοφορων στην Υδρα.


2003
Υστερα απο παρεμβαση του Συλλογου Οικολογων Υδρας στο Υπουργειο Πολιτισμου εγκριθηκε η ανευ ανταλλαγματος παραχωρηση στο Δημο Υδρας της απλης χρησης του αιγιαλου και παραλιας των εξης περιοχων της νησου Υδρας Μικρο Καμινι, Βλυχος, Πλακες Βλυχου, Μπιστι και Αγιος Νικολαος.
Η παραχωρηση εγινε με σκοπο την απευθειας εκμεταλλευση τους απο το Δημο η’ τη χορηγηση αδειων εκμεταλλευσης σε ιδιωτες υπο συγκεκριμενους ορους.


Τα τελευταια εικοσι χρονια, ο Συλλογος διοργανωνει εκδηλωσεις σε συνεργασια με κορυφαιους φορεις, κρατικους αλλα και ιδιωτικης πρωτοβουλιας, oπως η Ελληνική Εταιρεία για την Προστασία του Περιβάλλοντος και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, η Ελληνικη Αρχαιολογικη Εταιρεια, το Μουσειο Γουλανδρη, το Μουσειο Μπενακη, η Εθνικη Πινακοθηκη, το Βυζαντινο Μουσειο Αθηνων κ.α.

Στο Hydraseal Blogspot μπορειτε να ενημερωθειτε αναλυτικα, κυριως απο τις δημοσιευσεις στον Ελληνικο Τυπο, για τις δρασεις του Συλλογου Οικολογων Υδρας.

cultural inscriptions










DOKOS CULTURAL LANDSCAPE - ARCHAELOGICAL SITES


http://www.ntua.gr/archtech/med/projects/telika-21-07-05/dokos01/historyb.htm
http://www2.fhw.gr/chronos/02/mainland/en/eh/economy/trade/dokos.html
http://www.culture.gr/2/21/215/21502/e21503.html
http://www2.rgzm.de/navis/cargo/Dokossite/Dokostxt.htm

Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΕ

Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΥΔΡΑ


Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΙΧΑΣ ΕΦΑΡΜΟΣΕ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΑΚΥΡΩΝΑΝ ΤΙΣ ΑΔΕΙΕΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ Δ. ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ, ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΥΤΟ.

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΥΔΡΑΣ «Η ΥΔΡΑΙΙΣΑ ΦΩΚΙΑ» Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΙ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΔΕΙΩΝ, ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ ΠΛΗΡΩΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡHΦΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΚΡΙΒΗΣ ΥΔΡΑΣ, ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΩΣΤΕ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΠΙΔΙΩΞΗ. ΟΥΔΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΟΥΔΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΑΚΥΡΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΕΥΝΟΜΟΥΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

ΣΤΙΣ 28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΤΟ ΑΚΙΝΗΤΟ ΚΗΡΥΧΤΗΚΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ ΚΑΙ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΘΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΜΟ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΝΑ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΤΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΑΥΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΟΦΕΙΛΕΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ.

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Προς τον Πρωθυπουργό της χώρας, κ. Κώστα Καραμανλή,

Μέγαρο Μαξίμου

Αθήνα, 29 Οκτωβρίου 2007

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Θέμα: Η βαθμιαία υποβάθμιση των οικισμών της Ύδρας, των αφύλακτων χερσαίων και εναλίων αρχαιοτήτων και των θαλασσιων βιοτοπων της Ύδρας και του Δοκού.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

η Ύδρα είναι ένας από τους λίγους ιστορικούς οικισμούς της πατρίδας μας που, παρά τις βάναυσες παράνομες παρεμβάσεις σε βάρος του οικιστικού και φυσικού περιβάλλοντος, μπορεί ακόμα να σωθεί με δραστικά όμως και άμεσα μέτρα από την Πολιτεία.

Το ίδιο συμβαίνει και με την νήσο Δοκό Ύδρας, έναν επίσης σημαντικό αρχαιολογικό τόπο που φιλοξενεί σπάνιες χερσαίες και ενάλιες αρχαιότητες, καθώς και το πιο παλιό έως σήμερα γνωστό ναυάγιο στον κόσμο (4.500 ετών).

Τα τελευταία δέκα χρόνια, είναι άπειρες οι μικρές και μεγάλες αυθαίρετες κατασκευές, διαπιστωμένες οι περισσότερες από τις αρμόδιες Αρχές και από παρεμβάσεις κυρίως του Συλλόγου Οικολόγων Ύδρας.

Η πολιτεία δια του ΥΠ.ΠΟ. και του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. έχει εξασφαλίσει στην Ύδρα ισχυρό νομικό πλαίσιο προστασίας των δύο νησιών. Και οι δύο τόποι έχουν κηρυχθεί αρχαιολογικοί τόποι και ως μνημεία ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους που χρήζουν κρατικής προστασίας. Ωστόσο κάθε μέρα λιγοστεύει η ομορφιά τους –κυρίως της Ύδρας. Τοποθετούνται συστηματικά συνθετικά κουφώματα, κλιματιστικά στις προσόψεις των σπιτιών και πολλοί ηλιακοί στις κεραμοσκεπές, τραπεζοκαθίσματα και ψάθες πλαστικές στο λιμάνι, τέντες στα σπίτια και η νέα κατάρα για την Ύδρα, τα Άλφα Μπλοκ (κύβοι από λευκό τσιμέντο). Δεν εφαρμόζονται οι ειδικές υπουργικές αποφάσεις του ΥΠ.ΠΟ. για την Ύδρα. Αυθαιρεσίες μεταμορφώνουν σιγά - σιγά τον οικισμό σε πόλη προκατ, με χολιγουντιανές πισίνες που ξεφυτρώνουν κάνοντας τη μονάκριβη Ύδρα να μοιάζει με Σεν Τροπέ.

Η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και η Εφορία Κλασικών Αρχαιοτήτων δεν είναι πια σε θέση –και λόγω κακών επιλογών του προσωπικού φύλαξης- να προστατέψουν τους δυο αυτούς πολύτιμους τόπους για τη χώρα και τον πολιτισμό της.

Ελπίζουμε ότι με την προσωπική φροντίδα αλλά και τη δυναμική παρέμβαση του Υπουργού Πολιτισμού να γίνουν σεβαστοί οι νόμοι και οι αποφάσεις του Υπουργού ΥΠ.ΠΟ., διότι δεν υπάρχουν περιθώρια για λιγότερη ομορφιά.

Η σωτηρία της Ύδρας, του Δοκού και των άλλων προστατευόμενων τόπων και εκτεθειμένων αρχαιοτήτων σε βανδαλισμούς και αρχαιοκαπηλία είναι υπόθεση που αφορά όλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα. Είναι κυρίως υπόθεση εθνική!

Με τιμή, οι υπογράφοντες





Νανος Βαλαωριτης, Ποιητης

Θεοδωρος Αγγελοπουλος, Σκηνοθετης

Κώστας Μουτζούρης, Πρύτανης του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου

Τριαντάφυλλος Πατρασκίδης, Πρύτανης Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών

Γιάννης Πολύζος, αντιπρύτανης του του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου

Μάκης Σπαθής, αντιπρύτανης του του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου

Ιωάννης Κ. Καράκωστας, Αντιπρύτανης, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Δημήτρης Παξινός , Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών

Μιχάλης Μαργαρίτης τέως Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

Γιώργος Γραμματικάκης, καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης

Λαμπης Ταγματαρχης, Δημοσιογραφος

Σπυρος Φυτρακης, Δικηγορος

Μαρίνος Σορίλος, Αρχιτέκτων

Γιώργος Χαρβαλιάς Καθηγητής Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών

Γιωργος Σαρηγιαννης, Καθηγητής, Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

Λιλα Μαραγκου, Καθηγητρια αρχαιολογιας

Αλεξανδρος Παπαγιαννης, Οικονομολογος

Νικος Μεγαπανος, Εκδοτης

Τάκης Θεοδωρόπουλος, συγγραφέας

Χαρης Παπαδοπουλος, Προεδρος της Εταιρειας Ελληνων Σκηνοθετων

Δημητρης Χαριτος, τεως προεδρος Συλλογου Κριτικων Κινηματογραφου

Κατερινα Ζωγραφακη, Αρχιτεκτων Μηχανικός

Μαρία Μαυρίδου επίκουρη καθηγήτρια Σχολής Αρχιτεκτόνων Τομέας Πολεοδομίας και Χωροταξίας ΕΜΠ

Σοφία Ν. Αντωνοπούλου, Αν. Καθηγήτρια, Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

Άννα Σαρηγιάννη. αρχιτέκτων - πολεοδόμος Λέκτωρ Σχ. Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

Αντωνης Τσακιρης, Ζωγραφος

Μαριλένα Κοσκινά, Αρχιτέκτων Μηχανικός

Αθανάσιος Αραβαντινός, Ομότιμος Καθηγητής Πολεοδομίας ΕΜΠ

Ελένη Μαϊστρου Αν.Καθηγήτρια ΕΜΠ, μέλος CIVVIH-ICOMOS

Μανώλης Τσακίρης, Συγγραφεας

Κατια Δημοπουλου, Δημοσιογραφος

Σωζητα Γκουντουνα, Υποψήφια Διδάκτωρ

Κατερινα Κοσκινα, Ιστορικος Τεχνης

Φωτεινή Μαργαρίτη, Αρχιτέκτων

Prof. Dr. Helmut Kyrieleis, Επιτιμος προεδρος του Γερμανικου Αρχαιολογικου Ινστιτουτου αντεπιστέλλων μέλος της Ακαδημίας Αθηνών

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ 1432/2002 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ


που δεν ανατρέπεται από κανένα άλλο δικαστήριο ελληνικό ή ευρωπαϊκό, διατράνωσε ότι ο Δοκός θα παραμείνει ο αμόλυντος σταθμός της ιστορίας και του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού.

ΟΧΙ στα 3,000 σπίτια, ΟΧΙ σε δρόμους και πλατείες πολιτών που αγόρασαν οικόπεδα στο Δοκό χωρίς να γνωρίζουν καλά-καλά αν είναι δασικά ή όχι, ούτε το καθεστώς προστασίας του νησιού.

Όπως προβλέπει η μελέτη, για να πάει κανείς στο Κουζόνι από το λιμάνι ή στους Αγίους Αποστόλους, όπου ήταν και κάποια μη δασικά οικόπεδα, θα έπρεπε να γίνουν δρόμοι, εκβραχισμοί, μεγάλη φυσική καταστροφή.

Το να φιλοξενήσει ο Δοκός 3,000 σπίτια, όπως προέβλεπε ο συνεταιρισμός που είχε μεσολαβήσει για την πώληση των οικοπέδων, με 4 κατοίκους το καθένα, σημαίνει 12.000 ανθρώπους, λιμάνια, 1500 το λιγότερο μικρά και μεγάλα σκάφη, 2000 το λιγότερο ντουφέκια για κυνήγι, πλοίο γραμμής, φλάϊνγκ ντόλφιν, και βέβαια σιγά-σιγά σούπερ μάρκετ, τροχοφόρα, και λοιπά. συνοδεύοντα στοιχεία του «πολιτισμού», όπως κάποιοι ονομάζουν την ολική καταστροφή ενός τόπου.

Τέρμα λοιπόν, από πλευράς πολιτείας ο Δοκός και κάθε απόπειρα νέας δόμησης σ΄ αυτόν.

Γεννάται όμως ένα τεράστιο ηθικό θέμα, γιατί νομικά από πλευράς Δασαρχείου και Υπουργείου Πολιτισμού το θέμα έχει τελειώσει. Γιατί ιδιοκτησίες υπάρχουν στο νησί μικρές και μεγάλες και το κράτος πρέπει να έχει την γενναιότητα να αντιμετωπίσει τους πολίτες δίκαια.

Οι ιδιοκτήτες του Δοκού πρέπει να βρεθεί τρόπος να αποζημιωθούν άμεσα, ή να αποκτήσουν δημόσια κτήματα ή ακίνητα ίσης αξίας με τις περιουσίες τους στο Δοκό με κανονικούς τίτλους ιδιοκτησίας σε άλλους τόπους, όπου οι νόμοι θα τους επιτρέπουν να εκμεταλλευτούν την περιουσία τους όπως θέλουν.

Αγωνιστήκαμε να σώσουμε τις αρχαιότητες του Δοκού. Θα αγωνιστούμε να αποζημιωθούν οι ιδιοκτήτες του με όλες μας τις δυνάμεις. Προϋπόθεση αυτού του αγώνα είναι να σεβαστεί η πολιτεία τους νόμους και οι πολίτες να συναινέσουν να γκρεμισθούν τα νέα κτίσματα στον αιγιαλό του ιχθυοτροφείου και όπου αλλού έχουν ήδη κριθεί τελεσιδίκως κατεδαφιστέα.

Απόπειρα για αγοραπωλησία της νήσου Δοκού

Απόπειρα για αγοραπωλησία της νήσου Δοκού

Επιχειρηματικές προσπάθειες για την οικοδόμηση τουριστικών κατοικιών στο προστατευόμενο νησί

Του Γιωργου Λιαλιου

Η μικρή νήσος Δοκός, που προστατεύεται ολόκληρη λόγω των σημαντικών αρχαιολογικών της ευρημάτων φέρεται να έχει πωληθεί για την ανέγερση 12.000 τουριστικών κατοικιών. Την «είδηση» αναπαράγουν αβίαστα το τελευταίο διάστημα ρεπορτάζ στην Ελλάδα και την Κύπρο, προκαλώντας ανησυχία στους κατοίκους της παρακείμενης Υδρας, αλλά και των αρχαιολόγων που επί σειρά ετών εργάστηκαν σε ανασκαφές στην περιοχή. Ευτυχώς, η συγκεκριμένη πληροφορία είναι αβάσιμη, ωστόσο η υπόθεση είναι χαρακτηριστική των μεθόδων με τις οποίες ασκούνται εμμέσως «λαϊκές» ή «επιχειρηματικές» πιέσεις για την άρση του καθεστώτος προστασίας περιοχών με ιδιαίτερο αρχαιολογικό ή περιβαλλοντικό ενδιαφέρον – άρα και περιθώριο εύκολου κέρδους.

Παρά το αυστηρό καθεστώς προστασίας που το διέπει (έχει κηρυχθεί ολόκληρο, αδόμητη ζώνη), ανά διαστήματα εμφανίζονται επίδοξοι «νυμφίοι» με προτάσεις «ανάπτυξης» (κατά τη γνωστή ελληνική ερμηνεία της ανάπτυξης, η οποία μεταφράζεται στην οικοδόμηση των πάντων). Η πλέον πρόσφατη «κυκλοφόρησε» το τελευταίο διάστημα με έναν σύνηθη στο χώρο του Real Estate τρόπο: μια εταιρία κυπριακών συμφερόντων (Ομιλος Εταιριών Kerlengou) δημοσίευσε στην κυπριακή εφημερίδα «Φιλελεύθερος» (Κυριακή 24 Δεκεμβρίου 2006) εκτενή συνέντευξη του ιδιοκτήτη της, κ. Κώστα Κερλένγκου, με τη μορφή πληρωμένης διαφημιστικής καταχώρισης. Ανάμεσα στους επιχειρηματικούς στόχους που πρόβαλε στην έμμεση διαφημιστική της καταχώριση η εταιρεία εμφανιζόταν η αγορά νησιών στην Ελλάδα από τη θυγατρική του ομίλου, Kerlengou Island Investments Plan Ltd.

Η «είδηση» αναπαράχθηκε από τα κυπριακά ΜΜΕ, στα οποία ο Κύπριος επιχειρηματίας άφησε να εννοηθεί ότι οι διαπραγματεύσεις για την αγοραπωλησία της νήσου Δοκού βρίσκονταν σε προχωρημένο στάδιο. Η είδηση «φούσκωσε» και τελικά αναπαράχθηκε και από τα ελληνικά ΜΜΕ, με το Δοκό να εμφανίζεται να έχει αλλάξει χέρια και τα μεγαλεπήβολα επιχειρηματικά σχέδια (για την οικοδόμηση 12.000 τ.μ. ξενοδοχείων και μπανγκαλόους, μαρίνας κ.λπ.) να δείχνουν έτοιμα να ξεκινήσουν.

Η πραγματικότητα

Η περίπτωση αυτή δεν είναι ασυνήθιστη, αναφορικά με τον τρόπο που μεγάλες ή μικρές εταιρείες διοχετεύουν στον Τύπο «πληροφορίες» για τις επιχειρηματικές κινήσεις τους, προσδοκώντας αναγνωρισιμότητα. Η «Κ» επικοινώνησε με τον επιχειρηματία κ. Κώστα Κερλένγκου. Οπως ανέφερε, δεν έχει αγοράσει ακόμα εκτάσεις στον Δοκό· υποστήριξε όμως ότι οι διαπραγματεύσεις με ορισμένους από τους ιδιοκτήτες (που διαθέτουν το 20% - 30% του νησιού) βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο. Επίσης, ανέφερε ότι οι ιδιοκτήτες εκτάσεων στο νησί τού ανέφεραν πως οι περιορισμοί στη δόμηση δεν υφίστανται πλέον και πως «δεν θα υπάρξει πρόβλημα»· ωστόσο, ο ίδιος δεν επιδίωξε άμεση επαφή με τον δήμο Υδρας, προκειμένου να ενημερωθεί για το ακριβές καθεστώς προστασίας του νησιού.

Το τελευταίο επιβεβαιώνει και ο δήμος Υδρας. «Απλά δημιουργήθηκε μια φήμη ότι πουλήθηκε το νησί, κανένας υποψήφιος αγοραστής όμως δεν ήρθε σε επαφή με τον δήμο», λένε στην «Κ» ο κ. Γιώργος Κουκουδάκης, αντιδήμαρχος Υδρας και ο Παν. Μαρκαντώνης, πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου. Δικηγόρος, πάντως, που συμμετείχε για λογαριασμό ιδιοκτήτη έκτασης στη συνάντηση του κ. Κερλένγκου με τους ιδιοκτήτες του Δοκού εξέφρασε στην «Κ» σαφείς επιφυλάξεις για τη σοβαρότητα του επιχειρηματικού εγχειρήματος, ενώ σημείωσε πως ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας δήλωνε στα ΜΜΕ ότι αγόρασε το Δοκό πριν καν έρθει σε επαφή με τους ιδιοκτήτες..

«Δεν είναι η πρώτη φορά που σημειώνονται προσπάθειες οικοδόμησης του Δοκού», λέει στην «Κ» ο προέδρος του Συλλόγου Οικολόγων Υδρας «Η Υδραίισσα Φώκια» κ. Μαν. Τσακίρης. «Παλαιότερα ένας οικοδομικός συνεταιρισμός προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας για να ακυρώσει το καθεστώς προστασίας, αλλά η αίτηση απορρίφθηκε. Στο Δοκό επίσης έχουν χτιστεί 6 - 7 αυθαίρετα, που έχουν κριθεί τελεσιδίκως κατεδαφιστέα από την Πολεοδομία, αλλά δεν κατεδαφίζονται. Επίσης, πρόσφατα διανοίχθηκε δρόμος μέσα στο δάσος, αλλά οι τοπικές αρχές κωφεύουν».

Το αρχαιότερο ναυάγιο στον κόσμο

Ο Δοκός είναι ένα μικρό βραχώδες νησί με έχει έκταση 12 τ. χλμ., το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στην Ερμιόνη και την Yδρα. Το νησί, που στην αρχαιότητα ονομαζόταν Απεροπία, κατοικήθηκε ήδη από τη Νεολιθική εποχή (4η χιλιετία π.Χ.) και παρουσίασε ιδιαίτερη ανάπτυξη μετά τον 13ο αι. π.Χ., με τη δημιουργία οικισμών στις περιοχές Μύτη Κομμένη και Λέδεζα. Σήμερα στο Δοκό σώζoνται ερείπια πρωτοελλαδικών, υστεροελλαδικών και ελληνιστικών οικισμών, καθώς και λείψανα ελληνιστικών και βυζαντινών μνημείων. Επίσης στη θαλάσσια περιοχή του νησιού ανακαλύφθηκε το 1975 και ανεσκάφη συστηματικά το 1989-1992 το αρχαιότερο ναυάγιο στον κόσμο. Το ναυάγιο, που εντοπίστηκε σε βάθος 15-30 μέτρων, ανάγεται στη δεύτερη πρωτοελλαδική περίοδο (2.700-2.200 π.Χ.) και μετέφερε φορτίο κεραμεικών.

Η εξαιρετική σημασία των ευρημάτων που βρίσκονται στον Δοκό οδήγησε το 1994 στη θέσπιση αυστηρών περιορισμών για την προστασία του. Πιο συγκεκριμένα, με απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού (ΦΕΚ 548/14 Ιουλίου 1994) καθορίστηκε «ως ζώνη Α΄ απολύτου προστασίας, αδόμητη, ολόκληρη η νήσος Δοκός περιφέρειας δήμου Υδρας», ενώ ως μόνη επιτρεπόμενη χρήση ορίζεται η καλλιέργεια ελαιόδεντρων. Για την παραμικρή εργασία στο νησί απαιτείται έγκριση από τη Β΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και την αρμόδια Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων.

Εθνικός Δρυμός

Του Γεωργιου Α. Παπαθανασοπουλου*

Και πάλι μπροστά μας απειλή της οικοπεδοποίησης της νήσου Δοκός, την οποία άφησαν άθικτη οι αιώνες που πέρασαν πάνω από το Μυρτώο πέλαγος, ανάμεσα στη Yδρα, την Ερμιόνη και τις Σπέτσες. Το φαινόμενο δεν είναι βέβαια μοναδικό. Και λυπούμαι γιατί, προκειμένου για την Ευρώπη, μόνο στη χώρα μας συμβαίνουν αυτά. Μαζί με τα κατάλοιπα της Πρωτοελλαδικής και Μυκηναϊκής κατοίκησης στο νησί αλλά και της θέσης του γνωστού στο βιβλίο Guiness, αλλά αγνώστου σε εμάς τους Eλληνες Πρωτοελλαδικού ναυαγίου στον όρμο Σκίντου, έναν μόνο χαρακτήρα θα έπρεπε να έχει ο Δοκός: του Εθνικού Δρυμού.

*0 κ. Γεώργιος Α. Παπαθανασόπουλος είναι Επίτιμος Εφορος Αρχαιοτήτων.

Αυθαιρεσίες στη νησο Δοκό

Αυθαιρεσίες στη Δοκό

Η είδηση ότι ο κυπριακός όμιλος Kerlengou Islands Investment Plan Ltd αγόρασε τη νήσο Δοκό με σκοπό να την αξιοποιήσει τουριστικά θορύβησε τον Σύλλογο Οικολόγων Υδρας, που χρόνια τώρα αγωνίζεται για τη διάσωση της περιοχής. Τις φήμες ότι το νησί πουλήθηκε ενίσχυσε ο ίδιος ο επιχειρηματίας Κώστας Κερλένγκου με δηλώσεις σε κυπριακές εφημερίδες. Ωστόσο το νησί δεν άλλαξε τελικά χέρια, κι όπως μας είπαν άνθρωποι της κτηματαγοράς: «Τις επαφές που έκανε ο επιχειρηματίας με τους ιδιοκτήτες τις μετέφερε στα ΜΜΕ ως πράξη αγοραπωλησίας».

Η Δοκός βρίσκεται σε απόσταση δέκα μόλις λεπτών από την Υδρα έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος,` αλλά και αδόμητη ζώνη Α. Οσον αφορά τον ενάλιο χώρο, θεωρείται αρχαιολογικό πάρκο λόγω της ύπαρξης του αρχαιότερου γνωστού ναυαγίου, που τοποθετείται χρονικά στα 4.500 έτη.

*«Είναι πράγματι περίεργο να εμφανίζονται υποψήφιοι αγοραστές που θέλουν να εκμεταλλευτούν τουριστικά ένα νησί στο οποίο δεν είναι δυνατή οποιαδήποτε δόμηση», μας λέει ο πρόεδρος του συλλόγου «Η Υδραίισσα Φώκια», Μαν. Τσακίρης.

*Ο ίδιος εξηγεί ότι δεν είναι η πρώτη φορά που η Δοκός αντιμετωπίζει τις ορέξεις ιδιωτών που θέλουν να την οικοδομήσουν. Καταγγέλλει, μάλιστα, ότι στη Δοκό «δραστηριοποιείται» ένας οικοπεδικός συνεταιρισμός με την επωνυμία «Επιτροπή νέου οικισμού εκπαιδευτικών», όπως τουλάχιστον υπογράφει στη διαφημιστική του μπροσούρα. Μας εξηγεί ότι το ΣτΕ απέρριψε δύο φορές προσφυγές που κατέθεσε από κοινού με τους κληρονόμους Π. Κωταρά, οι οποίοι συγκαταλέγονται στους δέκα περίπου ιδιοκτήτες του νησιού, για αλλαγή του καθεστώτος προστασίας του αρχαιολογικού χαρακτήρα της Δοκού.

*Τελευταίες αυθαιρεσίες, όπως μας πληροφορεί ο Μ. Τσακίρης, είναι η δημιουργία παράνομης προβλήτας, η κοπή δέντρων για τη διάνοιξη δρόμου 250 μέτρων και η κατασκευή βάσης μπετόν 80 τετραγωνικών μέτρων. Το νησί έχει έκταση 12.000 τ.μ. και ανάμεσα στους ιδιοκτήτες συγκαταλέγονται οι οικογένειες Κόκκου, κληρονόμου Π. Κωταρά, Μεϊντάνη και η εταιρεία «Μένητες» της οικογένειας Γουλανδρή.



ΝΤ. ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ




αναδημοσιευση ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 11/03/2007

http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=55159076

Σπάνιες αρχαιότητες κινδυνεύουν στην Υδρα

ΤΗΝ προστασία του μοναδικού οικισμού της Υδρας και των αρχαιοτήτων της αρχαίας ερημονησίδας Δοκού Υδρας ζητούν με υπόμνημά τους προς τον υπ. Πολιτισμού Ευάγγελο Βενιζέλο τόσο ο Σύλλογος Οικολόγων Υδρας όσο και εκατοντάδες πολιτών, μεταξύ των οποίων καθηγητές Πανεπιστημίου, πρυτάνεις, διευθυντές εφημερίδων, συγγραφείς και ποιητές, άνθρωποι του θεάτρου και του κινηματογράφου, διευθυντές μουσείων, επιχειρηματίες και άλλοι οι οποίοι συνυπογράφουν το παραπάνω αίτημα.Στο συγκεκριμένο υπόμνημα που απευθύνουν και στο ΚΑΣ αλλά και σε ολόκληρη την κυβέρνηση, σημειώνουν τον κίνδυνο καταστροφής του νησιού με:
1. την επικείμενη διάνοιξη πέντε περιφερειακών δρόμων στην Υδρα εν μέσω αναδασωτέων εκτάσεων κοντά σε αρχαιότητες στο μόνο νησί της Ευρώπης που δεν υπάρχουν τροχοφόρα
2. την ανέγερση ξενοδοχειακού συγκροτήματος στη περιοχή Καμίνι -μια περιοχή που βρίσκεται κοντά σε μυκηναϊκούς τάφους και την προϊστορική ακρόπολη Χώριζας
3. την ελλιπή προστασία του οικισμού από την Β' ΕΒΑ και την αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην έκδοση των νομίμων οικοδομικών
αδειών
4. την έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού στην Υδρα για την παρακολούθηση των οικοδομών.

Ακόμη στην αρχαία νήσο "Απεροπία", σήμερα Δοκό Υδρας, μεγάλος συνεταιριστικός οργανισμός επιδιώκει την ανέγερση 3 χιλιάδων σπιτικών παρ' όλο που έχει ανακηρυχθεί αδόμητος περιοχή και η θάλασσα που την περικλείει αρχαιολογικό πάρκο. Η
συγκεκριμένη απόφαση εκκρεμεί στο ΚΑΣ.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι στη Δοκό κινδυνεύουν σπάνιες αρχαιότητες, το αρχαίο κάστρο και το παλαιότερο ναυάγιο στον κόσμο που βρίσκεται εκεί.


Αδαμοπούλου Μαρία Ημ/νία καταχώρησης : 16/01/1997

Παράνομο κτίσμα στη Δοκό Υδρας

Παράνομο κτίσμα στη Δοκό Υδρας

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Δοκός Υδρας, κηρυγμένος αρχαιολογικός χώρος και αδόμητη ζώνη Α ολόκληρο το νησί, έχει να αντιμετωπίσει σχέδια και ορέξεις ιδιωτών που θέλουν να τον οικοδομήσουν. Αυτήν τη φορά, όμως, η αυθαιρεσία που έφτασε μέχρι τα τούβλα είχε έκταση 100 τ. μ. με σαλόνι, υπνοδωμάτια, κουζίνα και τραπεζαρία. Αυτό δείχνουν τα πρόχειρα σχέδια που εγκατέλειψαν οι εργάτες στο χώρο. Οπως καταγγέλλει μάλιστα (με το απαραίτητο φωτογραφικό υλικό) ο σύλλογος Οικολόγων Υδρας «Η Υδραίισα Φώκια» κρούoντας τον κώδωνα κινδύνου για τη βαθμιαία καταστροφή του παραδοσιακού οικισμού της Υδρας και της αρχαίας Δοκού, οι παρανομίες θα πολλαπλασιαστούν στην περιοχή αν γίνει η αρχή.

Στην περίπτωση της Δοκού, ο πρόεδρος του συλλόγου Μανόλης Τσακίρης καταγγέλλει ότι κόπηκαν δέντρα, άνοιξαν δρόμο και έφτιαξαν παράνομο μώλο, όμως οι δράστες εξαφανίστηκαν στα βουνά με την εμφάνιση της Αστυνομίας και του Λιμεναρχείου Υδρας. Η ιστορία βέβαια για την οικοδόμιση του νησιού ξεκινάει χρόνια πριν με σχέδια συνεταιρισμού, ο οποίος σχεδίαζε την ανέγερση εκατοντάδων κατοικιών. Δυο φορές τo ΣτΕ απέρριψε προσφυγές συνεταιριστών (υπήρχαν βέβαια και αγοραστές που αγνοούσαν την ιστορία της περιοχής) για αλλαγή του καθεστώτος προστασίας της αρχαιολογικού Δοκού (αποφάσεις ΣτΕ 3059/1998 και 1432/2002).

Αυτά καταγγέλλει ο Σύλλογος Οικολόγων σε επιστολή του στον πρωθυπουργό η οποία κοινοποιείται στον υπουργό Πολιτισμού, την πρόεδρο της Βουλής, το ΥΠΕΧΩΔΕ, τη Νομαρχία Πειραιά, τις αρμόδιες εφορείες αρχαιοτήτων κ. ά, θυμίζοντας πως στο νησί βρέθηκε το αρχαιότερο γνωστό ναυάγιο στον κόσμο 4.500 ετών, γι’ αυτό τον λόγο άλλωστε το υπουργείο Πολιτισμού κήρυξε το νησί ολόκληρο αδόμητη ζώνη Α και τη θάλασσα που το περικλείει αρχαιολογικό πάρκο.

«Ωστόσο, κάποιοι αγοραστές ενός οικοπεδικού συνεταιρισμού, με τη συνεργασία ενός τουλάχιστον συνεργού από την πλευρά των πωλητών, γνωστοί στο Λιμεναρχείο και στην Αστυνομία Υδρας, προέβησαν σε σειρά νέων αυθαίρετων κατασκευών, που αρχίζουν από τον αιγιαλό- παράνομη προβλήτα- και φθάνουν σε βάθος 250 περίπου μέτρων με δρόμο που άνοιξαν, ενώ κατασκεύασαν και βάση από μπετόν 100 περίπου τετραγωνικών μέτρων, με σκοπό να τοποθετηθούν λυόμενα σπίτια ή άλλου τύπου κατοικίες».

Οι προσφυγές ιδιοκτητών και αγοραστών μπορεί να απορρίφθηκαν στο ΣτΕ, όμως το πρόβλημα είναι γενικότερο. Τα τελευταία χρόνια «έχουν γίνει περισσότερες από τριακόσιες μικρές και μεγάλες αυθαίρετες κατασκευές. Δεν υπάρχουν πια άλλα περιθώρια για την ταπείνωση των αρχαιολογικών αυτών χώρων και του παραδοσιακού οικισμού της Υδρας», συνεχίζει ο σύλλογος ζητώντας την πρόσληψη ειδικευμένου προσωπικού για τη φύλαξη αρχαιοτήτων της Υδρας και της Δοκού και την ίδρυση Αρχαιολογικού Γραφείου σε ένα νησί που αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα με τις αυθαιρεσίες.

Hμερομηνία δημοσίευσης: 08-12-06 www.kathimerini.gr

Υπουργικη Αποφαση σχετικα με την κυκλοφορια τροχοφορων στην Υδρα

Ο Συλλογος Οικολογων Υδρας με παρεμβαση του στο Υπουργειο Πολιτισμου το 2002, ρυθμισε τελεσιδικως το θεμα της απαγορευσης της κυκλοφοριας τροχοφορων στην Υδρα (πλην ελαχιστων που εξυπηρετουν κοινωνικες αναγκες) αυτη η αποφαση αποτελει ουσιωδη ορο για τη διατηρηση του μνημειακου χαρακτηρα του νησιου.Πιθανη χαλαρωση της απαγορευσης η’ ασκηση του ελεγχου χωρις την προηγουμενη εγκριση της Α.Υ. μπορει να προβει καταστροφικη για το νησι (η απειλη δεν προερχεται μονον απο την ανεξελεγκτη κυκλοφορια οχηματων, αλλα και απο την διανοιξη νεων δρομων στο εσωτερικο του).

ΘΕΜΑ

Αιτημα Συλλογου Οικολογου Υδρας «Υδραιισα Φωκια» για εκδοση Κοινης Υπουργικης Αποφασης σχετικα με την κυκλοφορια τροχοφορων στην Υδρα.

Σχετικα με το αιτημα σας για ρυθμιση της κυκλοφοριας των τροχοφορων στην Υδρα με Κοινη Αποφαση των Υπουργων Πολιτισμου και Μεταφορων, σας γνωριζουμε τα εξης

  1. Η αρμοδιοτητα του Υπουργου Μεταφορων & Επικοινωνιων σε ο,τι αφορα την κυκλοφορια τροχοφορων περιοριζεται στην εγκριση θεσης σε κυκλοφορια επιβατικων αυτοκινητων δημοσιας χρησης απο ΟΤΑ και, με το Ν 2647/1998 «Μεταβιβαση αρμοδιοτητων στις Περιφερειες και την Αυτοδιοικηση» (ΦΕΚ 237/Α’/22.10.1998), εχει ηδη μεταβιβασθει στις Νομαρχιακες Αυτοδιοικησεις.Συμφωνα με τον ιδιο Νομο, η εγκριση αγορας η’ μισθωση οχηματος απο τους ΟΤΑ α’ και β’ βαθμου γινεται απο την Περιφερεια.

  1. Συμφωνα με τον Κωδικα Οδικης Κυκλοφοριας (Ν.2094/1992,ΦΕΚ182/Α’/25.11.1992), αρ8ρο 52, παρ.5, αρμοδια για μετρα ρυθμισης της κυκλοφοριας (απαγορευσεις σταθμευσης η’ κυκλοφοριας τροχοφορων) ειναι η οικεια Νομαρχια, με αποφαση του Νομαρχη.

  1. Συμφωνα με το αρθρο 10 του Ν 3028/2002 «Για την προστασια των αρχαιοτητων και εν γενει της πολιτιστικης κληρονομιας», η Αρχαιολογικη Υπηρεσια μπορει να υπαγορευσει εργο η’ ενεργεια που πιθανον να βλαψει, αμεσα η’ εμμεσα, τα αρχαια.Ολοκληρο το νησι αλλα και ο οικισμος της Υδρας, προστατευονται ως αρχαιολογικα μνημεια (κηρυξη της νησου Υδρας ως αρχαιολογικου χωρου Υ.Α ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ34/10105/487/1996, ΦΕΚ 75/Β/5.3.62 και ΦΕΚ 334/Β/22.3.75)

  1. Ο Δημος Υδρας, με το με αριθμ.1453/30.5.2001 εγγραφο του, επικαλειται τη με αριθμ. ΟΙΚ. 20290/05.06.1991 Αποφαση της Νομαρχιας Πειραια και γνωστοποιει στη 2η ΕΒΑ οτι ο ελεγχος κυκλοφοριας τροχοφορων ανηκει αποκλειστικα στις δικες του αρμοδιοτητες.Σημειωνεται οτι η αποφαση του Νομαρχη Πειραια εχει εκδοθει κατα την περιοδο που ο ελεγχος και η προστασια του οικισμου Υδρας ειχε μεταβιβαστει στο ΥΠΕΧΩΔΕ.

  1. Για την πληρεστερη διερευνηση του θεματος, η διευθυνση Βυζαντινων και Μεταβυζαντινων Μνημειων εχει απευθυνει εγγραφο ερωτημα προς το ΝΣΚ σχετικα με το εαν οι αποφασεις της Νομαρχιας Πειραια εξακολουθουν να ισχυουν (μετα την επιστροφη αρμοδιοτητας ελεγχου του οικισμου Υδρας στο ΥΠΠΟ) η’, αντιθετως, εαν οι εγκρισεις κυκλοφοριας τροχοφορων ανηκουν στην αρμοδιοτητα και χορηγουνται απο την αρχαιολογικη υπηρεσια, δυναμει των διαταξεων του Νομου υια την προστασια της πολιτιστικης κληρονομιας.

Κατοπιν αυτων, θεωρουμε οτι δεν απαιτειται η Εκδοση Κοινης αποφασης του Υπουργου Πολιτισμου με καποιον αλλο συναρμοδιο Υπουργο, καθως η ρυθμιση και ο ελεγχος της κυκλοφοριας ασκειται απο τα οργανα της αυτοδιοικησης και, με βαση τον ισχυοντα Αρχαιολογικο Νομο, η προηγουμενη εγκριση της Αρχαιολογικης Υπηρεσιας ειναι απαραιτητη οπως και για οποιαδηποτε ενεργεια η’ εργο πλησιον αρχαιου.
Η απαγορευση της κυκλοφοριας τροχοφορων στο νησι (πλην ελαχιστων που εξυπηρετουν κοινωνικες αναγκες) αποτελει ουσιωδη ορο για τη διατηρηση του μνημειακου χαρακτηρα του νησιου.Πιθανη χαλαρωση της απαγορευσης η’ ασκηση του ελεγχου χωρις την προηγουμενη εγκριση της Α.Υ. μπορει να προβει καταστροφικη για το νησι (η απειλη δεν προερχεται μονον απο την ανεξελεγκτη κυκλοφορια οχηματων, αλλα και αποτην διανοιξη νεων δρομων στο εσωτερικο του).

Ο Γενικος Γιευθυντης Αρχαιοτητων

Λαζαρος Κολωναs

Ακριβες Αντιγραφο

Ο Προισταμενος της Γραμματεια,Αποστολος Σταμου

Σήμα κινδύνου για τον ιστορικό οικισμό Καμίνι Υδραs



Η ανέγερση ξενοδοχειακού συγκροτήματος στην περιοχή όχι μόνο απειλεί τον οικισμό αλλά αποτελεί και κακό προηγούμενο για τα πολλά πολιτιστικά μνημεία της περιοχής, επισημαίνουν σε ανακοίνωσή τους οκτώ φορείς.ΤΟΝ κώδωνα του κινδύνου για τη διάσωση του Καμινιού της Υδρας, εν όψει της συζήτησης του θέματος από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, που σύμφωνα με πληροφορίες τους θα γίνει στην έκτακτη συνεδρίαση την ερχόμενη Τετάρτη, κρούουν οκτώ φορείς, σε ανακοίνωσή τους. Σύμφωνα με τις καταγγελίες των φορέων αυτών (Ελληνική Εταιρεία για την προστασία του Περιβάλλοντος και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Πανελλήνια Πολιτιστική Κίνηση, Σύλλογος Οικολόγων Υδρας, Medasset,Ινστιτούτο Εναλίων Αρχαιολογικών Ερευνών, Αττική SOS, Εταιρεία Μελέτης και Προστασίας της Μεσογειακής Φώκιας και ICOMOS-ελληνικό παράρτημα της Ουνέσκο), ο κ. Νίκος Ζίας, προϊστάμενος της διεύθυνσηςΒυζαντινών Αρχαιοτήτων, πρόκειται να φέρει προς συζήτηση το θέμα της
ανέγερσης του ξενοδοχειακού συγκροτήματος της Virgin Atlantic στον ιστορικό οικισμό Καμίνι της Υδρας, με διαδικασίες εσπευσμένες παρ'ότι, όπως τονίζεται στην ανακοίνωση, οι ίδιοι οι αιτούντες έδωσαν "διορία" τριών μηνών στο υπουργείο Πολιτισμού για τη λύση του
θέματος. Προβλέποντας πως η τυχόν έγκριση της εισήγησης αυτής θα αποτελέσει ένα κακό προηγούμενο για ανέγερση και άλλων ξενοδοχειακών συγκροτημάτων στην Υδρα, οι οκτώ φορείς επισημαίνουν τους βέβαιους κινδύνους καταστροφής τόσο πολιτιστικών μνημείων (όπως είναι οιμυκηναϊκοί τάφοι, η Ακρόπολη της Χώριζας, ο 300 ετών οικισμός του
Καμινιού) όσο και του μοναδικού βιότοπου της μεσογειακής φώκιας του Μυρτώου, αφού ο ένας από τους πέντε περιφερειακούς δρόμους που θα κατασκευαστούν για να εξυπηρετήσουν το ξενοδοχειακό συγκρότημα θα περνάει από την περιοχή εκείνη.
Μπροστά στην απειλή αυτή, λοιπόν, οι αντιτιθέμενοι φορείς θα κάνουν παράσταση στο ΚΑΣ, έχοντας στο πλάι τους, όπως μας είπαν, και τον γνωστό καλλιτέχνη-ακαδημαϊκό Παναγιώτη Τέτση, που κατάγεται απότην Υδρα. Πάντως, ερωτηματικά προκαλεί το γεγονός ότι ενώ η διεύθυνση Βυζαντινών Αρχαιοτήτων του ΥΠΠΟ είχε συγκροτήσει ειδική επιτροπή με σκοπό να μελετήσει το θέμα και να επεξεργαστεί μια συνολική πρόταση που θα κάλυπτε όλα τα μνημεία και τον βιότοπο της περιοχής, η συζήτηση της Τετάρτης πρόκειται να περιστραφεί γύρω από τη μόνη έτοιμη πρόταση που αφορά αποσπασματικά τον οικισμό Καμίνι(και οι καχύποπτοι υποψιάζονται πως στο θέμα αυτό υπάρχει ήδη μια
"μυστική συμφωνία" μεταξύ του υπουργείου Πολιτισμού και της VirginAtlantic). Οπως επίσης ερωτηματικά προκαλεί και η σπουδή του ΚΑΣ να συζητήσει στην ίδια συνεδρίαση, σύμφωνα με τις καταγγελίες των οκτώ φορέων, το θέμα αποχαρακτηρισμού της Δοκού, με τις σπάνιες ενάλιες και χερσαίες αρχαιότητές της, ως αρχαιολογικού τόπου.


Μαυροειδή Ηρώ Ημ/νία καταχώρησης : 21/03/1997

Hydra Ecologist's Association "Hydra Seal"

http://www.ekke.gr/estia/eng_pages/mko_po/organoseis/Grenorag/Attiki/216.htm

REGION ATTIKI Prefecture ATTIKI
HYDRA'S ECOLOGISTS' SOCIETY "HYDRA'S SEAL"



I. Identity of Organisation

Address

MAROUSI Postal Code 151 26 Street: 12, PERIANDROU STR.

Tel. 22980-53681, 22980-53449 (Hydra) Fax 22980-53681 (Hydra), 210-8048647

Contact Persons: MANOLIS TSAKIRIS Tel. 210-8048647, 6977 203198


Legal Status The Organisation is Association - Union since 1998


Administrative board

President Tsakiris Manolis, Writer

Vice President Charitos Dimitris,Writer,Film Critic

General Secretary Megapanos Nikos, Publisher, Economist

Special Secretary Mpoudouris Stamatis lawyer

Treasurer Zografaki Katerina Architect

Trustee Diamantis Takis Mariner

Member Tsakiris Alexandros Bank employee


The association of Ecologists "Hydran Seal" protects the environment and seashores of Hydra and Spetses. The association hosts lectures by specialized scientists on the protection of the environment.



Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΥΔΡΑΣ «Η ΥΔΡΑΙΙΣΑ ΦΩΚΙΑ» ΔΗΛΩΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΟΠΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΥ ΣΤΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΔΡΑ ΥΠΕΡΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΑΡΓΟΣΑΡΩΝΙΚΟΥ, ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ, ΠΑΡ’ΟΤΙ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ, ΚΑΘΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ.

ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΣΤΕ, ΔΕ, ΣΤΑ ΜΕΛΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ, ΩΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΕ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ ΠΟΥ ΕΥΧΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΑΡΚΕΙ ΒΕΒΑΙΑ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΑΥΤΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΒΑΙΝΕΙ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ ΑΤΟΜΑ ΚΑΙ ΟΜΑΔΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΧΑΝΟΝΤΑΙ Η’ ΘΑ ΧΑΘΟΥΝ.

Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΛΥΣΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΣΥΝΔΕΘΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΥ ΘΕΛΚΤΙΚΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ.ΤΑ ΚΑΜΜΕΝΑ ΔΑΣΗ, ΟΙ ΠΛΗΓΩΜΕΝΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΑΝ ΑΝΗΚΕΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ.

ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΦΑΣΜΑΤΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ, ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΗ ΜΑΣ ΓΝΩΜΗ, ΕΥΚΑΙΡΙΑΚΕΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΕΤΡΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΛΙΓΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΔΥΝΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΣΕ ΨΗΦΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΙ.


Προστασιας της Νησου Υδρας στο Υπουργειο Πολιτισμου

Υστερα απο παρεμβαση του Συλλογου Οικολογων Υδρας υλοποιηθηκε το

ΣΧΕΔΙΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ

Για τη Μεταφορα αρμοδιοτητων στο Υπουργειο Πολιτισμου απο το Υπουργειο Περιβαλλοντος, Χωροταξιας και Δημοσιων Εργων και το Υπουργειο Αιγαιου της νησου Υδρας


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΧΩΔΕ

ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΟΛ. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ

ΤΜΗΜΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΟΙΚΙΣΜΩΝ

ΑΘΗΝΑ 25-6-93

Αρ.Πρωτ Οικ 75105/5901

ΣΧΕΤ 1921/93 Γ.Γεν.Γραμματεα

ΘΕΜΑ Προστασια της νησου Υδρας

ΣΧΕΤ Το υπ. Απ. 223/93 εγγραφο του Συλλογου Οικολογων Υδρας «Η ΥΔΡΑ΄Ι’ΙΣΑ ΦΩΚΙΑ»

Εχοντας υποψη το παραπανω σχετικο εγγραφο του Συλλογου Οικολογων Υδρας, το οποιο μας κοινωποιηθηκε και αφορα προταση του Συλλογου για την επιστροφη της προστασιας της νησου Υδρας στο Υπουργειο Πολιτισμου,σας γνωριζουμε τα εξης Οι αλλοιωσεις και εν γενει ανεπιθυμητες παρεμβασεις που γινονται στο νησι Υδρας, πιστευουμε οτι οφειλονται κυρια στην αδυναμια αμεσου ελεγχου αποτροπης παραβιασεων της πολεοδομικης νομοθεσιας.

Εαν το ΥΠΠΟ κρινει απο πλευρας του οτι μπορει να ασκησει συστηματικο συνεχη και αμεσο επι τοπου ελεγχο, δεν εχουμε αντιρρηση για την ικανοποιηση του συγκεκριμενου αιτηματος αφου κυριος στοχος και μελημα ολων μας ειναι η εξασφαλιση της αποτελεσματικης προστασιας του παραδοσιακου και ιστορικου χαρακτηρα της νησου και παρακαλουμε να προβειτε στις κατ’αρμοδιοτητα ενεργειες για την τροποποιηση του ισχυοντος Π.Δ./γματος 161/84 ΄΄Περι ανακατομης αρμοδιοτητων......ωστε απο τις διαταξεις του να εξαιρειται ρητα το νησι της Υδρας.΄΄

Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΧΡ. ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗΣ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΥΔΡΑΣ "ΥΔΡΑΙΪΣΑ ΦΩΚΙΑ"

Περιφέρεια ΑΤΤΙΚΗΣ

Νομός ΑΤΤΙΚΗΣ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΥΔΡΑΣ "ΥΔΡΑΙΪΣΑ ΦΩΚΙΑ"

webpage: http://hydraseal.blogspot.com

e-mail: etsakir@hol.gr

Στοιχεία Οργάνωσης (ΚΕΦ. Ι)

Έδρα

ΑΘΗΝΑ/ ΜΑΡΟΥΣΙ/ ΥΔΡΑ Τ.Κ.: 151 26 Οδός: ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΥ 12

Τηλ.: 22890-53449,210-8048647 Φαξ: 210-8048647

Υπεύθυνος Επικοινωνίας: ΤΣΑΚΙΡΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ Τηλ.: 210-8048647, 6977203198 ,22980-53681

Γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά

Νομική Μορφή

Η Οργάνωση είναι Σύλλογος - Σωματείο από το 1988

Σκοποί

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΘΑΛΑΣΣΙΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΩΝ ΧΕΡΣΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΝΑΛΙΩΝ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.

Μέλη και Φίλοι

Με δικαίωμα ψήφου: 150 Χωρίς δικαίωμα ψήφου: 50 Εκ των οποίων ταμειακώς εντάξει: 150

Υλικοτεχνική Υποδομή

Η Οργάνωση έχει πρόσβαση σε Ηλεκτρονικό Υπολογιστή και τον χρησιμοποιεί κυρίως για ΑΡΧΕΙΟ/ E-MAIL

Υπάρχει αρχείο σε Κλασσική μορφή και η δομή του είναι ΘΕΜΑΤΙΚΗ/ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ

Αίθουσα Εκδηλώσεων: 80 ΑΤΟΜΑ

Στην Οργάνωση προσφέρουν εθελοντική εργασία: 15 άτομα.

Στον Φορέα άλλης δραστηριότητας προσφέρουν εθελοντική εργασία: 16 άτομα.

Διοικητικό Συμβούλιο

ΤΣΑΚΙΡΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΧΑΡΙΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΜΕΓΑΠΑΝΟΣ ΝΙΚΟΣ ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΜΠΟΥΝΤΟΥΡΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΕΙΔΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΖΩΓΡΑΦΑΚΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΑΜΙΑΣ

ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΤΑΚΗΣ ΕΦΟΡΟΣ

ΤΣΑΚΙΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΕΛΟΣ

ΤΡΙΜΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΜΕΛΟΣ

Δραστηριότητες (ΚΕΦ. II)

Θεματικός Άξονας: ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ

Αντικείμενο: ΘΩΡΑΚΙΣΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΟΙΚΙΣΜΩΝ

Από το 1993 Έως και το 1996 Εμβέλεια Τοπική

Δράσεις - Αποτελέσματα:

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΕΠΙΤΥΧΕΙ ΝΑ ΕΚΔΟΘΟΥΝ 4 ΠΡΟΕΔΡΙΚΑ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΘΩΡΑΚΙΣΗ ΤΩΝ

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΟΙΚΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΥΔΡΑΣ - ΔΟΚΟΥ, ΕΝΏ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΞ ΑΥΤΩΝ

ΑΦΟΡΟΥΣΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.

Θεματικός Άξονας: ΕΚΠΟΝΗΣΗ ΕΡΕΥΝΩΝ - ΜΕΛΕΤΩΝ

Αντικείμενο: ΔΙΕΘΝΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ/ ΜΕΛΕΤΕΣ

Από το 1990 Έως και το 1997 Εμβέλεια Νομαρχιακή

Δράσεις - Αποτελέσματα:

ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΥΠΕΧΩΔΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ (ΤΜΗΜΑ ΖΩΟΛΟΓΙΑΣ)

ΕΚΠΟΝΗΣΕ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΣΕ ΜΕΛΕΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΜΥΡΤΩΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ.

ΕΚΠΟΝΗΣΕ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΣΕ ΜΕ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ UNITED DISTILLERS S.A., ΔΙΜΗΝΟ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, ΝΟΕΜΒΡΗΣ 1996/ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1997, ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΙΣ ΚΑΘΑΡΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΚΑΙ ΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ,

ΤΩΝ ΣΠΕΤΣΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΟΚΟΥ. ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥΣ ΒΥΘΟΥ ΜΕ ΚΑΤΑΔΥΣΕΙΣ,

ΒΡΑΒΕΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΑΝ ΑΠΌ ΤΟ ΒΥΘΟ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ , ΟΜΙΛΙΑ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΑ,

ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ INTERNATIONAL OPERATIONS S.A.ΕΚΠΟΝΗΣΕ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ - ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΜΥΡΤΩΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ ΜΕ ΚΕΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΥΔΡΑ, ΣΠΕΤΣΕΣ

ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΟΚΟ. ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΜΠΕΡΙΕΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΣΤΙΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ


Θεματικός Άξονας: ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - ΕΥΑΙΣΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΟΙΝΟΥ

Αντικείμενο: ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΑΙΡ

Από το 1995 Έως και το 2000 Εμβέλεια Τοπική

Δράσεις - Αποτελέσματα:

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΡΗΓΑΓΕ ΕΠΙΣΗΣ ΤΟ 1999-2000 ΈΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΑΙΡ ΠΟΥ

ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣΕ Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΧΑΡΩΝΙΤΗΣ ΜΕ ΤΙΤΛΟ "ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, ΥΔΡΑ - ΔΟΚΟΣ 6000 ΧΡΟΝΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ" ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΟΝ ΔΟΚΤΟΡΑ ΓΕΩΡΓΙΟ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟ,

ΕΠΙΤΙΜΟ ΕΦΟΡΟ ΤΗΣ ΕΦΟΡΕΙΑΣ ΕΝΑΛΙΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΥΠΠΟ, ΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟ ΚΑΘΗΓΗΤΗ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ Κ. ΓΙΑΝΝΗ ΛΩΛΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΕΡΕΥΝΗΤΗ Κ. ΑΔΩΝΙ ΚΥΡΟΥ, ΣΤΟ ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΟ

ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ ΒΙΒΛΙΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ "ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΟΥ ΑΡΓΟΛΙΚΟΥ" ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ

ΦΙΛΜ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΑΙΡ ΓΙΑ ΤΑ "300 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ", ΤΟ ΟΠΟΙΟ

ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΘΗΚΕ ΜΕΡΙΚΩΣ ΑΠΌ ΤΗΝ Ε.Ε.

Αντικείμενο: ΣΥΝΕΔΡΙΑ - ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Από το 1990 Έως και το 2000 Εμβέλεια Διεθνής

Δράσεις - Αποτελέσματα:

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΤΟΥ, ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑ

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ, ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΕΝΏ ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ

ΣΥΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ, ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ.

ΕΧΕΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ (ΜΕΓΑΡΑ

ΜΕΛΑ, ΙΔΡΥΜΑ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ - ΧΟΡΝ, ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ) ΜΕ ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ ΤΗΝ ΟΤΟΕ, ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

ΜΠΕΝΑΚΗ - ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΓΚΙΚΑ, ΤΟ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ

ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ, ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΣΥΝΕΡΡΕΥΣΑΝ ΠΛΗΘΗ ΚΟΣΜΟΥ.

Θεματικός Άξονας: ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ

Αντικείμενο: ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΒΥΘΩΝ

Η Δραστηριότητα έγινε το 1997 Εμβέλεια Τοπική

Δράσεις - Αποτελέσματα:

ΜΕ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1997 ΟΡΓΑΝΩΣΕ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΟ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΒΥΘΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΚΤΩΝ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ, ΤΟΥ ΔΟΚΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΠΕΤΣΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ

ΕΡΗΜΟΝΗΣΙΔΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΜΕ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΩΝ ΦΥΛΛΑΔΙΩΝ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ

Πληροφόρηση

Σχέσεις με Τύπο

Σχέσεις με MME

Σχέσεις με άλλες Π.Ο

Σχέσεις με Φορείς

Επωνυμία: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Χρον. Περίοδος Πρωτοβουλία Βαθμός

1/1990-12/1994

Επωνυμία: ΥΠΕΧΩΔΕ

Χρον. Περίοδος Πρωτοβουλία Βαθμός

1/1990-12/1994

Επωνυμία: ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ (ΤΜΗΜΑ ΖΩΟΛΟΓΙΑΣ)

Χρον. Περίοδος Πρωτοβουλία Βαθμός

1/1990-12/1994


Έντυπα της Οργάνωσης

Τίτλος: "ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ"

Σχόλια: ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Είδος Χρον. Συχνότητα Τρόπος Έκδοσης

Εφημερίδα 1/1993- 2 ΦΟΡΕΣ ΕΤΗΣΙΩΣ Αυτόνομα

Attempt to purchase protected island of Dokos

Attempt to purchase protected island of Dokos April 17, 2007

Posted by grhomeboy in Architecture.
trackback

A Cypriot business group is interested in building a tourist resort on the listed site, which has valuable archaeological findings

dokos_island.jpg Dokos is situated between Ermioni on the mainland and to the west of the Saronic island of Hydra.

Unconfirmed allegations have surfaced to the effect that the small islet of Dokos, in the Saronic Gulf, accorded protected status because of the valuable archaeological findings there, is to be sold for a holiday resort, according to reports in Greece and Cyprus. Residents of the nearby island of Hydra are concerned, as are archaeologists who have been excavating in the area for years. Although the reports appear to be without foundation, they recall methods used in other similar cases, in which there was pressure to lift a site’s protected status for the purpose of profit.

Although the entire island has been declared a protected zone, from time to time proposals have been raised regarding its “development”, in the sense usually understood in Greece to mean unrestricted construction.

This latest rumor has circulated in a way that is customary in the real estate business: A Cypriot firm, the Kerlengou Group of Companies, released an interview with its CEO Costas Kerlengou in the form of a sponsored page in the Cypriot daily Phileleftheros on December 24, 2006. Among the business plans Kerlengou discussed was the purchase of islands in Greece by the group’s subsidiary, Kerlengou Island Investments Plan Ltd. The news was also picked up by other Cypriot media. Kerlengou let it be understood that negotiations to buy Dokos were well advanced. The story spread to the Greek media, where Dokos was said to have already changed hands and that plans were ready for a 12,000-square-meter development, including a hotel, bungalows, marina and other installations.

The case is not unusual, particularly with regard to the way business firms leak “information” to the media. Greek daily Kathimerini spoke to Kerlengou, who said he had not yet bought land on Dokos, but claimed that negotiations with some of the owners, who hold 20-30 percent of the island, were at an advanced stage. He said the owners had told him that building restrictions on the island were no longer in force. Nevertheless, he had not sought to contact the Municipality of Hydra for information on the island’s protected status. The Municipality confirmed that.

“There has been a rumor that the island has been sold, but no candidate buyer has contacted us,” said both Hydra Deputy Mayor Giorgos Koukoudakis and Head of the Municipal Council Panayiotis Markantonis. A lawyer representing one of the owners at a meeting with Kerlengou told Kathimerini there were reservations regarding the seriousness of the undertaking; that Kerlengou had told the media he had bought Dokos even before he had contacted the owners.

“It is not the first time efforts have been made to build on Dokos,” said Manolis Tsakiris, head of the Hydriot Seal, an ecology group. “In the past, a building cooperative took recourse to the Council of State to try and lift the protected status but was defeated. Six or seven illegally built structures on the island have been condemned but not demolished. Recently a road was bulldozed through the wood, but local authorities have done nothing.”

Oldest shipwreck in the world > Dokos is a small rocky island of 12 square kilometers lying between Ermioni on the mainland and the Saronic island of Hydra. Known in antiquity as Aperopia, it was inhabited from the Neolithic period (4th millennium BC) and flourished after the 13th century BC with settlements in the areas of Myti Kommeni and Ledeza.

Ruins of Proto-Helladic, Late Helladic and Hellenistic settlements survive, along with Hellenistic and Byzantine monuments. In 1975 the oldest shipwreck in the world, the second Proto-Helladic period, 2700-2200 BC, bearing a cargo of pottery, was found near the island at a depth of 15-30 meters, and was excavated in 1989-1992.

http://grhomeboy.wordpress.com/2007/04/17/attempt-to-purchase-protected-island-of-dokos/

FALSE ALARM

Dear Ed Emery,

your concern about Dokos is impressive, hence we would like to inform you on behalf of Hydra’s Ecologist's Association “Hydran Seal” that there is no reason for alarm as far as Dokos’ development is concerned.
Dokos is protected and has been declared as “Zone A”, thanks to its archeological significance, this means that no one can build on the island, adding to that
90% of the island has been declared as a forest area.

To a certain extent these rumors were accurate, given that there have been attempts by some landowners to build against the law and they did cut hundreds of trees, but at the moment, Hydra’s Police Force, the Urban Planning Sector of Pereus and the Ministry of Culture is taking legal action against them.
The buildings will be demolished and reforestation is in progress.The citizens who were defrauded have charged with embezzlement the building association “Ekpaideutikon” and the manager Mr Dimitris Makriyiannis.


Message 15 February 2007 09:19:02
From Ed Emery (The Free University)

Dear Colleague,

I bring to your attention the following item, posted on the Internet a couple of months ago.It seems to me that this is great cause for alarm.A Cyprus-based development company, Kerlengou Island Investments Plan Ltd,has bought the 12-square-kilometre island of Dhokos, in the Saronic sea off Hydra, and plans to develop a mega-project worth EUR 2 bln.This is reportedly one of the last of more than 60 private Greek islands on sale across Greece in recent years. The nearly-deserted island previously owned by shipping magnate Petros Livanos, just as tycoon Aristotle Onassis had acquired Skorpios as his private retreat, was auctioned for EUR 180 mln and has already attracted interest from investors in Greece, Cyprus and the Middle East. It is less than two hours' away by ferry from Pireaus and ten minutes from Hydra.Costas Kerlengos, who runs a group of security, retail, transport and telecom companies, plans to develop tourist hotels and villages and individual properties taking advantage of recent relaxations in the Greek laws on island developments.
Dhokos only has a handful of inhabited homes, while its main bay is a
natural shelter that has become a popular anchorage for many yachtsmen sailing the Aegean. A stretch of 5 sq.m. will remain undeveloped due to archaeological sites on the island, while the whole development foresees the sale of 12,000 plots starting from EUR 75,000 (CYP 44,000) per property.Kerlengos said that he has lined up a Greek architectural firm to help with the development and work should begin on the island by early 2008.Due to the expansion of his business to Greece and realising the potential of the Aegean tourism market, Kerlengos also plans to charter a 750-passnger cruise ship next year to operate in the Greek islands.More than 60 private Greek islands are reportedly on sale across the country, drawing the interest of domestic and foreign investors as well asinternational tourism groups. The owners of those small islands have realized the assets they have in hand and are rushing to make the most ofthem.The 4 sq.km Skyropoula island, right next to Skyros, was said to have been recently bought for nearly 6 mln euros by one or more members of the Cypriot Haji-Ioannou family of shipowners. Sir Stelios Haji-Ioannou, is also the founder and Chairman of the easyGroup.Another island proceeding with tourism investment plans is Alatas in the Pagasitikos Gulf, close to Volos in central Greece and covering a surface of 0.5 square kilometers. Greek press sources say the islet has been leased for the next 50 years by United Five Development from Cyprus, which is expected to invest more than 50 mln euros in building a major hotel unit of 900 beds with restaurants, recreation spaces, tennis courts and swimming pools.


KATHIMERINI Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2006

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_842208_23/12/2006_209999

Στις συζητήσεις παραμένει το ενδιαφέρον για τη Δοκό

Δεν επιβεβαιώνεται, προς το παρόν τουλάχιστον, η εξαγορά μεγάλου τμήματος της νήσου Δοκός, πλησίον της Yδρας, από τον κυπριακό όμιλο Κερλέγκου, όπως αναφέρθηκε σε πρόσφατο δημοσίευμα της «Κ».

Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, ο όμιλος Κερλέγκου έχει εκδηλώσει μεν ενδιαφέρον για εξαγορά εκτάσεων στο νησί, αλλά δεν έχει ακόμα προχωρήσει σε κάποια αγορά, παρά τις περί του αντιθέτου αναφορές από κυπριακά μέσα ενημέρωσης.

Πάντως, οι ζυμώσεις είναι έντονες και όπως πληροφορούμεθα, μέρος των σημερινών κατόχων εκτάσεων γης στο νησί έχουν ήδη προσεγγιστεί από την πλευρά Κερλέγκου, ώστε να διαπιστωθούν οι προθέσεις τους. Ωστόσο, στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το νησί είναι κηρυγμένος αρχαιολογικός χώρος και αδόμητη ζώνη Α’, κάτι που σημαίνει ότι δεν επιτρέπεται καμιά νέα δόμηση σε αυτό.

Παράλληλα, όπως μαθαίνουμε, το σύνολο του νησιού, πλην ορισμένων τμημάτων ελαιώνα, έχει χαρακτηριστεί δασική έκταση. Οσον αφορά δε τον ενάλιο χώρο, αυτός θεωρείται αρχαιολογικό πάρκο, λόγω της ύπαρξης του αρχαιότερου γνωστού ναυαγίου 4.500 ετών. Μάλιστα, το ΣτΕ απέρριψε προσφυγές συνεταιριστών, που ζητούσαν την μεταβολή του καθεστώτος προστασίας του νησιού.

Ως εκ τούτου, είναι τουλάχιστον περίεργο, πώς εμφανίζονται υποψήφιοι αγοραστές για μία περιοχή, όπου εκ των πραγμάτων, δεν είναι εφικτή η ανάπτυξη ακινήτων, πόσω μάλλον τουριστικών θερέτρων.

Eurobank Properties ΑΕΕΑΠ

Την ένταξή της στον παγκόσμιο χρηματιστηριακό δείκτη FTSE EPRA/NAREIT Global Real Estate Index ανακοίνωσε η Eurobank Properties ΑΕΕΑΠ. Ο συγκεκριμένος δείκτης παρακολουθείται ως benchmark από το σύνολο της παγκόσμιας θεσμικής επενδυτικής κοινότητας, περιλαμβάνει 326 εταιρείες και υπολογίζεται σε καθημερινή βάση μέσω του Euronext Indices B.V.

Η Eurobank Properties ΑΕΕΑΠ είναι η πρώτη ελληνική εταιρεία Επενδύσεων σε Ακίνητη Περιουσία που συμπεριλαμβάνεται από σήμερα στον παγκόσμιο χρηματιστηριακό δείκτη.

Σημειώνεται ότι στον σχετικό δείκτη συμμετέχει μια ακόμα ελληνική εταιρεία η «Mπάμπης Βωβός Διεθνής Τεχνική». Η EUROPEAN PUBLIC REAL ESTATE ASSOCIATION (EPRA) είναι μία μη κερδοσκοπική ένωση των μεγαλύτερων σε κεφαλαιοποίηση εισηγμένων σε Ευρωπαϊκά Χρηματιστήρια real estate εταιρειών και θεσμικών επενδυτών ακινήτων. Η NATIONAL ASSOCIATION OF REAL ESTATE INVESTMENT TRUSTS (NAREIT) είναι η ένωση του συνόλου των Επενδυτικών Εταιρειών Ακίνητης Περιουσίας με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες.


Πυροβολησαν το σπιτι του προεδρου των Οικολογων Υδρας

Πυροβολησαν το σπιτι του προεδρου των Οικολογων Υδρας

Αποπειρα εκφοβισμου και κατατρομοκρατησης για τεταρτη φορα, δυο στην Υδρα και δυο στον Δοκο, με βαναυσες τρομοκρατικες πραξεις απο εισαγωμενους τρομοκρατες-αδιστακτους-κερδοσκοπους, που δεν εχουν καμια σχεση με το φιλονομο και δημοκρατικο Υδραικο λαο.

Πριν και μετα την εκτεταμενη εκχερσωση και τις προσφατες αυθαιρετες κατασκευες στη νησο Δοκο (στην αρχαια νησο Απεροεπια που βριθει αρχαιοτητων ολων των περιοδων 6.000 ετων) σε εκταση ιδιοκτησιας νεου οικισμου «Εκπαιδευτικων». Γνωστοι αγνωστοι εισεβαλαν στο σπιτι του Μανολη Τσακιρη, προεδρου των Οικολογων Υδρας εσπασαν μαρμαρινα τραπεζια, αναποδογυρισαν πιθαρια ως μια αποπειρα κατατρομοκρατησης του επικεφαλης των οικολογων Υδρας.Πριν μερικες μερες ακολουθησε πυροβολισμος στην εξωπορτα του σπιτιου του, ενω πριν μερικους μηνες ξεριζωσαν καρποφορα σε οικοπεδο του στην Υδρα και ακομα παλιοτερα εγραψαν απειλητικα συνθηματα στους τοιχους του σπιτιου του.

Τους ειδοποιουμε οτι δεν προκειται να μας τρομοκρατησουν, αντιθετα τετοιες ενεργειες που θυμιζουν πρακτικες κουκουλοφορων αλλων εποχων και ολοκληρωτικα καθεστωτα απο τα οποια εχει υποφερει ο ελληνικος λαος, δεν θα καμψουν το αγωνιστικο μας φρονημα.Θα εξακολουθησουμε τον αγωνα, διπλα στις αρμοδιες αρχες της πολιτειας για την εφαρμογη των υφισταμενων νομων προστασιας της Υδρας και του Δοκου, διοτι η σωτηρια της Υδρας δεν ειναι υποθεση τοπικη αλλα ολης της πολιτισμενης ανθρωποτητας.Κυριως ειναι υποθεση του Υδραικου λαου που στην συντριπτικη του πλειοψηφια δεν επιθυμει την υποβαθμιση του τοπου του απο μια χουφτα εισαγωμενων -αδιστακτων -κερδοσκοπων.

Εκ των υστερων ο δραστης, και οι συνεργοι του, των τελευταιων αυθαιρεσιων στο Δοκο (σφαγη εκατονταδων κεδρων και βενιων, εκβραχισμοι και οικοδομη 90τμ που ευτυχως δεν προλαβαν να αναγυρουν) αρνουνται ματαιως (γιατι οι Αρχες εχουν ολα τα στοιχεια της ενοχης τους) την συμμετοχη τους σε αυτα τα εγκληματα, ετσι θετουν σε κινδυνο τους αγοραστες απ’ ολη την Ελλαδα που εχουν εμπλακει, εξ’αιτιας των ανακριβων πληροφοριων για το καθεστως της εκτασης που αγορασαν.

Παρακαλουμε ολες τις οικολογικες οργανωσεις και τους ευαισθητους πολιτες να στηριξουν τον αγωνα των οικολογων Υδρας σε αυτη την κρισιμη φαση.Με καθε προσφορο τροπο να συνταχτουν μαζι μας στις προσφυγες που κανουμε στο Συμβουλιο Επικρατειας για την καταργηση του θαλασσοκτονου νομου των καταδυσεων αναψυχης, για την καταστροφη του βραχωδους δασικου τοπιου στη θεση Αυλακι Υδρας και σε καθε αγωνα υπερ της νομιμοτητας και του πολιτισμου.

Συλλογος Οικολογων Υδρας

Saronic Seal


Monachus - Monachus στην Yδρα


Monachus - Monachus στην Yδρα








Μια ενήλικη φώκια Μονάχους Μονάχους μήκους 2 μέτρων εμφανίστηκε προχθές βαριά τραυματισμένη ή μάλλον... ερωτοχτυπημένη στο κέντρο του λιμανιού της Ύδρας. Οι ευαισθητοποιημένοι οικολόγοι της Ύδρας ήταν εκεί και της προσέφεραν βοήθεια. Άλλωστε, ο σύλλογός τους «Η Υδραίισα φώκια» φέρει το όνομά της.

Ο Κούλης, αυτό το όνομα έδωσαν οι οικολόγοι στην αρσενική φώκια, εμφανιζόταν επί μία εβδομάδα στις βόρειες ακτές του νησιού. Τα μέλη του συλλόγου Αντώνης Γκαρδαλίνος, Γιάννης Αρμαδούρος, Βαγγέλης Γκιώνης την παρακολουθούσαν μέρα - νύχτα και διαπίστωναν ότι τα τραύματά της - κυρίως στην ουρά - χειροτέρευαν καθημερινά. Είναι η εποχή του ζευγαρώματος και τα αρσενικά μάχονται για την κατάκτηση των θηλυκών. Κάπως έτσι τραυματίστηκε και ο... Κούλης.

Ο σύλλογος ειδοποίησε άμεσα τους φωκάδες της Αλοννήσου και κλιμάκιό τους έσπευσε στο νησί με βιολόγο και γιατρό. Οι επιστήμονες συνέστησαν τη στενή παρακολούθηση του ζώου από απόσταση και την καταγραφή των αντιδράσεών του.

Ο σύλλογος «Η Υδραίισα φώκια», οι επαγγελματίες ψαράδες Ύδρας, Σπετσών, Ερμιόνης και Μονεμβασιάς, με αφορμή το περιστατικό κάνουν έκκληση στην Πολιτεία να δημιουργηθούν άμεσα βιολογικοί σταθμοί επεξεργασίας λυμάτων για να επιστρέψει η ζωή στη θάλασσα. Παράλληλα, προτείνουν να γίνει το τρίτο θαλάσσιο πάρκο στο Μυρτώο. Όπως τονίζουν, η έντονη παρουσία φωκών στην Ύδρα, τον Δοκό, τις Σπέτσες και τις γύρω περιοχές δείχνει ότι το οικοσύστημα στο Μυρτώο είναι υγιές. Ζητούν ακόμη να σταματήσει η παράνομη αλιεία και να μετακινηθεί το ιχθυοτροφείο από τον χώρο του Δοκού.


ΤΑ ΝΕΑ , 17/04/2002 , Σελ.: N12
Κωδικός άρθρου: A17315N124
ID: 313772




Tραυματισμένη φώκια, του είδους Monachus - Monachus, αναδύθηκε στο κέντρο του λιμανιού της Yδρας, σαν να ζητούσε βοήθεια από τους φίλους της, τους οικολόγους Yδρας και τους ψαράδες του νησιού. H ουρά της, κατακομματιασμένη, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες που τράβηξε ο πρόεδρος του Συλλόγου Oικολόγων Yδρας Mανόλης Tσακίρης, δεν τη βοηθά στο κολύμπι κι ήρθε κι άραξε, στην άμμο και τα ψηλά βότσαλα της παραλίας του Bλυχού. Eίναι η εποχή του ζευγαρώματος ο Aπρίλης και τα αρσενικά μάχονται για την κατάκτηση του θηλυκού. O Kούλης, έτσι ονόμασαν την αρσενική αυτή φώκια οι οικολόγοι, είχε κάνει την εμφάνισή της εδώ και μία εβδομάδα στις ακτές του βόρειου μέρους του νησιού. Tα τραύματά της, μέρα με τη μέρα, γίνονταν πιο έντονα και το φωκόπουλο έδειχνε σημεία κόπωσης. Tα μέλη του Συλλόγου Oικολόγων που την παρακολουθούσαν με βάρδιες, νύχτα μέρα, ο Aντώνης Γκαρδαλίνο, ο Γιάννης Aρμαδούρος και ο Bαγγέλης Γκιώνης μίλησαν για την κατάστασή της και ο Σύλλογος ειδοποίησε και τους φωκάδες της Aλοννήσου, όπου το βιολογικό θαλάσσιο πάρκο, που έστειλαν αμέσως στο νησί κλιμάκιο από την βιολόγο κ. Tζένη Aνδρουκάκη και τη γιατρό κ. Aννα Mιχέλη, οι οποίες συνέστησαν στενή παρακολούθηση του ζώου από απόσταση και καταγραφή των αντιδράσεών του.

Mε αφορμή αυτό το γεγονός ο Σύλλογος Oικολόγων Yδρας, «H Yδραίισα φώκια» μαζί με τους επαγγελματίες ψαράδες της Yδρας, των Σπετσών, της Eρμιόνης, της Mονεμβάσιας κάνουν έκκληση στην πολιτεία και στους αντίστοιχους δήμους για τη δημιουργία αμέσως βιολογικών σταθμών επεξεργασίας των λυμάτων, για να γυρίσει η ζωή, και η ομορφιά στη θάλασσα.
H έντονη παρουσία - ευλογία των φωκών που ζούν και αναπαράγονται στην Yδρα, στο Δοκό, στις Σπέτσες, στην Παραπόλα, στο Γερακούλι, στην Aνατολική Πελοπόννησο δίνουν την ελπίδα ότι το οικοσύστημα στο Mυρτώο είναι ακόμα υγιές.
«Στο χέρι των πολιτών και της Πολιτείας είναι αν θα το σώσουμε ή θα το καταστρέψουμε», επισημαίνει, διά στόματος του προέδρου της Mανόλη Tσακίρη, ο Σύλλογος των Oικολόγων Yδρας.
«Δεν υπάρχουν περιθώρια για λιγότερη ομορφιά, για λιγότερο πολιτισμό και στη θάλασσα όπως και στη στεριά» το μήνυμά τους. Zητούν να γίνει το τρίτο θαλάσσιο πάρκο στο Mυρτώο. Nα σταματήσει η παράνομη αλιεία όλων των μορφών, ιδιαίτερα οι μπουκάλες με το οξυγόνο, οι ανεμότρατες, τα δυναμίτια
.
Eρχεται καλοκαίρι, μαζί με τους πιστούς παραθεριστές και επισκέπτες της Yδρας ας κολυμπάν ξένοιαστα στα φιλόξενα νερά της και οι «μονάχους-μονάχους» που οι Yδραίοι ψαράδες τους αγαπούν, κι ας λένε οι άλλοι ψαράδες που σκίζουν τα δίχτυα. H γαλήνια τουριστική εικόνα τους, όπως κι αυτή των δελφινιών, είναι η ωραιότερη φωτογραφία μνήμης που παίρνουν μαζί τους οι ξένοι τουρίστες. Oσο για τον Kούλη, βαριά είναι η... ερωτική μάχη, καλή ανάρρωση γρήγορα και σιδερένιος! H στήλη ευχαριστεί για τις φωτογραφίες-αποδεικτικά στοιχεία. Kαι περιμένει νεώτερα για τη λαβωμένη ουρά!

ths Eλενης Mπιστικα


«Ο θάνατος του Κούλη κρούει τον κώδωνα»

Ο Κούλης είναι νεκρός. Η αρσενική φώκια, που έκανε συχνές ...επισκέψεις στο λιμάνι της Υδρας, βρέθηκε από κατοίκους του νησιού στο βιότοπο της Λιμνιόνιζας. Με πρωτοβουλία του συλλόγου οικολόγων Υδρας ήρθε στο νησί βιολόγος από το πάρκο της Αλοννήσου, η οποία πιστοποίησε το θάνατο του σπάνιου θαλασσινού.

Ο σύλλογος καταγγέλλει ότι αιτία για το θάνατο της φώκιας είναι η «παράδοση» των παραλιών του νησιού στην τουριστική εκμετάλλευση των πλαζ Αγίου Νικολάου, Αγίου Γεωργίου και της Λιμνιόνιζας. Τα ταχύπλοα, τα σέρφιγκ, τα σκούτερ θάλασσας, η μεταφορά τουριστών με θαλάσσια ταξί και οι υποβρύχιες δραστηριότητες καταστρέφουν τους βιότοπους. «Η νεκρή φώκια κρούει τον κώδωνα», επισημαίνεται στην ανακοίνωση και καλούνται τα υπουργεία Πολιτισμού και ΠΕΧΩΔΕ να πάρουν μέτρα.




αναδημοσιευση ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 08/08/2003


Τραμπουκισμός χωρίς όρια με θύμα τη φώκια



Τραμπουκισμός χωρίς όρια η θανάτωση πριν από λίγες μέρες της Κλαίρης, της μικρούλας φώκιας που πυροβόλησε ένας αδίστακτος ψαράς και στη συνέχεια την περιέφερε σαν πολεμικό τρόπαιο στο λιμάνι των Σπετσών.

Θλιβερό τέλος για τη γλυκιά θαμώνα του Μυρτώου, τη μόλις δύο χρόνων Κλαίρη όπως χαϊδευτικά τη φώναζαν οι φίλοι και οι κάτοικοι των τοπικών κοινωνιών της ευρύτερης περιοχής, που πλήρωσε την εμπιστοσύνη που έδειξε στους ανθρώπους.

Εξοικειωμένη με τον κόσμο πλησίασε το καΐκι τού κατ' όνομα ψαρά, ο οποίος με ένα όπλο, που έφερε παράνομα στο σκάφος, της έδωσε -αντί χαιρετισμού- τη χαριστική βολή.

Την καταγγελία του συλλόγου οικολόγων Υδρας «Η υδραίισσα φώκια» επιβεβαιώνει ο Ιωάννης Σύρμας, πρόεδρος του σωματείου επαγγελματιών αλιέων-αλιεργατών «Ο Αγιος Νικόλαος», ο οποίος τονίζει: «Το σωματείο μας αποδοκιμάζει μετά βδελυγμίας τέτοια περιστατικά που καταδεικνύουν βαναυσότητα και έλλειψη οικολογικής ευαισθησίας. Γι' αυτό ζητάμε να κινηθούν σε βάρος του Α.Σ. (σ.σ. ο πρόεδρος δίνει όλα τα στοιχεία του) οι προβλεπόμενες ποινικές, αστικές και διοικητικές κυρώσεις με μέριμνα του λιμεναρχείου.

Τα αποδεικτικά στοιχεία για την εγκληματική συμπεριφορά του αναγραφόμενου ως επαγγελματία είναι στη διάθεση της λιμενικής υπηρεσίας και αναμένουμε τις νόμιμες ενέργειές της».

Το γεγονός καταγγέλλει επίσης και ο πρόεδρος του σωματείου επαγγελματιών ψαράδων-αλιέων-αλιεργατών «Οι Αγιοι Απόστολοι», Πέτρος Τσάνας ο οποίος σημειώνει ότι η «συμπεριφορά αυτή δεν είναι μόνο εγκληματική σε βάρος ενός θηλαστικού, αλλά και σε βάρος του οικοσυστήματος του νησιού».

Ο λιμενάρχης Κωνσταντίνος Στρατόπουλος διέταξε αμέσως ανακρίσεις. Η «υδραίισσα φώκια», που έχει καταθέσει μήνυση και την οποία στηρίζει ο δήμαρχος Σπετσών, Βαγγέλης Κονταξάκης, ζητά την παραδειγματική τιμωρία του «επαγγελματία» ψαρά.

Οποια κι αν είναι η εξέλιξη όμως, η μικρή Κλαίρη δεν θα ξαναβγεί στα ερημονήσια όπου έπαιζε ανέμελα κοιτώντας τους ανθρώπους στα μάτια!



ΦΙΛΗΣ ΚΑΪΤΑΤΖΗΣ αναδημοσιευση ελευθεροτυπια 17/01/2007

χτίζονται αυθαίρετα μέσα στη νύχτα

Φυτρώνει τσιμέντο στην Ύδρα

Ακόμα και σε αρχαιολογικό χώρο χτίζονται αυθαίρετα μέσα στη νύχτα

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Προκόπης Γιόγιακας

Το έγγραφο της Νομαρχίας Πειραιά προς το ΥΠΕΧΩΔΕ, όπου επισημαίνονται οι αυθαίρετες κατασκευές

«Επιχειρηματικά συμφέροντα έχουν βάλει στόχο να χτίσουν στο νότιο μέρος του νησιού, εκεί όπου είναι ο βιότοπος της μεσογειακής φώκιας. Ονειρεύονται από τώρα τη... νέα Ύδρα, όπου θα κυκλοφορούν ακόμη και αυτοκίνητα».

O πρόεδρος του συλλόγου οικολόγων «Υδραίισσα Φώκια» κ. Μανώλης Τσακίρης είναι κατηγορηματικός, μιλώντας στα «ΝΕΑ». Όπως λέει, «ήδη υπάρχουν αιτήσεις για την έκδοση αδειών ανέγερσης συγκροτημάτων κατοικιών σε διάφορα σημεία του νησιού. Στο Καμίνι υπάρχουν σχέδια για δύο οικισμούς των 50 και 20 κατοικιών, ενώ με απόφαση του υπουργού Πολιτισμού επιτρέπεται η ανέγερση 9 διώροφων κατοικιών στη θέση Αυλάκι. Μάλιστα, υπάρχει αίτημα για άλλες 6 κατοικίες». Όπως συμπληρώνει, αυτές οι κατασκευές απαιτούν πολύ μεγάλους εκβραχισμούς που θα αλλοιώσουν το προστατευμένο βραχώδες τοπίο. Εναντίον αυτής της απόφασης υπάρχει ήδη προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας από την Εταιρεία Προστασίας Περιβάλλοντος και Πολιτιστικής Κληρονομιάς και από τον σύλλογο οικολόγων. Σύμφωνα με τον κ. Τσακίρη, «στην Ύδρα υπάρχουν σήμερα σπίτια για να στεγαστούν 25.000 άνθρωποι, τη στιγμή που οι κάτοικοι του νησιού δεν υπερβαίνουν τους 3.000. Μάλιστα, λόγω αυτών των σπιτιών υπάρχει δουλειά για όλους τους οικοδόμους μια και οι κατοικίες απαιτούν συντήρηση. Δυστυχώς όμως, για πολλούς στόχος είναι η τσιμεντοποίηση του νησιού αφού το βραχυπρόθεσμο κέρδος από τον τουρισμό φαίνεται να υπερτερεί. Ακόμη και στον Δοκό, που είναι χαρακτηρισμένος αρχαιολογικός χώρος, όπως άλλωστε και η Ύδρα, έχουν αρχίσει να φυτρώνουν αυθαίρετα που χτίζονται νύχτα».

Πάνω από 4.000 ευρώ το τ.μ.

Ο πόλεμος του τσιμέντου στην Ύδρα μόλις έχει αρχίσει. Αιτία; Όπως επισημαίνει ο σύμβουλος διαχείρισης ακινήτων κ. Νίκος Γιαννουλέλης, «αυτή τη στιγμή στην Ύδρα το τετραγωνικό μέτρο ξεπερνά τις 4.000 ευρώ. Οι ιδιαίτερα υψηλές τιμές σε συνδυασμό με την έλλειψη νέων κατοικιών για επένδυση έχουν ως αποτέλεσμα να επιχειρείται από ορισμένους επενδυτές να δημιουργήσουν μια καινούργια αγορά».
Η Ύδρα έχει χαρακτηριστεί ως ενεργός οικισμός στον οποίο απαγορεύονται οι επεμβάσεις που αλλοιώνουν τον χαρακτήρα και τον πολεοδομικό ιστό. Ωστόσο, όπως υποστηρίζει ο πρώην αντιδήμαρχος του νησιού κ. Κωνσταντίνος Στρουμπούλης, «στην πράξη τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Τα τελευταία 8 χρόνια έχουν καταγραφεί 300 μικρές και μεγάλες παραβάσεις οικοδομικών αδειών. Τα ακάλυπτα κλιματιστικά είναι μια άλλη μορφή... ανώδυνης αυθαιρεσίας, οι παράνομοι εκβραχισμοί γίνονται χωρίς κανείς να νοιάζεται, ενώ κάποιοι θέλουν να μετατρέψουν σε καθεστώς την κυκλοφορία αυτοκινήτων»

Έχουν τσιμεντοποιηθεί και τα καλντερίμια

Η ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΜΕΝΗ αλλαγή του αρχιτεκτονικού τοπίου με την ανοικοδόμηση νέων κτιριακών συγκροτημάτων στην Ύδρα απασχολεί ιδιαίτερα και την Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Περιβάλλοντος και Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς. Για τον λόγο αυτό, σήμερα το Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς της Εταιρείας πρόκειται να δώσει συνέντευξη Τύπου με θέμα «Ύδρα, ένας προστατευόμενος οικισμός απειλείται». Όπως καταγγέλλει ο οικοδόμος και μέλος του Δ.Σ. του συλλόγου «Υδραίισσα Φώκια» κ. Τάκης Διαμαντής, «αυτή τη στιγμή μεγάλο μέρος από τα καλντερίμια του νησιού έχουν τσιμεντοποιηθεί. Ακόμη και τα κουφώματα που πρέπει να είναι από ξύλο, σε πολλά σπίτια γίνονται από αλουμίνιο και πλαστικό. Υλικά που, αν και απαγορεύονται, τοποθετούνται σε ανησυχητικό βαθμό».
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτικών Πρακτόρων κ. Ιωάννης Θεολογίτης, μόνιμος κάτοικος του νησιού, επισημαίνει «ότι αυτή τη στιγμή επιχειρηματίες και εφοπλιστές αγοράζουν κατά κόρον γη στην Ύδρα ελπίζοντας σε μελλοντική αλλαγή του τοπίου προκειμένου να αρχίσουν τις αγοραπωλησίες, κυρίως με ξενους αγοραστές».

«Σε αυτήν την έκταση, που ανήκε παλιά στον Ρίτσαρντ Μπράνσον και τώρα την αγόρασε Έλληνας επιχειρηματίας, υπάρχουν σχέδια για νέο οικισμό» εξηγεί ο κ. Μανώλης Τσακίρης

« Οι παλιοί Υδραίοι θεωρούσαν τα βράχια αρχιτεκτονικό στοιχείο του σπιτιού. Θα μπορούσα σπάζοντας τον βράχο από το σπίτι μου να κέρδιζα επιπλέον 4 τετραγωνικά μέτρα. Το σπίτι όμως δεν θά ήταν ποτέ το ίδιο» λέει ο κ. Μανώλης Τσακίρης, πρόεδρος του συλλόγου οικολόγων «Υδραίισσα Φώκια»

ΣΠΙΤΙΑ ΓΙΑ 25.000 ΠΟΛΙΤΕΣ!

Στην Ύδρα υπάρχουν σήμερα σπίτια για να στεγαστούν 25.000 άνθρωποι, τη στιγμή που οι κάτοικοι του νησιού δεν υπερβαίνουν τους 3.000

http://www.tanea.gr/Article.aspx?nid=5086853&d=20070627&sn=%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%91%CE%94%CE%91

Μεγάλη αποικία


Μεγάλη αποικία

Η καταστροφή του βιότοπου της φώκιας με την αλόγιστη τουριστική ανάπτυξη είναι ο κυριότερος λόγος της μείωσης του πληθυσμού της

ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ανοιχτά της Ύδρας και έως τις Σπέτσες υπολογίζεται ότι ζουν 25- 28 φώκιες διαφόρων ηλικιών. Το μέσο μήκος τους είναι γύρω στα 2,5 μέτρα και το βάρος τους περίπου 300 κιλά. Μπορεί να φτάσουν σε ηλικία τα 45 χρόνια, ενώ γεννούν ένα μικρό τον χρόνο. Είναι ενδεικτικό ότι σήμερα έχουν απομείνει μόνο περίπου 500 Μονάχους- Μονάχους στον κόσμο. Οι 250300 ζουν και αναπαράγονται στις ελληνικές θάλασσες.
«Έχουν εντοπιστεί στην Ύδρα σπηλιές και ακτές που πιθανόν χρησιμοποιούν οι φώκιες για ξεκούραση» αναφέρει η κ. Πέπη Λαγονικά, υπεύθυνη του Τομέα επικοινωνίας της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης ΜΟm.

Ξαπλώστρες εναντίον φώκιας


Ξαπλώστρες εναντίον φώκιας

Τα χαριτωμένα ζώα της Ύδρας απειλούνται από τον τουρισμό

Μανώλης Τσακίρης. Προσπαθεί να εξασφαλίσει τον ελάχιστο, τουλάχιστον, ζωτικό χώρο για την υδραίισσα φώκια

«Όταν είχαμε βρει τον Δημήτρη, μια αρσενική φώκια ηλικίας το πολύ δύο ετών, ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση. Ήταν προφανές ότι είχε μπλέξει σε έναν... ερωτικό καβγά μαζί με άλλες αρσενικές φώκιες. Η ουρά του ήταν σχεδόν κομμένη. Ο Δημήτρης κρύφτηκε κοντά στους βράχους, στην περιοχή Βλυχός.

Εκεί τον βρήκαμε τυχαία, τον περιθάλψαμε και σήμερα είναι μια απο τις φώκιες που δεν φοβάται ακόμα και να κολυμπάει μέσα στο λιμάνι».
Ο κ. Μανώλης Τσακίρης είναι πρόεδρος του Συλλόγου Οικολόγων Ύδρας «Υδραίισσα Φώκια». Και ενθουσιάζεται κάθε φορά που διηγείται μια ιστορία για τις φώκιες. «Αγαπάω πολύ την Ύδρα. Θεωρώ ότι οι φώκιες που ζούνε στα νερά της αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της», λέει. «Σκοπός του Συλλόγου που έχουμε ιδρύσει είναι, μεταξύ άλλων, να παρακολουθεί και να προστατεύει τις φώκιες που συχνάζουν στη Νότια Ύδρα και στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ύδρας και Σπετσών. Είναι μια περιοχή με πολύ καθαρά νερά. Κύριο χαρακτηριστικό της μορφολογίας της είναι τα διάσπαρτα βράχια και οι μικρές βραχονησίδες. Είναι το κατάλληλο καταφύγιο για τα ζώα αυτά», λέει ο ίδιος.
Ο πληθυσμός της μεσογειακής φώκιας στον Σαρωνικό δεν είναι τόσο «διάσημος»- συνήθως γίνεται λόγος για τις φώκιες των Σποράδων. «Αν λάβουμε υπ΄ όψιν μας ότι η μεσογειακή φώκια μονάχους μονάχους είναι το σπανιότερο είδος φώκιας στον κόσμο και το πιο απειλούμενο θαλάσσιο θηλαστικό της Ευρώπης, τότε καταλαβαίνουμε την αξία αυτού του πληθυσμού, τόσο κοντά μάλιστα στην Αθήνα», επισημαίνει ο κ. Τσακίρης.
Συμπληρώνει ότι «οι κίνδυνοι, ωστόσο, παραμονεύουν για τα ζώα αυτά. Η καταστροφή του βιότοπου της φώκιας με την αλόγιστη τουριστική ανάπτυξη είναι ο κυριότερος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η οργανωμένη παραλία της Λιμνιώνιζας- ενός από τα βασικά έως τώρα καταφύγια ξεκούρασης της φώκιας. Αυτή η- δύσκολα προσβάσιμη έως πρόπερσι- παραλία άλλαξε μορφή από το καλοκαίρι του 2006: Τοποθετήθηκαν ξαπλώστρες και ομπρέλες, άνοιξε και λειτουργεί ένα μίνι μπαρ, ακούγεται μουσική και οι βάρκες δεν σταματούν να φέρνουν κόσμο. Το ζώο δεν μπορεί να βρει ασφάλεια και σιγουριά σε μια τέτοια πλαζ. Η Ύδρα διαθέτει πέντε οργανωμένες πλαζ. Δεν χρειαζόταν έκτη και μάλιστα στο κέντρο του βιότοπου της μεσογειακής φώκιας», επισημαίνει.
Τα μέλη του Συλλόγου μάλιστα έχουν απευθυνθεί στα υπουργεία Πολιτισμού- αφού όλη η Ύδρα θεωρείται αρχαιολογικός χώρος- και ΠΕΧΩΔΕ προκειμένου να μην επιτραπεί η λειτουργία οργανωμένης πλαζ και φέτος.
Ο δήμαρχος Ύδρας, ωστόσο, Άγγελος Κοτρώνης έχει αντίθετη άποψη: «Όλες τις αποφάσεις για την ανάπτυξη της Ύδρας τις παίρνουμε ύστερα από εγκρίσεις από την Αρχαιολογική Υπηρεσία, σεβόμενοι την ιστορία, την παράδοση, τον πολιτισμό της Ύδρας αλλά και τις ανάγκες της. Όλες οι γνωμοδοτήσεις που είχαμε έως τώρα για τη λειτουργία της οργανωμένης παραλίας ήταν θετικές. Άλλωστε, η Ύδρα έχει πολλές απομακρυσμένες βραχώδεις ακτές που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως καταφύγια για τις φώκιες», λέει.

Μεσογειακή φώκια και αλιεία

Αναφορικά με την επίδραση της Μεσογειακής φώκιας στην αλιεία, είναι γνωστό ότι η φώκια, όπως και άλλα θαλάσσια θηλαστικά, στην προσπάθειά τους για εξεύρεση τροφής, προκαλεί ζημιές σε αλιευτικά εργαλεία και στην ίδια την ψαριά. Μέχρι σήμερα, στην Ελλάδα δεν έχει γίνει συστηματική καταγραφή της επίδρασης της φώκιας στην αλιεία και δεν υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία για το μέγεθος αυτής της ζημιάς.

Είναι αδιαμφισβήτητο, όμως, ότι η Μεσογειακή φώκια επιφέρει οικονομικό κόστος στους αλιείς, το οποίο συμπεριλαμβάνει:
το ίδιο το κόστος από τη χαμένη ψαριά και
το κόστος από την επιδιόρθωση ή/και αγορά καινούργιων αλιευτικών εργαλείων.

Όσον αφορά στη σχέση της Μεσογειακής φώκιας με την αλιεία, διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία που έχουν προκύψει από έρευνες των τελευταίων δύο δεκαετιών, καταδεικνύουν ότι η Μεσογειακή φώκια επηρεάζεται σημαντικά από την αλιευτική δραστηριότητα, όπως αυτή πραγματοποιείται μέχρι σήμερα.

Ανάμεσα στους παράγοντες που συντελούν στη μείωση του πληθυσμού των φωκών, όπως η καταστροφή και συνεχής συρρίκνωση των διαθέσιμων ενδιαιτημάτων και η ρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος, τρεις από τις σημαντικότερες απειλές

για την επιβίωση του είδους έχουν άμεση σχέση με την αλιεία.

Πιο συγκεκριμένα:
α) η ηθελημένη θανάτωση: ο θάνατος του 50% των ενήλικων φωκών που έχουν βρεθεί νεκρές, οφείλεται σε ανθρώπινη παρέμβαση,
β) η τυχαία σύλληψη: το 35% των νεαρών φωκών που έχουν βρεθεί νεκρές, πνίγηκε από τυχαία σύλληψη σε αλιευτικά εργαλεία,
γ) η υπεραλίευση που οδηγεί στη μείωση της διαθέσιμης τροφής.


Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν και σημαντικές εξαιρέσεις στην γενική αυτή κατάσταση, όπως στην περιοχή του «Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου Βορείων Σποράδων», όπου οι ντόπιοι ψαράδες προστατεύουν ενεργά τον πληθυσμό φωκών της περιοχής. Για περισσότερο από μία δεκαετία στην περιοχή του Πάρκου δεν έχουν καταγραφεί περιστατικά ηθελημένης θανάτωσης ενώ παράλληλα οι ντόπιοι ψαράδες σέβονται τις επιπλέον αλιευτικές ρυθμίσεις της προστατευόμενης περιοχής που στοχεύουν στην προστασία της Μεσογειακής φώκιας αλλά και στην ανάκαμψη και διατήρηση των ιχθυοαποθεμάτων.


Μέσα στο πλαίσιο κρίσης που περνάει η αλιεία και των εγγενών προβλημάτων που την χαρακτηρίζουν, η διαμόρφωση ανταποδοτικών και προστατευτικών μέτρων για την παράκτια αλιεία στην Ελλάδα είναι όχι μόνο λογική αλλά και αναγκαία. Σε αυτό το σημείο η αρχή της αειφορικής διαχείρισης αλιευτικών πόρων παίζει κεντρικό ρόλο. Η έννοια της Αειφόρου Ανάπτυξης βασίζεται στην αρχή της προφύλαξης, της προληπτικής δράσης και της ανάληψης πρωτοβουλιών για την αντιμετώπιση προβλημάτων στην πηγή τους. Αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι πλέον ενσωματωμένη και στη διαχείριση αλιευτικών πόρων, μέσω της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

Στόχος της Αειφόρου Ανάπτυξης είναι η επίτευξη εκείνης της ανάπτυξης που ανταποκρίνεται στις παρούσες ανάγκες χωρίς να υποθηκεύει τις δυνατότητες των μελλοντικών γενεών να ικανοποιήσουν τις δικές τους. Με άλλα λόγια, στόχος είναι να ξεπεραστούν κοινωνικά και περιβαλλοντικά προβλήματα και με βελτιώσεις να διασφαλιστεί υψηλό επίπεδο ζωής σε όλο και περισσότερους ανθρώπους, σήμερα και στο μέλλον.

Μέσω του προγράμματος MOFI, θα εκπονηθεί Σχέδιο Δράσης, το οποίο θα αποτελείται από κοινά αποδεκτές και πρακτικά εφαρμόσιμες ενέργειες. Στόχος των ενεργειών αυτών είναι η άμβλυνση της αλληλεπίδράσης φώκιας-αλιείας. Με αυτόν τον τρόπο, το πρόγραμμα MOFI συμβάλλει στη διατήρηση της Μεσογειακής φώκιας και στη βιωσιμότητα και αειφορική ανάπτυξη των αλιευτικών κοινοτήτων της χώρα

www.mom.gr

CAUSES OF DEATH IN MONK SEALS STRANDED IN COASTAL GREECE


INVESTIGATING THE CAUSES OF DEATH IN MONK SEALS STRANDED IN COASTAL GREECE (1986-2005)

Η Μεσογειακή φώκια στην Ελλάδα
Η Μεσογειακή φώκια είναι ένα από τα πιο σπάνια είδη φώκιας και ένα από τα έξι πιο απειλούμενα θηλαστικά του πλανήτη.Η Μεσογειακή φώκια, Monachus monachus είναι ένα από τα 34 είδη πτερυγιοπόδων στον κόσμο και η μόνη από τις Φωκίδες που ζει σε υποτροπικά νερά. Τα άλλα δύο είδη Monachus είναι η φώκια της Χαβάης Monachus schauislandi, η οποία επίσης κινδυνεύει με εξαφάνιση και η φώκια της Καραϊβικής Monachus tropicalis που θεωρείται ότι έχει ήδη εξαφανιστεί.

Σήμερα, η Μεσογειακή φώκια είναι ένα από τα πιο σπάνια είδη φώκιας και ένα από τα έξι πιο απειλούμενα θηλαστικά του πλανήτη.Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία,ο μεγαλύτερος παγκόσμιος πληθυσμός του είδους ζει και αναπαράγεται σήμερα στις ελληνικές θάλασσες.

Παλαιότερες εκτιμήσεις, εμφάνιζαν το μέγεθος του πληθυσμού στην Ελλάδα σε 200-500 άτομα (Marchessaux and Duguy, 1979; Vamvakas et al., 1979) ενώ από πιο πρόσφατα στοιχεία υπολογίζεται σε 200-250 (Reijnders et al., IUCN, 1993).

Ένας άλλος σημαντικός στην Ευρωπαϊκή Ένωση πληθυσμός βρίσκεται στο νησιωτικό σύμπλεγμα της Μαδέρας με 20 περίπου άτομα. Ο πληθυσμός της Μεσογειακής φώκιας στην Ελλάδα, αντιπροσωπεύει περίπου το 90% του Ευρωπαϊκού πληθυσμού του είδους.Με βάση τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί από τη λειτουργία του Δικτύου Διάσωσης και Συλλογής Πληροφοριών που η MΟm ξεκίνησε το 1991, ο πληθυσμός της Μεσογειακής φώκιας είναι ευρέως κατανεμημένος στην ακτογραμμή της ΕλλάδαςΠρόσφατη έρευνα έδειξε ότι σημαντικοί αναπαραγόμενοι πληθυσμοί υπάρχουν σε αρκετές γεωγραφικές περιοχές της χώρας,Σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα διαθέσιμα στοιχεία, τουλάχιστον 55 διαφορετικά ενήλικα ζώα έχουν αναγνωριστεί να συχνάζουν στην περιοχή του ΕΘΠΑΒΣ, ενώ ο ρυθμός αναπαραγωγής τους υπολογίζεται σε 8 νεογέννητα τον χρόνο (MOm, 2002).

http://mofi.mom.gr/fokia_alieia1.htm

Κατά του δημάρχου Ύδρας ο Συνήγορος του Πολίτη

Καταπέλτης κατά του δημάρχου Ύδρας ο Συνήγορος του Πολίτη

Σωρεία παραβάσεων και πειθαρχικών παραπτωμάτων του δημάρχου Ύδρας κ. Κωνσταντίνου Αναστόπουλου διαπίστωσε ομάδα επιστημόνων του Συνηγόρου του Πολίτη, η οποία επισκέφτηκε πρόσφατα το νησί, προκειμένου να εξετάσει καταγγελίες κατοίκων για "επιλεκτική αντιμετώπιση πολιτών" (με κριτήριο το αν είναι ψηφοφόροι του ή όχι) και ηθελημένη αδιαφορία του σε θέματα καθαριότητας και διαχείρισης σκουπιδιών. Η απόφαση του Συνηγόρου του Πολίτη ήταν καταπέλτης. Κατηγορεί, μεταξύ άλλων, τον δήμαρχο Ύδρας για "άγνοια του ρόλου των διοικητικών οργάνων και έλλειψη σεβασμού απέναντι στους θεσμούς", για "απόκρυψη αιτημάτων πολιτών από το Δημοτικό Συμβούλιο" και "αντεκδικητική συμπεριφορά" απέναντι στους πολίτες.

"Η συλλογή των απορριμμάτων δεν μπορεί να γίνεται επιλεκτικά", τονίζεται στην απόφαση του Συνηγόρου του Πολίτη, δικαιολογώντας απόλυτα την αγανάκτηση πολλών κατοίκων της Ύδρας, που εδώ και δύο χρόνια έχουν κάνει έκκληση στον Δήμο Ύδρας να μη σταματήσει τη αποκομιδή σκουπιδιών από την περιοχή όπου βρίσκονται τα σπίτια τους. Το αίτημά τους δεν συζητήθηκε ποτέ στο Δημοτικό Συμβούλιο και η εξήγηση που έδωσε γι΄ αυτό ο κ. Αναστόπουλος στους επιστήμονες του Συνηγόρου του Πολίτη ήταν πως "ο δήμαρχος αποφασίζει για το ποια θέματα συζητά το Δημοτικό Συμβούλιο"!

Στην επιστολή του, που απευθύνεται στον ίδιο τον κ. Αναστόπουλο και κοινοποιείται, μεταξύ άλλων, στις Γενικές Γραμματείες Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Περιφέρειας Αττικής, ο Συνήγορος του Πολίτη αναφέρει, μεταξύ άλλων: "Επικαλεστήκατε το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος πολίτης, αν και διαμένει μεγάλο διάστημα του χρόνου στην Ύδρα, δεν είναι δημότης της, δηλαδή δεν ψηφίζει στην Ύδρα. Όπως είναι κατανοητό, η συμπεριφορά αυτή έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 4 του Συντάγματος"... Στην ίδια επιστολή τονίζεται επίσης πως η δήλωση του δημάρχου ότι δεν προτίθεται να συνεργαστεί με τον Συνήγορο του Πολίτη συνιστά "πειθαρχικό παράπτωμα παράβασης καθήκοντος". "ΤΑ ΝΕΑ" επικοινώνησαν με τον δήμαρχο Ύδρας κ. Αναστόπουλο, ο οποίος εξήγησε πως η επιστολή από τον Συνήγορο του Πολίτη δεν έχει ακόμη φτάσει στο γραφείο του, άρα δεν είναι ενημερωμένος σχετικά. Επιπλέον, τόνισε πως ήρθε σε προσωπική κόντρα με τον επιστήμονα του Συνηγόρου του Πολίτη που επισκέφθηκε την Ύδρα "και επομένως ήταν αναμενόμενο η γνωμοδότησή του να είναι επικριτική".


ΤΑ ΝΕΑ , 23/10/2001 , Σελ.: N35
Κωδικός άρθρου: A17174N353
ID: 290698

Στείλτε το άρθρο με e-mail

Τραμπουκισμός από τον δήμαρχο Υδρας

ΦΑΙΝΕΤΑΙ πως ο δήμαρχος της Υδρας θεωρεί το νησί ιδιοκτησία του.Πώς αλοιώς να εξηγήσει κανείς τη θρασύτατη πράξη του να εισβάλλει συνοδευόμενος από ομάδα επίλεκτων στελεχών της τοπικής Ν. Δ. σε πολιτιστική εκδήλωση και να & απαιτήσει τη διάλυσή της;Θα γίνουμε πιο συγκεκριμένοι: Το Σάββατο το βράδυ ο ΣύλλογοςΟικολόγων Υδρας, από τον οποίο πήραμε και την καταγγελία, είχεαποφασίσει να προβάλει σε αίθουσα ενός κεντρικού ξενοδοχείου τουνησιού ντοκιμαντέρ με θέμα την ανέλκυση του ναυαγίου της Δοκού καιτις άλλες αρχαιότητες της Υδρας.Και ενώ όλα ήταν έτοιμα για να αρχίσει η εκδήλωση και η αίθουσακατάμεστη από κόσμο, εισέβαλε ξαφνικά απρόσκλητος ο δήμαρχος,συνοδευόμενος από τον πρόεδρο της τοπικής οργάνωσης Β. Μαυρομάτη, τον εποχικό αρχαιοφύλακα του ΥΠΠΟ Μανώλη Παύλο και αρκετούς άλλους γνωστούς και άγνωστους και απαίτησαν με φωνές και ύβρεις να διακοπεί η εκδήλωση.Επισημαίνουμε ότι την ώρα της εισβολής 400 και πλέον άνθρωποι μεταξύ των οποίων οι ομιλητές Γεώργιος Αθανασόπουλος και Αδωνις Κύρου, οι Αργύρης Φατούρος, Ριχάρδος Σωμερίτης αλλά και πλήθος άλλων προσωπικοτήτων της τέχνης, παρακολουθούσαν έκπληκτοι την βάναυση συμπεριφορά τους χωρίς να μπορούν να επέμβουν. Η ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου, θέλοντας να προστατέψει τους προσκεκλημένους αλλά και τον ιδιωτικό της χώρο στον οποίο γινόταν η εκδήλωση, ζήτησε τη συνδρομή της αστυνομίας.Μια συνδρομή όμως που περιορίστηκε σε χαλαρές συστάσεις προς το δήμαρχο και την παρέα του, παρά την έντονα διακηρυγμένη δυσφορία όλων των παρευρισκομένων. Οι εισβολείς, αφού τελικά δεν μπόρεσαν να πετύχουν το σκοπό τους, έφυγαν ανενόχλητοι.Το τι ενόχλησε τον κ. δήμαρχο μάλλον ο ίδιος είναι υπόλογος να μας εξηγήσει.Επισημαίνουμε πάντως ότι η ανακάλυψη σπουδαίων αρχαιοτήτων στην Υδρα και τη Δοκό εμποδίζει κάποιους να χτίσουν μεγαθήρια κοντά τους.Ισως αυτός να είναι και ο λόγος που μερικοί χάνουν την ψυχραιμία τους και επιδίδονται σε τραμπουκισμούς αντάξιους περασμένων εποχών. Θεωρούμε πάντως ότι η εποχή που επέλεξε δεν είναι η κατάλληλη για τον απερχόμενο δήμαρχο.

www.avgi.gr

Fire on Hydra





http://www.hydradirect.com/day_two_fire_on_hydra

Day Two - Fire on Hydra

25-Jul-07 - Efforts continued from first light this morning to put out the fires that continued unchecked through the night.

Between 2am and 9am the fire had travelled along the coast toward Hydra Town pushed inland and behind the natural amphitheatre by a very slight breeze from the north.

By 10am smoke was billowing over the trees on the top ridge above Ayia Matrona. Planes and helicopters flew non-stop all day from sunrise to sunset battling to douse the fires but really could only limit the damage by concentrating on the hot spots that threatened buildings.

Four properties, thankfully uninhabited at the time, are known to have been destroyed so far.

The most substantial damage has been done in the valley to the north of Hydra Town where all the pasture has been completely incinerated.

For most of the day the hardly noticeable breeze helped to steer the fires away from the upper reaches of the town and Kamini, however at dusk the direction changed with the breeze turning to come off the land and that along with the halting of the water drops from the planes, meant that the fires gathered momentum and spread down the eastern most valley towards the back of town.

It is now midnight and it appears as though the spread is so extensive that Ayia Matrona is likely to be destroyed during the night. Throughout the day, island emergency vehicles were seen driving back and forth evacuating the buildings. Thank goodness there is an access road on this part of the island.

Fire-fighters have rallied at Agios Konstandinos which perches on the top of the west cliff overlooking the town tonight so that they can wet as much of the area as possible in case the flames leap the valley or the fire from the valley behind comes over the top and down into upper Kiaffa.

And further west the skyline is yellow above the pines behind the mill from the fire that is raging in the inland valley. The smell of resin permeates the air and ash is beginning to fall on terraces as far away as the houses around the Haramis Windmill in Kamini. The electricity on the island is being switched off as a precaution and a boat of fire-fighters and equipement has just been delivered to the island.


Μεσογειακή φώκια (Monachus monachus)

Μεσογειακή φώκια (Monachus monachus)

Η μεσογειακή φώκια είναι ένα από τα περισσότερο απειλούμενα με εξαφάνιση θηλαστικά στον κόσμο. Ο μισός εναπομείναντας πληθυσμός της ζει στην Ελλάδα.

Βιολογία
Η μεσογειακή φώκια είναι ένα από τα 35 είδη φώκιας που υπάρχουν σε όλο τον κόσμο. Το μήκος των ενηλίκων ατόμων μπορεί και να φτάσει 3,80 μ. αλλά συνήθως δεν ξεπερνά τα 2,5μ.Το βάρος των μικρών ατόμων είναι 10-20 κιλά και των ενηλίκων περίπου 300.

Έχει κοντό, στιλπνό τρίχωμα, το χρώμα του οποίου ποικίλλει στις διάφορες περιοχές του σώματος από το ανοιχτό καφέ μέχρι το μαύρο με τα αρσενικά άτομα να είναι συνήθως πιο σκούρα από τα θηλυκά. Αυτό ακριβώς το σκούρο χρώμα της, που θυμίζει ράσο, και ο παχύς λαιμός της, που μοιάζει με κουκούλα μοναχού, έδωσαν στη μεσογειακή φώκια το λατινικό της όνομα που σημαίνει "φώκια μοναχός".

Οι μεσογειακές φώκιες ζουν περίπου 40 χρόνια και γεννάνε κάθε ένα ή δύο χρόνια (Σεπτέμβριο-Οκτώβριο) συνήθως ένα μικρό. Η κυοφορία διαρκεί 11 μήνες και η γαλουχία έξι ως οκτώ εβδομάδες.

Η τροφή της αποτελείται κυρίως από ψάρια και κεφαλόποδα (χταπόδια, καλαμάρια, κ.ά). Συχνά καταδύεται σε βάθη αρκετών δεκάδων μέτρων για να συλλάβει την τροφή της, η οποία σε ποσότητα πρέπει να είναι καθημερινά το 5-10% του βάρους της.

Δεινή κολυμβήτρια χάρη στο υδροδυναμικό σχήμα του σώματός της και τη φυσιολογία της, η μεσογειακή φώκια μπορεί να καταδυθεί σε μεγάλα βάθη και να παραμείνει κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας για αρκετή ώρα. Μπορεί να μειώσει τις ανάγκες της σε οξυγόνο, ώστε ακόμα και να κοιμηθεί μέσα στο νερό. Όταν χρειαστεί να αναπνεύσει, αναδύεται ενστικτωδώς, χωρίς να διακόψει τον ύπνο της.

Αν και περνά μεγάλο μέρος της ζωής της στο νερό -όπου και ζευγαρώνει- η φώκια βγαίνει συχνά στην ξηρά για να ξεκουραστεί και να γεννήσει. Παλαιότερα ζούσαν σε κοπάδια και μπορούσε κανείς να βλέπει συχνά φώκιες που έβγαιναν στις ανοιχτές παραλίες, σήμερα όμως τα ζώα καταφεύγουν σε απόμερες σπηλιές, βραχώδεις ακτές και ακατοίκητες βραχονησίδες μακριά από την ενοχλητική ανθρώπινη παρουσία.

Κίνδυνοι - Απειλές
Μέχρι τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο οι άνθρωποι κυνηγούσαν τη μεσογειακή φώκια για το δέρμα της, με το οποίο έφτιαχναν παπούτσια και ζώνες, και για το λίπος της, από το οποίο έφτιαχναν σπαρματσέτα και σαπούνι. Στις μέρες μας το κυνήγι της για εμπορικούς σκοπούς έχει σταματήσει, αλλά η μεσογειακή φώκια απειλείται περισσότερο παρά ποτέ. Κυριότερα αίτια είναι η καταστροφή των βιότοπων του ζώου καθώς και η εκ προθέσεως θανάτωσή του.

Η επέκταση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στο μεγαλύτερο μέρος των ακτών (κυρίως λόγω της τουριστικής ανάπτυξης) έχουν επιφέρει δραματική συρρίκνωση και υποβάθμιση των βιότοπων του είδους. Οι παραλίες όπου κάποτε ξεκουράζονταν οι φώκιες, έχουν σήμερα γεμίσει ξενοδοχεία και ταβέρνες. Το χειρότερο: ακόμα και τα τελευταία καταφύγια του ζώου, οι θαλασσινές σπηλιές, είναι πλέον προσιτά στους κατόχους σκαφών αναψυχής, που με την παρουσία τους μπορεί να ενοχλήσουν και να τρομάξουν τις φώκιες.

Στην υποβάθμιση του βιότοπου της μεσογειακής φώκιας συμβάλλει και η ρύπανση από βιομηχανικά απόβλητα και προϊόντα πετρελαίου.

Παράλληλα, η υπεραλίευση καθώς και η παράνομη αλιεία (π.χ. με χρήση δυναμίτη) έχουν οδηγήσει σε σημαντική μείωση των ιχθυαποθεμάτων. Οι φώκιες, ανήμπορες πλέον να εξασφαλίσουν αρκετή τροφή από το φυσικό τους στοιχείο, στρέφονται ολοένα και συχνότερα στα δίχτυα των ψαράδων αφαιρώντας την "ψαριά" και προξενώντας ζημιές στα αλιευτικά εργαλεία. Οι αλιείς, οργισμένοι, φτάνουν σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και στη θανάτωση των ζώων.

Η δράση του WWF Ελλάς
Το WWF Ελλάς εκπόνησε προγράμματα για την προστασία της μεσογειακής φώκιας από το 1990. Έχοντας ως βασικό γνώμονα τη στενή σχέση που υπάρχει ανάμεσα στις ανθρωπογενείς δραστηριότητες και την επιβίωση του ζώου, η οργάνωση εξέτασε όλες τις παραμέτρους που επηρεάζουν τόσο το ίδιο το είδος όσο και το βιότοπό του και οργανώνει τη δράση της σε πολλά επίπεδα παρέμβασης.

Από το 2005, το WWF Ελλάς συμμετέχει στο πρόγραμμα MOFI (LINK ΣΕ ΔΡΑΣΕΙΣ ΑΛΙΕΙΑΣ), στόχος του οποίου η εξομάλυνση της αλληλεπίδρασης μεταξύ Μεσογειακής φώκιας και αλιείας στην Ελλάδα μέσω λύσεων που θα εξασφαλίσουν την από κοινού βιωσιμότητα της παράκτιας αλιείας και της Μεσογειακής φώκιας στη χώρα μας.


www.wwf.gr

Απαγορευμένες καταδύσεις λόγω αρχαίων ναυαγίων

Απαγορευμένες καταδύσεις λόγω αρχαίων ναυαγίων

Στην Υδρα και στο νησάκι του Δοκού, λόγω των αρχαίων ναυαγίων που έχουν βρεθεί, απαγορεύεται η κατάδυση (με μπουκάλες στην Υδρα και στο Δοκό οποιαδήποτε κατάδυση). Ωστόσο, τα δύο τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται στο νησί Σχολή Κατάδυσης, για την οποία προχθές έστειλε σήμα αναστολής λειτουργίας της προς το λιμενάρχη Υδρας, Φιλ. Κοντό, η έφορος Εναλίων Αρχαιοτήτων. Προηγήθηκαν ενυπόγραφες καταγγελίες έξι επαγγελματιών ναυτικών της Υδρας ότι «ο ιδιοκτήτης της σχολής καταδύεται σε απαγορευμένες θαλάσσιες περιοχές του νησιού, στις οποίες υπάρχουν πολλά αρχαία ναυάγια», όπως μας πληροφορεί ο πρόεδρος του Συλλόγου Οικολόγων Υδρας, Μανόλης Τσακίρης.
«Ο ίδιος επιχειρηματίας», σύμφωνα με τον κ. Τσακίρη, «έχει νοικιάσει πλαζ για τουριστική εκμετάλλευση στην οποία εγκατέστησε αυθαίρετη κατασκευή, την οποία το υπουργείο Πολιτισμού και η Πολεοδομία τού ζήτησαν να απομακρύνει γιατί είναι αυθαίρετη και χωρίς άδεια. Η κατασκευή αυτή προστίθεται στα 200 αυθαίρετα που έχουν γίνει στην Υδρα τα τελευταία 7 χρόνια, διαπιστωμένα όλα από το ΥΠΠΟ και την Πολεοδομία».

αναδημοσιευση ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 20/08/2004

New methods help find and preserve ancient wrecks



New methods help find and preserve ancient wrecks

Continuing search for maritime antiquities leads to development of technologies and materials for use by archaeologists



Amphorae from one of some 1,000 wrecks known to exist in Greek waters. Technological developments are making it easier for archaeologists to find and evaluate marine antiquities.

By Iota Sykka - Kathimerini

A new search is under way to find the wreckage of an ancient Persian fleet on the seabed off the coast of Greece. In cooperation with the Center for Maritime Research that has found over 30 wrecks within five years, the Ephorate of Coastal Antiquities, with the help of American and Canadian experts, will resume their search in June in the areas of Kili and Artemisio, off Evia’s northern tip.

Despite the ephorate’s modest budget (this year’s is unchanged from last year’s at 400,000 euros), exploration will be expanded to cover the seabed off the coast of Inousses island in a pilot program on the 3D imaging of an ancient wreck.

Archaeological maritime exploration has contributed to the development of technology for preserving wrecks found in the sea and to methods of preserving antiquities.

For example, for the first time ever an archaeologist has been able to dive to a depth of 480 meters in the Aegean. Paraskevi Micha made the dive recently with the operator of the bathyscape near the island of Kythnos, where a few months ago an impressive, headless bronze statue had been recovered, possibly dating from the fourth century BC. They remained for two hours on the seabed, filming the area. Later the operator went down again in the bathyscape and brought up amphorae using two mechanical claws.

A conference on the subject was held in late March by the Culture Ministry for Greek and foreign experts. Traditional techniques and materials such as camphor and silicon have helped preserve antiquities found on the seabed, according to Wayne Smith, a professor at the University of Texas.

Dimitris Sakellariou of the Center for Maritime Research explained how sediment accumulates on the seabed in Greek waters, and how sound waves can trace the presence of wrecks. These sound waves help date the findings and enable conclusions to be drawn on the amount of damage caused by, for example, fishing.

Another effect on wrecks is the action of microorganisms, the most dangerous of which is the Terendo navalis worm that sticks to the timber of old ships and is capable of reducing it to the consistency of soap. Thousands of microorganisms thrive in Greek waters, not only because of its geographical position but its water temperatures. Another way to protect wrecks is by the use of geofibers. Anastasia Pournou of the Technical Institute of Athens described the use of this material, which was first used in Greece in 1995 on a 16th century wreck near the island of Zakynthos. Archaeologists found the hull, cannon parts, coins and pottery from this Spanish ship, which had been carrying a cargo of hazelnuts.

Two years later, it appeared that the decision to cover the hull with geofiber had been correct. In 2000 experts repeated the experiment, but the results have not yet been recorded.

Preserving an ancient artifact is something like looking after a sick patient, explained ephor Katerina Delaporta, and methods are constantly being revised, as with a Viking ship in Stockholm. For years it was thought that the methods being used were the best, but 30 years later it was found that they harmed other parts of the ship.

Greece’s seas are scattered with ancient wrecks. Mapping carried out for years by the Ephorate of Marine Antiquities, according to sources, recommendations and ancient traditions, and with bibliographic help, show over 1,000 of them lying on the Greek seabed.

Branson project for Hydra again rejected by KAS

Branson project for Hydra again rejected by KAS

The Central Archaeological Council (KAS) rejected for a second time plans by British multi-millionaire entrepreneur Richard Branson to build a hotel complex on the small holiday island of Hydra.

It was the third 'no' in a row from archaeologists to Mr. Branson's plans. In January, the 2nd Department of Byzantine Antiquities rejected plans on the grounds that "a large area of rock would have to be cleared, the limits of the settlement under a preservation order would be altered and the proposed new holiday homes would be visible from the sea, which would spoil the natural landscape."

Mr. Branson's firm, "Virgin Hellas Hotels SA", had submitted an application for the construction of 40 holiday homes on land which it owns within the town planning area of the Kamini settlement.

KAS had similarly rejected plans in April 1997. The latest vote was unanimous in rejecting the proposal.

In 1973, a similar application for building - within town planning limits - was rejected, as was an application for the construction of a hotel complex in 1981 and a camping ground in 1983.

http://www.hri.org/news/greek/apeen/1999/99-03-12.apeen.html

Η υποδειγματική μελέτη δεν έπεισε...



ΑΠΕΡΡΙΨΕ τελικά το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) κατά την προχθεσινοβραδινή μαραθώνια συνεδρίασή του την αίτηση της πολυεθνικής εταιρείας "Βέρτζιν" για ανέγερση ξενοδοχειακού συγκροτήματος στο εκτός οικισμού των Καμινίων της Υδρας ιδιόκτητο οικόπεδό της (22στρέμματα) για λόγους προστασίας του παραδοσιακού οικισμού, σύμφωνα με τον αρχαιολογικό νόμο, αφήνοντάς της, ωστόσο, τη δυνατότητα να
πραγματοποιήσει την επένδυσή της στο εντός του οικισμού οικόπεδο (14στρέμματα) υπό ορισμένους όρους, όπως ο σεβασμός προς τη μορφολογία του εδάφους και των κλίσεων, τη σχέση κενών και δομημένων όγκων και τις υφιστάμενες σχέσεις των όγκων των κτιρίων.
Η απόφαση στηρίχθηκε στην εισήγηση του διευθυντή Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Αρχαιοτήτων Νίκου Ζία, σύμφωνα με την οποία η μορφή των προτεινόμενων οικοδομημάτων δεν παραβλάπτει τη μορφή του οικισμού, ωστόσο η χωροθέτησή τους στο άκρο του οικισμού θα αλλοίωνε το εξωτερικό περίγραμμα αλλά και την εν γένει μορφή του, προκαλώντας σ' αυτόν άμεση βλάβη. Στη δυσμενή για την "Βέρτζιν" απόφαση, πάντως,
φαίνεται πως συνετέλεσε ώς ένα βαθμό και η άρνηση της εταιρείας να δεσμευτεί πως δεν θα χτίσει μελλοντικά στο οικόπεδο εντός οικισμού σε περίπτωση που ο ΕΟΤ θα ακύρωνε την απαγόρευση δόμησης στην περιοχή αυτή κρίνοντάς τη ως κεκορεσμένη τουριστικώς.
Εντονη ήταν και προχθές η αντιπαράθεση των αντιτιθέμενων και των υποστηριχτών της ανέγερσης του ξενοδοχειακού συγκροτήματος, τόσο μέσα στην αίθουσα του ΚΑΣ (όπου παρουσίασαν τις θέσεις τους διαδοχικά),όσο και έξω από το κτίριο του υπουργείου Πολιτισμού, όπου οι πρώτοι διαδήλωσαν μελωδικά παρέα με τη Δόμνα Σαμίου και το συγκρότημά της, και οι άλλοι, μόνιμοι κάτοικοι της Υδρας, απαντούσαν με συνθήματα κατά των "οικολόγων του Κολωνακίου".

Οι κατά

Εντεκα οικολογικές και πολιτιστικές οργανώσεις, δύο βουλευτές του ΣΥΝ (Στέλλα Αλφιέρη) και του ΚΚΕ (Ν. Γκατζής), η δημοσιογράφος Ελένη Μπίστικα, ο ακαδημαϊκός και ζωγράφος Παναγιώτης Τέτσης, καθώς και μερικοί ακόμη ιδιώτες (μεταξύ των οποίων ο πρώην δήμαρχος της Ύδρας Στέφανος Λούλος) μίλησαν χθες ενώπιον των μελών του ΚΑΣ ζητώντας να μην επιτραπεί η ανέγερση του ξενοδοχειακού συγκροτήματος στην περιοχή
εκτός σχεδίου του οικισμού. Τα επιχειρήματά τους επικεντρώθηκαν στη γειτνίαση του οικοπέδου με αρχαία μνημεία (μυκηναϊκοί τάφοι, Ακρόπολητης Χώριζας), στην ιδιαίτερη αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του νησιού και στην παρθενικότητα του φυσικού περιβάλλοντός του, ενώ ταυτόχρονα επισημάνθηκε σε όλους τους τόνους το κακό προηγούμενο που θα
προκαλούσε η έγκριση του συγκεκριμένου έργου για μελλοντικές παρόμοιες παρεμβάσεις σε χώρους προστατεύομενους τόσο στην ίδια την δρα όσο και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Οι παριστάμενοι τόνισαν επίσης, ότι μια τέτοια μονάδα, εκτός του ότι θα προξενούσε ανυπολόγιστες βλάβες στα μνημεία και στη φυσιογνωμία του νησιού, θα
προσέλκυε ταυτόχρονα άλλες δραστηριότητες που θα αλλοίωναν τον μνημειακό χαρακτήρα της Υδρας (όπως η διάνοιξη δρόμων, η αλόγιστη οικοδόμηση, η λειτουργία τουριστικών καταστημάτων και κέντρων διασκέδασης κ.λπ.). Αμφισβήτησαν ακόμη τον ισχυρισμό του ιδιοκτήτη της "Βέρτζιν", Ρίτσαρντ Μπράνσον, ότι η επένδυσή του θα προσφέρει
νέες θέσεις εργασίας στους κατοίκους του νησιού και αντιπρότειναν στην κατασκευή νέων οικισμάτων την αναστήλωση από τον ίδιο των υπαρχόντων ερειπωμένων παραδοσιακών οικιών. Δεν έλειψαν από τηνεπιχειρηματολογία ούτε κάποιες πνευματώδεις παρομοιώσεις ("πώς θα σας φαινόταν η 'Νυχτερινή περίπολος' του Ρέμπραντ με την προσθήκη ξένων
ζωγραφικών στοιχείων;", ή "ο Αγγλος ασθενής" όπως χαρακτήρισε τον Ρ.Μπράνσον η Ε. Μπίστικα), ούτε, όμως, και κάποια άτυχα δημοσιεύματα ξένου Τύπου (όπως της βρετανικής "Ομπσέρβερ" που χαρακτήριζε τα μέλη του ΚΑΣ ως "ένα ποικίλο γκρούπ κυβερνητικών στελεχών, επιχειρηματιώνκαι ακαδημαϊκών", ενώ αναφερόμενο στον διάσημο καναδό συνθέτη Λέοναρντ Κοέν, ιδιοκτήτη σπιτιού στην Υδρα και συμπαραστάτη στον αγώνα κατά της "Βέρτζιν" σημείωνε: "Ο Κοέν ισχυριζόταν ότι έγραφε ποίηση μόνο στο υπόγειο γραφείο της μεγάλης πέτρινης επαύλης όταν βρισκόταν υπό την επιρροή χασίς και έγραφε ότι μπορούσε κανείς ναπρομηθευτεί ναρκωτικά από το τοπικό φαρμακείο").Τέλος οι οικολογικές και πολιτιστικές οργανώσεις ζήτησαν από το ΚΑΣ να ξεκινήσει το συντομότερο συστηματική ανασκαφική έρευνα στο χώρο αυτό.


Οι υπέρ

Με ένα παράπονο ότι η υποστήριξή τους στην ανέγερση του ξενοδοχειακού συγκροτήματος στο Μικρό Καμίνι ερμηνεύτηκε από τις οικολογικές και πολιτιστικές οργανώσεις, καθώς και από τα μέσα ενημέρωσης, ως πρόθεση "ξεπουλήματος" της Υδρας και ως έλλειψη
ευαισθησίας για την παράδοση του τόπου τους και το περιβάλλον του,εμφανίστηκαν χθες στο ΚΑΣ εκπρόσωποι των κατοίκων του νησιού, έχοντας στο πλάι τους τον δήμαρχο Κώστα Αναστασόπουλο και έναν εκπρόσωπο του Δημοτικού Συμβουλίου. Οι κάτοικοι επικέντρωσαν τα επιχειρήματά τους στην ανάγκη οικονομικής στήριξης του νησιού, αφού, όπως είπαν, ο πληθυσμός της Υδρας συρρικνώνεται συνεχώς (από το 1981 μέχρι σήμερα
μειώθηκε κατά χίλιους κατοίκους) με την εγκατάλειψή του κυρίως από τους νέους ανθρώπους, ενώ επεσήμαναν ταυτόχρονα ότι χάρη στη δική τους μέριμνα η Υδρα διατήρησε τον παραδοσιακό της χαρακτήρα. Ζήτησαν επίσης την οριοθέτηση της αρχαιολογικής ζώνης προστασίας, ώστε ναμπορέσουν να αξιοποιήσουν τους υπόλοιπους χώρους.Από την πλευρά του ο κ. Αναστόπουλος τόνισε ότι με την αναγκαστικήμετανάστευση των μόνιμων κατοίκων αλλάζει προς το χειρότερο η κοινωνική δομή του νησιού, και ότι η συγκεκριμένη ξενοδοχειακή μονάδα θα εξασφάλιζε εκατό θέσεις εργασίας για όλο το χρόνο, ενώ ταυτόχροναδιαβεβαίωσε ότι το νέο έργο θα γινόταν σύμφωνα με τους νόμους του κράτους, χωρίς καμιά παρέκκλιση.


Η "Βέρτζιν"

Παρά τη φαιδρότητα των ισχυρισμών των εκπροσώπων του κ. Μπράνσον, ότι ο βρετανός μεγαλοεπιχειρηματίας εκπληρώνει με την ανέγερση του ξενοδοχειακού συγκροτήματος κάποια ρομαντικά του όνειρα, ούτε και ορισμένα μέλη του ΚΑΣ δεν μπόρεσαν παρά να παραδεχθούν ότιπρόκειται για μια υποδειγματική μελέτη που μαρτυρεί σεβασμό προς το
οικιστικό και φυσικό περιβάλλον της Υδρας. Η μελέτη του αρχιτέκτονα Θωμά Γκαζέττα προβλέπει συγκεκριμένα επτά διώροφα σπίτια (συνολικά πενήντα δωματίων) χτισμένα από πέτρα, τέσσερα κεντρικά κτίρια, δυο γήπεδα τένις άφρακτα και χωρίς ειδικό φωτισμό, τα οποία θα φιλοξενούν δυο ηλιακούς θερμοσυσσωρευτές, ένα υπόγειο υπερσύγχρονο σύστημα για αφαλάτωση του θαλάσσιου νερού που θα διατίθεται σε όλη την Υδρα, καθώς και έναν χώρο-ψυγείο για την συντήρηση των απορριμμάτων έως την παραλαβή τους από τη δημοτική υπηρεσία καθαριότητας. Οι εκπρόσωποι της εταιρείας διευκρίνισαν ακόμη, ότι η
μεταφορά θα γινόταν με γαϊδουράκια από τα υπάρχοντα μονοπάτια που θαστρώνονταν με παραδοσιακές πέτρινες πλάκες.Και για τη ιστορία, το ύψος της επένδυσης ανέρχεται στο ποσόν των 4 δισ. δρχ.

Μαυροειδή Ηρώ Ημ/νία καταχώρησης : 02/04/1997

"Virgin Territory" by Rachel Howard

http://www.odyssey.gr/article.asp?pagecode=02&entryid=2217

Odyssey,Vol. 4 No. 5 (May/June 1997)

Virgin Territory

Hydra in the bleak mid-winter: a craggy, barren island of obdurate cliffs and inaccessible beauty. A blustery wind confines the locals behind the whitewashed walls and heavy wooden doors of their houses. Even the cats that normally prowl the alleyways have gone into hiding. The Hydriot community seems impenetrable.

I wander the ghostly corridors of my hotel, the lone guest. In every kafeneio and taverna, one issue sparks furious debate: a plan to build a deluxe resort on the island. Those who see the resort as a financial boon for Hydra clamor in support-shopkeepers, restaurateurs, builders, and, surprisingly, hoteliers. The opposition is dominated by environmentalists, intellectuals, artists, and long-term foreign residents of Hydra. Eighty-five Greek literati have signed a petition to "Save Hydra," protesting against the project on environmental, cultural, and archaeological grounds.

The resort is the long-time dream of Richard Branson, the renowned founder of the Virgin Group of companies. Branson, who owns several exclusive resorts around the world, has been pushing for permission to realize the project ever since he bought a beautiful valley behind the tiny settlement of Kamini several years ago. He promised the $30-million project would create jobs for locals and attract high-class tourists to their island. The proposed 100-bed complex included a desalination and sewage treatment plant to compensate for local water shortages, a discreet solar power plant, and buildings in typical Hydriot style.

In August 1996, Branson seemed confident of success: "We want to preserve the special character of Hydra but also to further its economic development through tourism, which is essential for its survival.... Difficult decisions should not be reached hastily. But after two years of waiting, we feel the time has come for a straight answer."

When Branson paid a visit to Athens last February, in between promoting Virgin and hyping the benefits of privatization, he met with government officials to push once again for the Hydra project. At the time he said he was optimistic it would be approved-and the sooner the better. Expressing visible irritation, Branson said "the government has to decide whether to support the people of Hydra, or the handful of people who don't support the project. I think if it was up to the people of Hydra, it would already be built."

One month later, the Central Archaeological Council (CAC), the government body responsible for protecting historical sites, reached its long-awaited decision. After two grueling six-hour sessions, the CAC issued a non-binding recommendation to the ministry of culture to reject Branson's proposal; by late May, the ministry had yet to announce a final decision. But the CAC's action came as a surprise to many: The Virgin project was regarded as the test case for the new "Fast Track" scheme set up by the culture ministry to encourage foreign investments.

Admittedly, Hydra is an unlikely setting for a luxury resort. "It is an austere island where people go to confront themselves," says American author Susie Jacobs, who penned her wonderful cookbook Recipes From A Greek Island during her 15-year sojourn on Hydra. Yet with so many of Greece's natural treasures being ravaged on a daily basis and officials turning a blind eye to illegal architectural eyesores, it seems curious that Branson's carefully researched and designed project provoked such a furor.

A sentimental attachment to Hydra, and the marketability of an island with no cars, has sustained Branson's quest for a building permit. Other developers won't be as persistent, and Branson warned that Greece was shooting itself in the foot by passing up "tasteful" projects like the Virgin resort. "If we can't do it in Hydra, we'll take our money somewhere else. I'm sure I could invest the money somewhere else and get a better return."

Rustic Appeal

In April, I returned to Hydra to assess the controversial island's future. The town was slowly awakening from hibernation and the hills hummed with birds and bees. Today Hydra, ancient Greek for "water," has been drunk dry, although remains of ancient wells and cisterns abound in the hills. Water is ferried across from the southern Peloponnese eight miles away, along with other vital provisions. Yet the earliest settlers in Hydra, Albanian refugees who sought refuge in the rocky cliffs to avoid persecution by the Ottomans, were self-sufficient. They foraged in the apparently barren hills of Hydra for hidden jewels-thorny crowns of wild artichoke, wisps of asparagus, white blossoms of garlic, lemons, figs, and almonds.

From 1460, the steady stream of refugees continued. Nevertheless, as Nicholas Gage writes in his history, Hellas, "...the island was so poor, especially in water resources, that the Turks did not bother to tax it and the Hydriots were allowed to manage their affairs like a small independent republic. They turned to the sea and a few families became wealthy shipowners, willing to take a risk for any price." Perhaps this tradition of self-government accounts for Hydriots' fierce resentment of external interference in their affairs.

By 1800, the island's population had soared to 28,000-an incredible figure considering that today it is around 3,000. Hydra's commercial fleet grew apace. Most of the impressive stone mansions that are Hydra's architectural trademark were built between 1715 and 1815 by prosperous seafarers. Local resources were complemented by furnishings and craftsmanship brought back from Italy and Spain. Historically, Hydra has swung between extremes of prosperity and poverty. Her fleet played a vital role in the struggle for Greek independence, but many lives and fortunes were lost as a result. When the new Greek state was founded, the impoverished Hydriot aristocracy emigrated to Athens, leaving their marvelous mansions to crumble. The situation was so desperate by the 1940s that many buildings were demolished and the timber sold for fuel. In the 1950s, the first trickle of tourists arrived, beginning the tourist trade on which Hydra remains dependent to this day.

Ever since Jules Dassin's 1957 film The Boy and the Dolphin drew attention to Hydra, it has attracted artists and aristocrats from all over the world. The timeless image of Sophia Loren's feline profile, framed by the beguiling backdrop of the horseshoe harbor, was an irresistible advertisement for Hydra's charms. In the 1960s, many derelict mansions were bought and restored by the flourishing community of foreigners.

Among the beautiful young things who followed in the fashionable footsteps of offbeat celebrities such as Leonard Cohen and Timothy Hennessy was Branson's first wife, Kristen Tomassi. Disenchanted with married life, she ran off and fell in love with Hydra, where she lived for many years. But the island's reputation as a glamorous, Bohemian hideaway is wearing thin: Today, Hydra economically depends on affluent Athenians with weekend homes, transient yachtsmen, and the flurry of day trippers who tumble out of the cruise ships onto the harbor daily.

At heart the island remains blissfully tranquil, for what makes Hydra unique is its ban on motorized vehicles. Apart from two municipal trucks, the only means of transportation are mules, donkeys, and water taxis. Almost all "traffic" is restricted to town and the adjacent settlement of Kamini, a 15-minute stroll along the coast. The rest of the island is an unadulterated arcadia. You can walk in solitude for hours, the red earth muffled by a blanket of daisies, the hard rocks pregnant with silence. The only sounds are the gentle jingle-jangle of sheep bells and the barely audible hum of bees supping on wild irises. Rush hour consists of a herd of well-fed goats blocking the footpath, hustled along by a leathery shepherd who swings his crook in greeting.

To Build or Not to Build?

Indeed, the lack of roads (and of quality beaches) has discouraged large-scale, mainstream tourist development, despite the fact that Hydra is only 90 minutes from Athens by hydrofoil. But there are other obstacles as well. In 1993, the culture ministry designated Hydra as a "National Monument," tightening building regulations to protect its extraordinary beauty and architecture. Land outside the town limits is almost impossible to build on, which is largely why the Branson project floundered. Thus Hydra has been miraculously spared the haphazard building boom that has spoiled her neighbors Poros and Aegina. Even Spetses, though elegant and well-preserved, is abuzz with motor scooters.

But the ministry's decree has infuriated many Hydriots who feel it imperils their livelihood. "These people are reactionary outsiders-privileged Athenians and foreigners wish to turn our island into a museum for their private use," fumes Filis Saitis, proprietor of the Mistral Hotel. "They have their fancy cars and luxury lifestyles in the city, so they don't care if Hydra is mummified."

Builders on Hydra complain of rising unemployment, partly because a network of crooked local and government officials have a stranglehold on building licenses. Those with connections sidestep the laws, while others cannot even obtain permission to carry out essential repairs on their homes-which are paradoxically protected by law as listed buildings. Hydra's mayor, Kostas Anastopoulos, argues that locals should be responsible for their own future: "Admittedly, there are two categories of Hydriots-those who truly appreciate the beauty of Hydra and want to preserve it, and those who protect it at all costs because it is a product they sell." An accountant by profession, Anastopoulos speaks in monetary metaphors: "The government treats Hydra like the goose that lays the golden eggs-imposing heavy taxes but offering us nothing in return."

A major consideration behind the government's flawed regulations is the fear that development outside the town limits would lead to the introduction of roads and cars, facilitating yet more construction.

"In practical terms, large hotels in inaccessible places could not function using traditional transportation methods alone," says well-known painter Panagiotis Tetsis, dean of the School of Fine Arts and a member of the Academy of Athens. Anastopoulos dismisses speculation that new roads opened to prevent forest fires are merely a pretext, the first step in a gradual process that will change the face of the island forever: "There is no way that cars will ever come to Hydra. That's not even an issue."

Part of Hydra's charm are the donkeys and mules that trudge up and down the winding lanes and steep stairs of town, laden with sacks of cement, bundles of firewood, baskets of fruit, or the garbage bags collected from every house. Their swishing tails and clattering hooves are the island's pulse. Muleteers earn a lucrative living out of this monopoly and also do a roaring trade in whirlwind rides around town, lining up along the port at midday to heckle tourists. One muleteer thrusts a Dr1,000 note at a bemused Japanese teenager and almost forcibly lifts her onto his donkey. "Strip her for all she's worth!" a passing friend snickers.

A Kinder, Gentler Tourism

As a result of this grab-what-you-can attitude to tourism, almost every cafe on the port has been converted into an expensive souvenir store, selling gold jewelry, Balinese sarongs, and other imported trifles. Even the lace embroidery for which Hydra's nuns were once famous is now usually mass-produced in Piraeus. Local handicrafts have virtually died out. The olive presses and windmills are in disrepair, threshing floors are mostly overgrown. Whereas visitors were once so charmed by its unspoiled beauty that they often settled there for good, Hydra now sells itself as a one-dimensional picture-postcard. Shops open up moments before the cruise ships dock and close before the last passengers have clambered back on board.

Inevitably, disgruntled tourists are catching on to this mercenary approach. Shoddy service and inflated prices have brought a drop in tourism nationwide, and the younger generation of Hydriots who have inherited hotels from their parents has taken note. "People don't come to Hydra for our filoxenia any more," says Tassos, a likable young man who works as a bank clerk. His father owns a small pension. "Apart from the faithful few who return to Hydra year after year, tourists won't be back if they're ripped off or treated rudely."

Now in his 70s, Panagiotis Tetsis, the fine-arts school dean, has witnessed the island's evolution from sleepy backwater to exclusive holiday destination of the rich and famous. His shock of white hair bristles with visible emotion as he conjures up the valley behind the hamlet of Kamini where Branson envisages his resort: "It's like a scene from a Papadiamandis novel: the russet red earth, the sheep grazing among the pink almond trees, their bells singing in the breeze. In the summertime, a farmer threshes wheat there. If the land is built over, there will be no more threshing, no more sheep. Locals tempted by short-term gains are blinded to the long-term consequences. Once they are gone, they are lost forever."

Can development and preservation coexist? "This term 'development' has been dangerously misused in Greece," Tetsis retorts, his sapphire eyes aglitter. "Of course I am in favor of real development, of improving the quality of life for Hydriots and guaranteeing a prosperous future for their children. They must improve the infrastructure of the island, create jobs and businesses of their own, and preserve their heritage rather than putting their faith in an outsider. Nobody will be their savior, the magical solution to all their problems. What they hope to gain will ultimately be their loss, because Hydra will lose her individuality."

With current resources depleted and a slump in tourism, Hydra must develop alternatives. Tetsis suggests that rather than building on the Kamini site, Branson would have universal support if he restored some of the many exquisite mansions in dire need of repair and converted them into upmarket hotels. Branson has already acquired the Oikonomou mansion, where history was made when Hydra pledged her allegiance to the Greek Revolution. Some observers assert that this would make a marvelous hotel in the same vein as the Virgin Group's historical country-house hotels in Britain, all lovingly restored in keeping with their original layout.

Many feel that closed-community tourist resorts alienate locals and give little back to the surrounding environment. Perhaps small-scale, sustainable, eco-friendly tourism, integrated into the local landscape, could be the way forward. Susie Jacobs explains why she thinks this is so. "As awareness of the landscape recedes deeper into the collective unconscious, under a thickening layer of concrete and technology, Hydra offers a life of simple pleasures and rough-hewn grace. I wish you could see the tiny wild cyclamen softly pushing their pink blossoms through limestone fissures and smell the lemon blossom in spring. They are the sights and smells of Greece."

Long a hideaway for the international jet set, the arid, car-less island of Hydra remains one of Greece's most alluring destinations. But a country-wide downturn in tourism has left the island's natives wondering what the future will hold. Gloomy financial forecasts notwithstanding, the Greek government's rejection of a proposed multi-million dollar resort underscores one point: that economic development-no matter how potentially lucrative-must first pass muster with Greece's ruling elite.


Νέα ευρήματα στον Δοκό

Στο μικρό νησί απέναντι από την Υδρα





Νέα ευρήματα στον Δοκό

Δύο αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη που ίσως είναι των παλαιοχριστιανικών χρόνων ανακαλύφθηκαν στη νήσο Δοκό, απέναντι από την Υδρα, από τον Υδραίο κ. Παναγιώτη Μπούχλα, μέλος της οργάνωσης «Υδραίισσα Φώκια», ο οποίος και δήλωσε το εύρημά του αμέσως στην αρμόδια Β' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Αν και ακόμη τα ευρήματα δεν έχουν μελετηθεί και οι αρχαιολόγοι δεν μπορούν να πουν τίποτα, θα πρέπει να θεωρηθούν ως ένα ακόμη δείγμα για τη χρήση της περιοχής κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο. Βρέθηκαν το ένα κοντά στο εξωκκλήσι της Παναγίτσας του Δοκού και το άλλο έξω από ένα άλλο μικρό εκκλησάκι του Αϊ-Γιώργη. Αλλά δεν είναι βέβαια τα μόνα κατάλοιπα της Ιστορίας μας που σώζονται στο όμορφο νησί απέναντι από την Υδρα.

Ο Δοκός, αν και ακατοίκητος τους τελευταίους αιώνες, είναι ένα νησί με μακρά ιστορία. Επιφανειακές αρχαιολογικές έρευνες έχουν εντοπίσει ίχνη κατοίκησης από τους πρωτοελλαδικούς χρόνους ως και τους βυζαντινούς. Το νησί έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογικός χώρος με υπουργική απόφαση από το 1994 και... «ζώνη Α, απόλυτηςπροστασίας, όπου απαγορεύεται η δόμηση προκειμένου να προστατευθούν τα σημαντικότατααρχαία λείψανα των πρωτοελλαδικών, υστεροελλαδικών, ελληνιστικών και βυζαντινώνοικισμών που σώζονται στη νήσο» αναφέρεται στην απόφαση κήρυξής του. Ενώ επίσης με άλλη υπουργική απόφαση έχει κηρυχθεί θαλάσσιο πάρκο η θαλάσσια περιοχή στο βόρειο τμήμα του νησιού «για την αποτελεσματικότερη προστασία των ενάλιων αρχαιοτήτων πουεντοπίστηκαν εκεί».

Κοντά στον Αργολικό κόλπο ο Δοκός πρέπει να ήταν στα αρχαία χρόνια ένας σημαντικός σταθμός στις θαλάσσιες διαδρομές του Αργοσαρωνικού, πράγμα που επιβεβαιώνεται και από τις ενάλιες αρχαιότητες που βρέθηκαν στον βυθό κοντά στις ακτές του. Αλλά και στη στεριά, σε πολλές θέσεις έχουν εντοπισθεί αρχαιότητες όλων των εποχών. Στο ανατολικό τμήμα του νησιού, στον κόλπο Σκίντου, που ορίζεται από το λεγόμενο Ακρωτήριο της Κομμένης Μύτης, έχει βρεθεί ναυάγιο της Πρωτοελλαδικής εποχής.

Στον ίδιο χώρο υπάρχει μυκηναϊκός οικισμός που είχε κτιστεί επάνω σε παλαιότερη πρωτοελλαδική εγκατάσταση, ενώ κοντά στην κορυφή του βουνού στέκονται ερείπια ενός μεσαιωνικού κάστρου. Στο δυτικό τμήμα του νησιού, στην περιοχή του Λιμένα Δοκού, γύρω από τη μικρή εκκλησία του Αϊ-Γιώργη οι διάσπαρτες αρχαιότητες μαρτυρούν τη χρήση αυτής της περιοχής από τους προϊστορικούς ως τους παλαιοχριστιανικούς χώρους.

Τέλος, ακόμη δυτικότερα, στη θέση Λέδεζα, όπως και σε πολλές άλλες θέσεις τα αρχαία κατάλοιπα είναι σκορπισμένα παντού περιμένοντας την αρχαιολογική έρευνα για να πουν τη δική τους ιστορία.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_842208_23/12/2006_209999

Τα άγνωστα αρχαία του Αργοσαρωνικού

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΡΟ

Τα άγνωστα αρχαία του Αργοσαρωνικού

Η Σαλαμίνα, η Αίγινα, τα Μέθανα, ο Πόρος, η Ύδρα, όλα τα γνωστά νησιά του Αργοσαρωνικού είναι γεμάτα από γνωστά και άγνωστα μνημεία. Αρχαιότητες, όπως και οι απέναντι πολυσχιδείς άγνωστες ακτές της Αργολίδας, με τις χερσονήσους της Τροιζήνας και της Καλαβρίας, που δεν είχαν αποτελέσει ως τώρα αντικείμενο μιας ολοκληρωμένης επισκόπησης από ιστορική, αρχαιολογική αλλά γεωλογική, περιβαλλοντική παλαιοντολογική κ.ά. πλευρά. Το κενό αυτό επιχειρεί να καλύψει το τετραήμερο «Α' Διεθνές Συνέδριο Ιστορίας, Αρχαιολογίας του Αργοσαρωνικού» που οργανώνεται στον Πόρο από 26-29 Ιουνίου, με τη συμμετοχή δεκάδων επιστημόνων ­ Ελλήνων και ξένων ­ από τα πιο σοβαρά πανεπιστημιακά και άλλα ιδρύματα που ασχολούνται με τη μελέτη της περιοχής.

Τα θέματα είναι πολλά και ποικίλλουν από τα πρωτοελλαδικά φορτία ναυαγίων του Δοκού και το κυπρομυκηναϊκό ναυάγιο που βρέθηκε έξω από το ακρωτήρι των Ιρίων, μέχρι τη μελέτη των μυδιών της Σαλαμίνας, όπου ανιχνεύεται με τη βοήθεια υψηλής τεχνολογίας ο βαθμός επιβάρυνσής τους σε βαρέα μέταλλα.

Ο Αργασαρωνικός είναι γεμάτος σβησμένα ηφαίστεια ­ στην Αίγινα, τα Μέθανα, τον Πόρο, την Κρομμυωνία. Οι γραμμές της ακτής μετατοπίσθηκαν τα τελευταία 18.000 χρόνια. Η Σαλαμίνα απουσίαζε από τον αρχαιολογικό χάρτη μέχρι να εντοπισθεί η Σπηλιά του Ευριπίδη, που όμως έδωσε πολύ σπουδαιότερα και παλαιότερα ευρήματα. Στη Μαγούλα του Γαλατά λειτούργησε ένα δραστήριο Μεσοελλαδικό Κέντρο του Σαρωνικού και στο Υστεροελλαδικό Ιερό του Αγίου Κωνσταντίνου των Μεθάνων, οι ταφές νηπίων, οι θυσίες ζώων, τα ομοιώματα πλοίων που ήρθαν στο φως τα τελευταία μόλις χρόνια, ζωντανεύουν τη ζωή και τη λατρεία των μακρινών προκατόχων.

Το ιερό της Αφαίας στην Αίγινα λειτουργούσε από την Εποχή του Χαλκού, και νέες ανασκαφές στην Κολώνα της Αίγινας αποσαφηνίζουν τα πολλαπλά στρώματα οικοδόμησης αυτής της μικρής Τροίας του Σαρωνικού. Τα θέματα του συνεδρίου όμως εκτείνονται σε όλους τους χρόνους. Τα βυζαντινά μνημεία, τα κάστρα, τους οικισμούς, τις ασχολίες, τις φορεσιές, τα ντοκουμέντα των νεώτερων χρόνων, με έμφαση στην καποδιστριακή περίοδο και στη νεώτερη ιστορία του Πόρου ­ το Ναυτικό, τους αγωνιστές, τον Ναύσταθμο κ.ά.

Iστορίες αρχαιολογικής αποδυνάμωσης

ΠΕΤΡΟΣ ΘΕΜΕΛΗΣ


Η Αρχαιολογική Υπηρεσία καταφέρνει να λειτουργεί ακόμη σήμερα, παρά τις τεράστιες ελλείψεις, τον υποτυπώδη οργανισμό και τον ανεπαρκή νόμο, χάρη στην παραδειγματική αφοσίωση του προσωπικού της, αρχαιολόγων, αρχιτεκτόνων μηχανικών, συντηρητών και άλλων, που με ηρωικές ατομικές προσπάθειες όχι μόνο επωμίζονται την ευθύνη της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά καταφέρνουν να παράγουν και αξιόλογο επιστημονικό έργο.

Θεωρώ μέγα σφάλμα την κατάργηση των επιστημονικών προσόντων στις κρίσεις για προαγωγή των αρχαιολόγων και των άλλων επιστημονικών κλάδων. Έχει κάθε δικαίωμα να υποθέσει κανείς ότι η κατάργησή τους, όπως και άλλες ενέργειες της Πολιτείας, στόχευαν ανέκαθεν στο να αποδυναμώσουν πλήρως τον κλάδο, να τον καταστήσουν σταδιακά απλό διοικητικό όργανο, όπως τόσα άλλα, χωρίς αντιστάσεις.

Στους ίδιους στόχους και στην ίδια πολιτική θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι εντάσσεται και η de facto κατάργηση του θεσμού του διαγωνισμού ως ορθόδοξου τρόπου επιλογής και εισαγωγής επιστημονικών στελεχών στην Αρχαιολογική Υπηρεσία. Ελάχιστοι διαγωνισμοί έγιναν, όσο γνωρίζω, τα τελευταία είκοσι χρόνια, οι οποίοι ενίσχυσαν την Υπηρεσία με ικανότατα, πλην λιγοστά, στελέχη. Ο τελευταίος πραγματοποιήθηκε από το ΑΣΕΠ, ύστερα από μακροχρόνια αδράνεια, τον Φεβρουάριο του 2004 κάτω από πρωτοφανείς στα χρονικά της Υπηρεσίας συνθήκες, με τη συμμετοχή περίπου τριών χιλιάδων (!) αρχαιολόγων για ογδόντα θέσεις. Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού αυτού δεν έχουν δυστυχώς ακόμη γνωστοποιηθεί, μολονότι έχουν περάσει δώδεκα ολόκληροι μήνες. Τι συμβαίνει, αλήθεια, θα βγουν ποτέ αυτά τα έρμα αποτελέσματα, για πόσο ακόμη θα παρατείνεται η αγωνία χιλιάδων νέων άνεργων αρχαιολόγων; Τι θα γίνει, επιτέλους, με τη στελέχωση των αποδεκατισμένων Εφορειών Αρχαιοτήτων στην επαρχία;

Τα κενά συμπληρώνονταν ανέκαθεν και εξακολουθούν να συμπληρώνονται αναγκαστικά, τόσο στην Κεντρική Υπηρεσία του υπουργείου Πολιτισμού όσο και στις περιφερειακές μονάδες του, με την πρόσληψη συμβασιούχων, οι οποίοι επόμενο και δικαιολογημένο είναι να διεκδικούν μονιμότερη σχέση εργασίας και στοιχειώδη εξασφάλιση. Άλλωστε, οι περισσότεροι από αυτούς καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, παρέχοντας ουσιαστικό έργο επί σειρά ετών.

Το φαινόμενο της μονιμοποίησης «εκτάκτων» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά επιτακτικό το 1980-81 και συνεχίζεται ώς σήμερα χωρίς να έχει βρει τη λύση του. Θα ήθελα να θέσω το απλό και αφελές ερώτημα: κοστίζει περισσότερο στην Πολιτεία η πρόσληψη μόνιμων αρχαιολόγων, καθώς και επιστημόνων άλλων κλάδων, σε τακτά χρονικά διαστήματα με διαγωνισμό από όσο κοστίζει η πρόσληψη εκτάκτων, επί συμβάσει ή ωρομισθίων, οι οποίοι οδεύουν ούτως ή άλλως προς μονιμοποίηση; Ο πρόσφατος νόμος Παυλόπουλου, πάντως, περιέχει πολλές ασάφειες, ορισμένες μάλιστα διατάξεις του ερμηνεύονται κατά το δοκούν με γνώμονα τον αποκλεισμό όσο γίνεται περισσότερων για προφανείς λόγους. Γιατί, αλήθεια, να αναγκάζονται οι άνεργοι συμβασιούχοι να καταφεύγουν τελικά στα δικαστήρια προκειμένου να δικαιωθούν; Είναι τόσο δύσκολο να γίνεται με μεγαλύτερη προσοχή και ευθύνη η εξέταση των φακέλων τους από τις διοικητικές υπηρεσίες και τα Υπηρεσιακά Συμβούλια;

Όποιοι και αν είναι, πάντως, οι λόγοι της μη πραγματοποίησης διαγωνισμών τα τελευταία χρόνια, θα πρέπει να γίνει, το ταχύτερο, γνωστό με ποιον τρόπο θα ανανεώνεται και θα αυξάνεται το επιστημονικό δυναμικό της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, πώς δηλαδή θα προσλαμβάνονται οι νέοι αρχαιολόγοι, πτυχιούχοι των Τμημάτων Ιστορίας και Αρχαιολογίας των Πανεπιστημίων μας, πολλοί από τους οποίους, σημειωτέον, είναι και κάτοχοι μεταπτυχιακών τίτλων.

Κύριε υπουργέ, έχετε υπό την εποπτεία σας μία από τις δυναμικότερες και αποτελεσματικότερες Υπηρεσίες της χώρας. Στο χέρι σας είναι να την αναβαθμίσετε, μεριμνώντας σε πρώτο στάδιο για τη στελέχωση και σε δεύτερο για τη βελτίωση του οργανωτικού και θεσμικού πλαισίου της.

Ο Πέτρος Θέμελης είναι καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας

Το κύριο δρομολόγιο επαφής Μινωιτών και Μυκηναίων

ΣΚΑΦΗ-ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΟΝ


Tο πάλαι ποτέ κύριο δρομολόγιο επαφής Μινωιτών και Μυκηναίων: Χανιά, Κύθηρα, Μονεμβασιά, Υδρα, Αθήνα.


Τα ναυάγια σπάνε τη σιωπή τους

Την ώρα που τροχοφόρα ξαδελφάκια τους προσεδαφίζονται στον Κόκκινο Πλανήτη, κάποια άλλα τηλεκατευθυνόμενα ρομπότ εξερευνούν τις αβύσσους των θαλασσών ψάχνοντας για πανάρχαια ναυάγια

ΤΑΣΟΣ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ

Ας πάρουμε την ιστορία από το... τέλος: τον Ιούνιο που έρχεται, μια χούφτα ξένων θα έλθει στην Ελλάδα με τον νου της στραμμένο όχι στους Ολυμπιακούς αλλά στο Αγιον Ορος. Για την ακρίβεια όχι στα μοναστήρια αλλά στην άβυσσο που αρχίζει λίγο έξω από τις ακτές τους. Τι ψάχνουν εκεί; Το «άγιο δισκοπότηρο» της ενάλιας αρχαιολογίας: την τριήρη. H αρχαιοελληνική τριήρης, το πολεμικό πλοίο που διαφέντεψε τα νερά του πολιτισμένου κόσμου επί αιώνες, είναι ένα άπιαστο όνειρο για τους ανασκαφείς. Ο λόγος, ότι ποτέ δεν βρέθηκε κανένα ναυάγιό της. Ηταν τόσο ελαφριά ώστε σπάνια βυθιζόταν οριστικά. Συνήθως το σπασμένο σκαρί επέπλεε, οπότε ανασυρόταν σε καρνάγια και επισκευαζόταν. Ετσι το μόνο απομεινάρι που έχουμε ως σήμερα είναι ο μπρούντζινος κριός (ή μύτη διάτρησης) που βρέθηκε στα νερά της πόλης Athlit (Αθλητής;), νοτίως της ισραηλινής Χάιφας, το 1980. Ωστόσο εκεί στα μαύρα νερά του Αθω κάποιοι δεν γύρισαν ποτέ να πάρουν τα συντρίμμια. Μάλιστα ήταν τόσο βαρυφορτωμένοι ώστε εικάζεται ότι αρκετές τριήρεις υπάρχουν ακόμη στον βυθό. Ποιοι ήταν αυτοί οι δυστυχείς άμυαλοι; Μα, ο κυνηγημένος στόλος του Δαρείου, το 492 π.X., ο οποίος βούλιαξε μέσα στη θαλ

ασσοταραχή πνίγοντας 20.000 άνδρες. Τριακόσιες τριήρεις - μας λέει ο Ηρόδοτος -, παρμένες από τις υποτελείς πόλεις της Ιωνίας, χάθηκαν στην προσπάθειά τους να περιπλεύσουν το ακρωτήρι. Τώρα η Ελληνική Εφορεία Ενάλιων Αρχαιοτήτων και το Καναδικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο θα προσπαθήσουν να βρουν αυτές τις τριήρεις και να φέρουν στην επιφάνεια τα μυστικά του πλοίου που χάρισε στους Ελληνες τη θαλασσοκρατορία.



Ενα ρομποτικό βαθυσκάφος ετοιμάζεται να ποντισθεί εκεί που δεν έφθασε ποτέ πριν κανένας αρχαιολόγος: στα σιωπηλά ναυάγια της αβύσσου

Λίγες ημέρες π

ροτού αρχίσει το «άλμα εις βάθος» στον Αθω, ένα άλλο άπιαστο όνειρο της αρχαιολογίας θα κάνει πανιά από τα Χανιά. Πρόκειται για την ανάπλαση ενός μινωικού σκάφους το οποίο φτιάχθηκε από την ερευνητική ομάδα «Ναυδόμος» με τις ελάχιστες πληροφορίες που βρήκαν σε Γραμμική Γραφή B, στον Ομηρο, σε σχεδιαγράμματα, σε ένα νόμισμα και σε ένα βάζο. Λύγισαν ένα κυπαρίσσι - όπως έκαναν οι Κρήτες και οι Φοίνικες 4.000 χρόνια πριν - και σκάρωσαν υπομονετικά ένα πλοιάριο 17 μέτρων, με χώρο για 24 άτομα (18 κωπηλάτες). Τα εργαλεία που χρησιμοποίησαν ήταν όμοια με αυτά που έχουν βρεθεί σε ανασκαφές στην Κρήτη. Για καρφιά χρησιμοποίησαν 1.600 ξύλινες σφήνες, χειροποίητες, καθ' όσον το μέταλλο ήταν πολύτιμο την εποχή του Μινώταυρου. Για τα κομμάτια που συναρμολογούσαν και τις τεχνικές που σκαρφίζονταν βεβαιώνονταν πρώτα με δοκιμές σε ένα τρισδιάστατο μοντέλο σε υπολογιστή. Ο υπεύθυνος σχεδίασης του μοντέλου κ. Τάσος Κάτσικας δηλώνει σίγουρος για το ότι οι μινωικές ναυπηγικές τεχνικές έχουν αναπαραχθεί με ακρίβεια. Είναι όμως αξιόπλοο το δημιούργημά τους; Ο επικεφαλής του έργου και καθηγητής Ναυτικής Ιστορίας κ. Απόστολος Κούρτης δηλώνει εξίσου βέβαιος με τους αρχαίους Κρήτες, οι οποίοι - όπως λέει - έφθαναν με τέτοια σκαριά ως τη Γαλλία και τη Βρετανία, διασχίζοντας την Ευρώπη μέσω ποταμών, για να εισάγουν μέταλλα.

Τώρα, μετά την επίσημη καθέλκυσή του παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας στα τέλη Νοεμβρίου, το πλοίο κάνει δοκιμ

ές.

Στις 29 Μαΐου θα αποδείξει την αξία του κάνοντας το πάλαι ποτέ κύριο δρομολόγιο επαφής Μινωιτών και Μυκηναίων: Χανιά, Κύθηρα, Μονεμβασιά, Υδρα, Αθήνα.

H ανάκριση των μαρτύρων

H αναζήτηση της περσικής αρμάδας στον Αθω έχει την ιδιαιτερότητα ότι γνωρίζουμε τις ιστορικές συνθήκες του να

υαγίου και ψάχνουμε για το κουφάρι. Τι γίνεται όμως όταν βρίσκουμε κάτι στον βυθό αλλά αυτό το σκαρί είναι πλέον μια λιωμένη μάζα χωρίς μορφή και ταυτότητα;

Λογικά ακολουθεί η γνωστή «ιατροδικαστική» διαδικασία των αρχαιολόγων: τοπογράφηση, αποτύπωση, σήμανση, καταγραφή ώσπου να έλθει η ευλογημένη ώρα της ανέλκυσης των ευρημάτων ενός προς ένα, του καθαρισμού και της μελέτης τους. Αυτό γίνεται από το 1870, όταν

ο γάλλος τραπεζίτης Magen οργάνωσε την πρώτη κατάδυση σε ναυάγιο (προκειμένου να... γδύσει, φυσικά, ισπανικές γαλέρες από το χρυσάφι τους). H δεύτερη γνωστή ανέλκυση ήταν αυτή του 1900 στα Αντικύθηρα, όταν έλληνες σφουγγαράδες βρήκαν σε βάθος 50 μέτρων το ναυάγιο πλοίου του 80 π.X., με φορτίο μπρούντζινων αγαλμάτων από την Πέργαμο για τη Ρώμη. Εκεί βρέθηκε ο εξαίρετος Εφηβος των Αντικυθήρων, εκεί και ο πρώτος μικροϋπολογιστής του κόσμου, ο Αστρολάβος των Αντικυθήρων. Η υποβρύχια αρχαιολογία πάντως θεμελιώθηκε ως κλάδος μετά την ολοκληρωμένη ανασκαφή ενός ναυαγίου του 1316 π.X. στα μικρασιατικά παράλια του Uluburun, απέναντι από την Κω, από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Α&Μ του Τέξας George F. Bass. Ακολούθησε σωρεία ανακαλύψεων ελληνικών, βυζαντινών και ρωμαϊκών

πλοίων, με πιο γνωστή εκείνη του κυπριακού πλοίου της Κυρήνειας του 3ου αι. π.X., που αναδομήθηκε το 1975 και εκτίθεται στο μουσείο της κατεχόμενης από τους Τούρκους πόλης.

Μολονότι όλα αυτά τα ναυάγια ήταν σε σχετικά μικρό βάθος - παράκτια -, το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν οι αρχαιολόγοι έχει να κάνει με τη διάλυση των ξύλινων μερών από το θαλασσινό νερό και τους μικροοργανισμούς. H μορφολογία του πλοίου και τα διακριτικά του καταστρέφονται, αφήνοντας μόνους μάρτυρες τους αμφορείς και ό,τι άλλο πήλινο μετέφερε, ή τα όπλα και λοιπά μεταλλικά αντικείμενα, καθώς και τις πέτρινες ή μολυβένιες άγκυρες. Οι «μάρτυρες» αυτοί διηγούνται πολλά για το φορτίο, την προέλευσή του, το πλήρωμα και τις συνήθειές του. Συνήθως το φορτίο είναι λάδι ή κρασί - από τη Μακεδονία, τη Σάμο, τη Ρόδο ή την Τύρο - που οδεύει προς Εύξεινο Πόντο, Αλεξάνδρεια, Καρχηδόνα, ως και την τότε άσχετη με την καλλιέργεια της αμπέλου Γαλατία. Οσο για τους επιβαίνοντες, τίποτε δεν ξεφεύγει από τους «ιατροδικαστές» αρχαιολόγους: σε προσφάτως ανακαλυφθέν ναυάγιο έξω από την Παλαιστίνη, το πλοίο και το πλήρωμα βρέθηκαν φοινικικά, κάποιοι από το πλήρωμα είχαν στενές επαφές με την Κύπρο, δύο επιβάτες ήσαν Μυκηναίοι και ο ένας τουλάχιστον από αυτούς είχε σχέσεις με τους Δάκες! Ποιοι τα μαρτύρησαν όλα αυτά; Τα πιάτα και τα ποτήρια τους, τα σπαθιά και τα εγχειρίδια, αλλά και ένας πέτρινος κεφαλοθραύστης που όμοιός του έχει βρεθεί ως τώρα μόνο στη

Ρουμανία. Αν μη τι άλλο αποδεικνύεται σωστή η ρήση του Πλάτωνα ότι «οι Ελληνες τριγυρνούν στις θάλασσες με την άνεση βατράχων που χοροπηδούν σε έναν νερόλακκο»!

Γλυκά πειστήρια




H αρχαιοελληνική τριήρης (ανάπλασή της βλέπουμε στη φωτογραφία) είναι άπιαστο όνειρο για την αρχαιολογία: το μόνο κομμάτι της που έχει βρεθεί είναι... η μύτη της


Παρά τις εντυπωσιακές επιτυχίες των ενάλιων ανασκαφών, υπήρχαν και ερωτήματα που έμεναν αναπάντητα. Για παράδειγμα, πού ναυπηγήθηκε το συγκεκριμένο πλοίο ή από ποια περιοχή ήταν το λάδι που μετέφερε; Εμεναν αναπάντητα ως τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους. Διότι στις 26 του μηνός ανακοινώθηκε ότι ένας ακόμη «μάρτυρας» μίλησε: η γύρη!

H ανακάλυψη έγινε από τον οικολόγο Serge Muller του γαλλικού Πανεπιστημίου Montpellier ΙΙ. Οι κόκκοι γύρης διατηρούνται για εκατομμύρια χρόνια και «ομολογούν» το φυτό προέλευσής τους όπως και η ίρις του οφθαλμού τους ανθρώπους. Καθώς οι αρχαίοι ναυπηγοί χρησιμοποιούσαν κολλώδεις ουσίες για το δέσιμο και τη μόνωση των ξύλινων πλοίων τους, η ντόπια γύρη που έφερνε ο άνεμος δενόταν για πάντα μαζί τους. Ο Muller δοκίμασε την ιδέα του στο 2.000 ετών ναυάγιο που βρέθηκε στο γαλλικό ακρωτήρι Cap d'Agde, το επονομαζόμενο Baie-de-l'Amitii. Αποδείχθηκε ότι η βάρκα - η οποία ως τότε εθεωρείτο ικανή μόνο για παρ

άκτια ναυσιπλοΐα - είχε κατασκευαστεί στην Ανατολική Ιταλία! Ο λόγος; H γύρη ήταν από άνθη πλατάνου που δεν ευδοκιμεί στα δυτικά.

Το εύρημα είναι σημαντικότατο, και για μας - τους Ελληνες - έχει διπλή σημασία: αφενός γιατί η διακρίβωση προέλευσης μέσω γύρης ενδέχεται να μας πει σύντομα το πού ναυπηγήθηκαν οι τριήρεις της περσικής αρμάδας, αφετέρου γιατί... δικαιώνεται ο Ομηρος!

Ο Ομηρος λέει αλήθεια

Πιο συγκεκριμένα, η αφήγηση της «Οδύσσειας», όπως και εν γένει η δυνατότητα των Ελλήνων να ταξιδεύουν μεσοπέλαγα στα πανάρχαια χρόνια, είχε έντονα αμφισβητηθεί τις προηγούμενες δεκαετίες. Παρά τις αποδεδειγμένες αστρονομικές γνώσεις των Ελλήνων, πολλοί μελετητές επέμεναν ότι οι πρόγονοί μας ταξίδευαν μόνο σε απόσταση ορατής ακτής (άρα στα πέντε μίλια) και κυρίως με το φως της ημέρας. Οπότε, παρά τα ευρήματα από κεχριμπάρι της Βαλτικής σε μυκηναϊκούς τάφους, η θαλασσοκρατορία όφειλε να είνα

ι μύθος - πόσο μάλλον τα παραμύθια περί ταξιδιών του Πρωτέα και των απογόνων του ως τη Σκωτία και τη Σκανδιναβία. Τώρα όμως η γύρη αποστομώνει όσους έκριναν εξ ιδίων τα αλλότρια και βάφτιζαν τον Οδυσσέα καπετάνιο του γλυκού νερού! Και να 'ταν μόνον η γύρη...

Το ότι η εμμονή σε παράκτια ναυσιπλοΐα των αρχαίων ήταν λαθεμένη πρωταποδείχθηκε πριν από δύο χρόνια, όταν αποκαλύφθηκε ναυάγιο ελληνικού πλοίου του 3ου αι. π.X. σε βάθος 10.000 μέτρων, 300 μίλια έξω από την Κορσική. Το ναυάγιο είχε βρει το 1999 ένα βαθυσκάφος της αμερικανικής εταιρείας Nauticos Corp. καθώς έψαχνε για ένα ισραηλινό υποβρύχιο που χάθηκε το 1968. Μη έχοντας χρόνο για επισταμένη έρευνα, η εταιρεία κράτησε μυστικό το ναυάγιο ώσπου να επανακάμψει με αρχαιολόγους. Στο πλαίσιο της ίδιας αποστολής, το βαθυσκάφος αυτό ανακάλυψε και δύο φοινικικά ναυάγια στα δυτικά του Ισραήλ, επίσης μακριά από τις ακτές και σε βάθος 3.000 μέτρων. Οπως αποδείχθηκε το 2001 από την επιτόπια εξερεύνηση που έκανε ο Αμερικανός Robert Ballard με τηλεκατευθυνόμενο βαθυσκάφος, τα ναυάγια ήταν του 8ου αι. π.X.! Αρα οι θαλασσόλυκοι της Μεσογείου - Ελληνες και Φοίνικες - είχαν απευθείας δρομ

ολόγια ως τις απομακρυσμένες αποικίες τους από πολύ παλιά.

Χρησιμοποιώντας τη νέα τεχνολογία των τηλεκατευθυνόμενων βαθυσκαφών ο Ballard εξερεύνησε πρόσφατα και την υποτιθέμενη γραμμή θαλάσσιας επικοινωνίας Καρχηδόνα - Συρακούσες και τη βρήκε γεμάτη ναυάγια, μεσοπέλαγα. Οπερ...

Ψηλαφώντας την άβυσσο




Με τέτοια εργαλεία έφτιαχναν τα σκαριά των πλοίων οι πρόγονοί μας της εποχής του χαλκού


H υποβρύχια αναζήτηση και ανασκαφή με ρομποτικά βαθυσκάφη είναι μια δυνατότητα που εξελίχθηκε ιδιαίτερα μετά την ανακάλυψη του ναυαγίου του «Τιτανικού», το 1985, από τον Ballard. Βασίζεται όχι απλώς στις μηχανικές δεξιότητες των βραχιόνων του βαθυσκάφους, αλλά και σε μια σύνθεση τεχνολογιών - από τα σόναρ, την ψηφιακή χαρτογράφηση και βιντεοκαταγραφή, ως την πληροφορική και τις δορυφορικές συνδέσεις. Το πλοίο απ' όπου καθοδηγείται μια τέτοια επιχείρηση μοιάζει με μικρογραφία του διαστημικού κέντρου της NASA. Οπως υπερήφανα διατρανώνει ο Ballard, «έχουμε κατορθώσει να έχουμε τηλεπαρουσία του κάθε ειδικού και ερευνητή στον τόπο του ναυαγίου, είτε αυτός βρίσκεται στο σκάφος επιφανείας είτε στην πανεπιστημιακή έδρα του». H αιχμή της τεχνολογίας αυτής αναπτύσσεται από ειδικό τμήμα του γνωστού αμερικανικού ανώτατου ιδρύματος MIT. Το κόστος; Ιδιαίτερα υψηλό: κάθε ημέρα της - συνήθως δεκαπενθήμερης - αποστολής κοστίζει περίπου 40.000 ευρώ. Από πού προέρχεται η όλη χρηματοδότηση; Το Ινστιτούτο Υποβρύχιων Ερευνών που έχει ιδρύσει ο Ballard αναζητεί διαρκώς χρηματοδότες-ευεργέτες, αλλά - διατί να το κρύψωμεν άλλωστε; - η αλήθεια είναι ότι ελπίζει πολλά στα εύρετρα. Οταν μάλιστα τα ναυάγια είναι εκτός χωρικών υδάτων, δεν τίθεται καν θέμα μοιρασιάς.

Πέρυσι τον Ιανουάριο ο Ballard ανακοίνωσε μια νέα ανακάλυψη, στα νερά της Μαύρης Θάλασσας αυτή τη φορά: ένα ελληνικό πλοίο 2.400 ετών βρέθηκε σε βάθος μόλις 100 μέτρων και λίγο έξω από την ακτογραμμή της Βάρνας, στη Βουλγαρία. Το πλοίο - όπως διακριβώθηκε - είχε ξεκινήσει από την αποικία του Πόντου Σινώπη, προμηθεύθηκε από την Κριμαία φορτίο με τάριχους και βρισκόταν καθ' οδόν προς τον προορισμό του, κάπου στην Ελλάδα. Οι τάριχοι - όπως μας έχει περιγράψει και ο Στράβων - ήταν παστές φέτες από ένα είδος γατόψαρου (το ποταμίσιο Som, με μήκος ως 3,5 μέτρα) που θεωρούνταν από τους συντοπίτες μας εξαιρετική λιχουδιά.




Δίπτυχο «βιβλίο του πλοίου» με πλάκες γραφής σε κερί και μεντεσέδες από ελεφαντόδοντο, που ανελκύστηκε από ναυάγιο του 1316 π.X. έξω από την Κω


Κατά τον Ballard, ο Εύξεινος Πόντος παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αφενός διότι ο λασπώδης βυθός του στερείται οξυγόνου, οπότε τα όποια ναυάγια σε μεγάλα βάθη ενδέχεται να βρεθούν ως και άθικτα(!). Αφετέρου διότι, όπως διαπίστωσε σε προγενέστερη επίσκεψή του εκεί, το 1997, υπάρχουν αρκετοί βυθισμένοι οικισμοί λίγο έξω από τις ακτές, κυρίως στα νερά της Τουρκίας. Τι είχε συμβεί; Γιατί αυτοί οι οικισμοί;

Οπως πιστεύει ο Ballard, ο Εύξεινος Πόντος κρύβει το μυστικό του Κατακλυσμού: όταν οι παγετώνες των πόλων έλιωσαν, μεγάλα κομμάτια πάγων «μπούκωσαν» τη Μεσόγειο και το αλμυρό νερό ξεχύθηκε μέσα από τα στενά του Βοσπόρου στον Εύξεινο Πόντο, σαν καταρράκτης. Το ύψος του νερού πιστεύεται ότι ανέβηκε με ρυθμό ένα μίλι κάθε 24 ώρες, καταπίνοντας χωριά και οικισμούς! H βυθισμένη πρώην κατοικημένη ακτογραμμή που εντόπισε ο Ballard βρίσκεται σε τωρινό βάθος 150 μέτρων και τα απολιθώματά του έδειξαν χρονολογία 7.500 χρόνια πριν από σήμερα. Αυτός, κατά τη γνώμη του, ήταν ο Κατακλυσμός που κατέγραψαν οι Ελληνες με τον Δευκαλίωνα, οι Εβραίοι με τον Νώε και οι Σουμέριοι με τον Γιλγαμές.

Σίγουρα όμως ο Εύξεινος Πόντος δεν πρόκειται να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον του Ballard και όποιων άλλων κυνηγών χαμένων ναυαγίων τον μιμηθούν. H χώρα μας έχει ήδη χαρτογραφήσει 1.000 αρχαία ναυάγια στα νερά της, τα περισσότερα δίπλα στις ακτές. Μαζί με όλα όσα παραμένουν σιωπηλά στα βαθιά, τα ναυάγια αυτά αποτελούν ένα Ελντοράντο για την αρχαιολογία του νέου αιώνα. Με εναρκτήριο λάκτισμα την ανέλκυση της περσικής αρμάδας λοιπόν ας προετοιμασθούμε για την έλευση των μνηστήρων: από τον Αθω ως την Κρήτη και από την Κύπρο ως την... Ατλαντίδα, η ολυμπιάδα των υποβρύχιων ανασκαφών μόλις ξεκίνησε.


Το ΒΗΜΑ, 08/02/2004 , Σελ.: H04
Κωδικός άρθρου: B14085H041
ID: 260838

Στείλτε το άρθρο με e-mail

http://www.tovima.gr/print_article.php?e=B&f=14085&m=H04&aa=1


Concern over fate of antiquities lying on the seabed

Concern over fate of antiquities lying on the seabed

New bill does little to dispel experts’ looting fears



Experts know of more than 1,000 wrecks in Greek waters, all vulnerable to looting by antiquities thieves.

By Iota Sykka - Kathimerini

When a few months ago a leading light in the field of underwater exploration, Robert Ballard, visited Athens, he warned Greeks to guard their wrecks as if he knew what was coming.

A bill just released by the Merchant Marine Ministry on underwater diving appears to have raised the more general issue of protecting antiquities in Greek waters.

The draft legislation bans recreational diving at underwater archaeological sites. However, the problem is that there are not only specifically designated sites but many others that have not yet been delineated. And because this is Greece, there is no guarantee of protection since the state is not in a position to check the looting of antiquities.

The majority of archaeologists have taken issue with the provisions of the bill, as have several environmental organizations such as the Hydra Ecologists’ Association “Hydran Seal,” the Society of Greek Archaeologists and even professional fishermen who claim the bill will be the coup de grace for their industry. The Environment and Sustainability Chamber recently held a two-day conference to air all their existing reservations about the ministry’s bill on “recreational diving.”

As concern mounts, given the fact that Greece resembles an entire unguarded maritime museum, more groups are joining in the protests against the bill, and the issue has gone from the Greek to the European Parliament.

Naturally, the seabed is not an easy place to protect archaeological treasures. For example, in recent years the Underwater Antiquities Ephorate, in cooperation with the Hellenic Center for Marine Research, has found 25 wrecks, but experts know there are more than 1,000 in Greek waters. The seabed cannot be guarded in the same way as antiquities on land; ancient wrecks and their cargoes are at the mercy of anyone who knows how to dive. There have been attempts to loot a wreck containing sarcophagi near Methoni, the wreck at Porto Koufo on Alonissos, the post-Byzantine wreck of Nisyros, a Byzantine wreck off Kastellorizo and another off Antiparos, among others.

A statue retrieved by fishermen from the seabed off Kythnos three months ago could have fallen into other hands, as occurred with the “Saarbrucken” statue that has been returned to Greece and is now on exhibit in the National Archaeological Museum.

Critics of the bill also warn that new technology, including the use of bathyscapes, has heightened the risk of illegal activities in Greece’s seas.

Among the more general issues raised by archaeologists, and one which should concern the Culture Ministry, is whether the Merchant Marine Ministry’s coast guard service has enough staff to police not only Greece’s underwater archaeology but its ecosystems.

www.ekathimerini.com/4dcgi/news/content.asp?aid=52587 - 14k -

Ενάλιος... λόγος με εικόνα

Ενάλιος... λόγος με εικόνα

Δύο ωριαίες αρχαιολογικές ταινίες με θέματα εμπνευσμένα από την ενάλια αρχαιολογία θα προβληθούν την Κυριακή στις 11 και 12 το μεσημέρι στον κινηματογράφο «Απόλλων», με δωρεάν είσοδο για το κοινό, αλλά και θα σχολιασθούν από δύο κατ' εξοχήν ειδικούς: έναν καταδυόμενο αρχαιολόγο, τον Χρήστο Αγγουρίδη, και έναν πρωτοπόρο της ενάλιας αρχαιολογίας στη χώρα μας, τον Χάρη Τζάλλα.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΤΗΜΕΡΤΖΗ

Ο συνδυασμός της κινηματογραφικής εικόνας με τον ζωντανό λόγο των ειδικών, η σχέση που μπορούν να αναπτύσσουν η κινηματογραφία και η αρχαιολογία με το παρελθόν και το παρόν είναι ο κύριος άξονας της σειράς των πέντε προβολών και συζητήσεων με θέμα «Κινηματογράφος και Αρχαιολογία», που θα φιλοξενούνται κάθε Κυριακή το μεσημέρι στον κινηματογράφο «Απόλλων - Ρενώ Φιλμ Σέντερ», με πρωτοβουλία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και του περιοδικού «Αρχαιολογία και Τέχνη», που οργανώνει τη Διεθνή Συνάντηση Αρχαιολογικής Ταινίας του Μεσογειακού Χώρου: «Αγών». Οι επόμενες ενότητες είναι αφιερωμένες στο Ανατολικό Αιγαίο, την Κρήτη, την αρχιτεκτονική και τους τεχνίτες της αρχαιότητας.

«Η προβολή του παρελθόντος οργανώνει το μέλλον μας», είπε στη χθεσινή παρουσίαση του προγράμματος η σκηνοθέτις και εκπρόσωπος του «Αγώνα» Μέμη Σπυράτου.

«Στη "σχεδία" αυτών των προβολών εικόνας και λόγου υπάρχει θέση για όλους. Δεν έχει σημασία αν η "σχεδία" μάς πάει μπρος - πίσω. Το ταξίδι είναι αυτό που μετράει...».

Το κυριακάτικο ταξίδι στις θάλασσες της Μεσογείου ξεκινάει με μια βουτιά στον βυθό της Λιβύης, όπου είναι χαμένη η «Γαλέρα των θεών», δηλαδή το καράβι που ξεκίνησε για την Ιταλία φορτωμένο με λάφυρα από την Αθήνα, το 88 π.Χ., και ναυάγησε, για να εντοπισθεί ξανά, ύστερα από πληροφορίες των σφουγγαράδων, το 1907 από τον Γάλλο αρχαιολόγο Άλφρεντ Μέρλεν, να καταγραφεί το 1948 από τον ωκεανογράφο Ζακ Κουστώ, να εντοπισθεί τελικά από τον Μένσουν Μπάουντ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης υπό τα όμματα της κάμερας της ΒΙΒΟ Τ.V.

Αμέσως μετά, θα προβληθεί η ταινία «Τα μυστικά του χρόνου Ύδρα - Δοκός - 6.000 χρόνια Ιστορίας», μια παραγωγή του Συλλόγου Οικολόγων Ύδρας, που έχει αφορμή το βραβευμένο βιβλίο του Αδώνιδος Κύρου «Το Σταυροδρόμι του Αργολικού» και μας ξεναγεί ­ πάνω στο σενάριο τών Μανόλη Τσακίρη - Λευτέρη Χαρωνίτη ­ στην αρχαία Ύδρα, όταν ήταν γεμάτη νερά και υδρομαστευτικά έργα, την άλλοτε γεμάτη πόλεις και πεδία μαχών, αλλά και στη γειτονική Δοκό, όπου οι βοσκοί παίζουν ακόμα τη φλογέρα τους. Θα ακολουθήσουν στις 29 Απριλίου, στην ενότητα «Ανατολικό Αιγαίο - Κρήτη», οι ταινίες «Η Επιστροφή του Λαοκόοντος - Το τοπίο της Τρωάδος ως μνημείο πολέμου» και «Blur up. Εικόνες από τον αληθινό θησαυρό του Πριάμου» του Μάρτιν Έμελε και «Ιδαίου Μύθοι» του Λευτέρη Χαρωνίτη, με ομιλητές τούς Χρήστο Μπουλώτη και Μάρτιν Έμελε, ενώ ο καθηγητής Γιάννης Σακελλαράκης θα μιλήσει με θέμα το «Ανασκάπτοντας».

Στην ενότητα Κρήτη: Τόποι και Αρχαιολογία, στις 6 Μαΐου θα προβληθεί η ταινία «Ελεύθερνα, η αναζήτηση μιας χαμένης πραγματικότητας», με ομιλητές τη σκηνοθέτιδα Μέμη Σπυράτου και τον καθηγητή Νίκο Σταμπολίδη.

Στην ενότητα «Αρχιτεκτονική και Αρχαιολογία» στις 13 Μαΐου θα προβληθούν οι ταινίες «Τα μυστήρια των πυραμίδων» του Ζαν Φρανσουά Ντελασί και «Τι εννοούσε ο κυρ-Μανουήλ Παλαιολόγος» της Μέμης Σπυράτου, ενώ ομιλητές θα είναι οι αρχιτέκτονες Μανώλης Κορρές, Στέφανος Σίνος και Παναγής Ψωμόπουλος.

Το αφιέρωμα στους «Τεχνίτες της αρχαιότητας» πραγματοποιείται στις 20 Μαΐου με την προβολή των ταινιών «Τζάρες: τα χειροποίητα αποθηκευτικά αγγεία του μεσσηνιακού κόλπου» του Τάσου Μπέλλα και «Μνήμη φωτιάς, μνήμη γης» του Ρόλαντ Μπέικον, ενώ ομιλητής θα είναι ο καθηγητής Μιχάλης Τιβέριος και ο εκδότης του περιοδικού «Αρκεολοτζία βίβα» Πιέρο Προυνέτι.

Δοκός. Το Αρχαιότερο Ναυάγιο στον Κόσμο, 2200 π.Χ.


Δοκός. Το Αρχαιότερο Ναυάγιο στον Κόσμο, 2200 π.Χ.

Η υποβρύχια αρχαιολογική έρευνα στο Δοκό (1989 – 1992) καταγράφηκε ως η πρώτη συστηματική έρευνα αρχαίου ναυαγίου στην Ελλάδα, με τη χρησιμοποίηση μάλιστα των πλέον σύγχρονων για την εποχή τεχνολογικών μεθόδων. Το ενάλιο εύρημα του Δοκού αποτελεί πολυτιμότατη απτή μαρτυρία για τη ναυσιπλοΐα, το θαλάσσιο ανταλλακτικό εμπόριο, το τεχνολογικό επίπεδο και την οικονομία στο Αιγαίο κατά τους ύστερους χρόνους της 3 ης χιλιετίας π.Χ.

Η νήσος Δοκός

Η νήσος Δοκός, ανάμεσα στην Ύδρα και την Αργολική ακτή, ονομαζόταν στην αρχαιότητα Απεροπία. Είναι άγονη και με λίγες πηγές νερού αλλά έχει στρατηγική θέση στις ναυτικές πορείες από και προς τον Αργολικό Κόλπο και τις ανατολικές ακτές της Λακωνίας. Κατοικήθηκε κατά την Νεολιθική εποχή (4η χιλιετία π.Χ.) αλλά η ανθρώπινη παρουσία αυξήθηκε κατά την Πρωτοελλαδική εποχή (3 η χιλιετία π.Χ.) όταν αναπτύχθηκε η ναυσιπλοία. Στον 13 ο αι. π.Χ. αναπτύχθηκαν οικισμοί στις περιοχές Μύτη Κομμένη και Λέδεζα. Αργότερα, ο Δοκός, έχασε τη σημασία του αλλά κατά διαστήματα, σε ιστορικές περιόδους, χρησιμοποιήθηκε ως ασφαλές αγκυροβόλιο ή ως στρατηγικό σημείο παρακολούθησης του θαλσσίου περάσματος. Σήμερα ο Δοκός φιλοξενεί ψαράδες και κτηνοτρόφους.

Ο εντοπισμός του ναυαγίου

Στις 23 Αυγούστου του 1975, ο Peter Throckmorton, πρωτοπόρος ερευνητής των βυθών και ιδρυτικό μέλος του ΙΕΝΑΕ, εντόπισε μία μεγάλη συγκέντρωση σπασμένης κεραμεικής στο βυθό της νήσου Δοκός, σε βάθος 20 μέτρων.

Αργότερα, ο Throckmorton επέστρεψε στο Δοκό με τον αρχαιολόγο και Πρόεδρο του ΙΕΝΑΕ Γιώργο Παπαθανασόπουλο και η κεραμεική χρονολογήθηκε στην Πρωτοελλαδική εποχή. Επίσης διαπιστώθηκε ότι πιθανώς επρόκειτο για ναυάγιο του 2200 π.Χ. περίπου. Ακολούθησαν δύο διερευνητικές αποστολές το 1975 και 1977 με την επιστημονική επίβλεψη του Γιώργου Παπαθανασόπουλου και την τεχνική οργάνωση του Νίκου Τσούχλου, στη διάρκεια των οποίων το εύρημα χρονολογήθηκε ακριβέστερα στην Πρωτοελλαδική ΙΙ περίοδο (2700-2200/2100 π.Χ.). Επίσης, οριοθετήθηκε η έκτασή του στο βυθό σε βάθη 15-30 μέτρων. Επρόκειτο, αναμφίβολα, για το αρχαιότερο ναυάγιο στον κόσμο.

Λόγω της σπανιότητας του ευρήματος αλλά και της σημασίας του για την μελέτη της προϊστορικής ναυσιπλοίας το ΙΕΝΑΕ άρχισε να προγραμματίζει τη συστηματική ανασκαφή του. Αυτή στάθηκε δυνατόν να αρχίσει το 1989 και διήρκεσε τέσσερα έτη.

Το κεραμικό φορτίο του ναυαγίου

Το κεραμεικό φορτίο που ανελκύστηκε από το βυθό του Δοκού και αποτελούσε εμπόρευμα πλοίου για διανομή, χρονολογείται με ασφάλεια στο τέλος της δεύτερης φάσης της Πρωτοελλαδικής περιόδου, δηλαδή γύρω στο 2200 π.Χ. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες γνωστές συγκεντρώσεις κεραμεικής της Πρωτοελλαδικής ΙΙ περιόδου και υποδηλώνει το υψηλό επίπεδο της κεραμεικής τεχνολογίας της εποχής. Περιλαμβάνει πλήθος πήλινων αγγείων και σκευών καθημερινής χρήσης, σε μεγάλη ποικιλία σχημάτων, γνωστών από τις ανασκαφές των μεγάλων παραλιακών κέντρων της Λέρνας και της Τίρυνθας και από τους μικρότερους οικισμούς της ευρύτερης περιοχής.

Greek archaeology frontier lying on the seabed


A rich Greek archaeology frontier lying on the seabed

Discovery of fourth-century BC vessel shows maritime research progress



AFP

Underwater riches. This photo, released in June 2005 by the Hellenic Center of Marine Research, shows an amphora of the ancient school of Chios and Samos islands dating from between the fifth and fourth centuries BC, detected by sonar in March 2004 off Chios in eastern Greece, at a depth of 67 meters.

By Eleni Colliopoulou - Agence France-Presse

The recent discovery of the remains of a shipwrecked fourth-century BC vessel, nicknamed Kythnos I after the Greek island near which it was found, is the latest example of the archaeological riches still submerged in Greek waters.

It also demonstrates the technological advances that underwater archaeology has made in this country in recent years.

Greece has no shortage of skilled archaeologists. But when it comes to underwater research, the Ministry of Culture has only recently begun mixing academic knowledge with high-tech wizardry.

Collaboration with the National Center for Maritime Research (ELKETHE) and increased state funding from 2000 onward have enabled the Culture Ministry to open a broad — and still potentially untapped — archaeology frontier under the waves.

ELKETHE, which operates under the Development Ministry, has given the Culture Ministry access to its specialized resources, including a 42-meter (138-foot) oceanography boat (the Aigaio), a submersible (the Thetis), two remotely guided craft and a team of expert divers.

“This collaboration has spurred on efforts to chart underwater archaeological treasures, as did three laws on protecting such finds and preventing their pillage,” said Katerina Dellaporta, who is the ministry’s director of underwater antiquities.

The ministry and the research center have pooled their resources and located more than 30 shipwrecks from Classical, Hellenistic, Roman and Byzantine times, at depths that reach 550 meters (1,804 feet).

So far, ministry archaeologists have recovered objects from only a few of these wrecks.

In March 2004, two groups of amphorae were discovered at a depth of 45 meters (148 feet) off the coast of Samos, in the eastern Aegean Sea. They came from a ship believed to have sunk between the third and second centuries BC.

Two days later, the sonar picked up another pile of amphorae at a depth of 67 meters (220 feet) off the coast of Chios. The second group of storage vessels dated from between the fifth and fourth centuries BC.

In September 2004, the discovery of an ancient bronze statue in a trawler net off the island of Kythnos in the western Aegean led ministry experts to examine the area more closely.

A few months later, armed with a geophysical study carried out by a 16-strong team of experts in March, the crew of the Thetis submersible found a concentration of amphorae at a depth of 495 meters (1,624 feet) belonging to the ship, subsequently named Kythnos I.

Despite intensive fishing in the area, the amphorae were preserved in seabed mud and remained in good condition.

This summer, the ministry team will relocate to the waters off Evia, an island in the eastern Aegean, in a bid to pinpoint the remains of the Persian fleet of King Darius, wrecked by a storm in the fifth century BC during a seaborne invasion of Greece.

The search will be carried out with the assistance of the Canadian Archaeological Institute of Athens.

Another group of researchers, the Hellenic Institute of Marine Archaeology (IENAE), has been providing expertise in underwater archaeology for the past 30 years, thanks to both state and private funds.

The institute was founded in 1973, at a time when Greece had no equivalent state authority in the field. In 1975, the center joined the team of renowned French explorer Jacques-Yves Cousteau for a search of Greek waters. The Culture Ministry’s own underwater antiquities department was formed only a year later.

IENAE’s most important discoveries to date include two shipwrecks from the 23rd and 13th centuries BC, found in the 1990s in the